In Nederland werd deze week een 17-jarig meisje vermoord. De dader? Een asielzoeker uit een nabijgelegen centrum, die bovendien wellicht niet meer aan zijn proefstuk toe was. Dat zijn harde feiten. Punt. Toch slaagt men er bij ‘De Morgen’ alweer in om de focus razendsnel te verleggen. Weg van de feiten, richting… jawel: de “boze blanke man”.
Volgens hun redenering ligt de wortel van het probleem bij Andrew Tate, bij online ‘manfluencers’ en bij een vage manosfeer die jonge mannen hersenspoelt. Dat een cultureel anders gevormd individu, met een religieuze achtergrond waar vrouwen nauwelijks meer zijn dan gebruiksvoorwerpen, een meisje brutaal ombracht? Ach, details. De schuld ligt blijkbaar bij een Netflix-serie en een paar kerels die hun dominantie online ventileren.
Dat is een merkwaardige sprong, zelfs voor De Morgen. Als een asielzoeker verkracht en moordt, moet de oorzaak gezocht worden bij… een witte dertiger in die filmpjes van Andrew Tate bekijkt. Dat is alsof je zegt dat het klimaat verandert omdat Jan Peeters uit Kessel-Lo, die wel vegetariër is en met een bakfiets rijdt maar toch te veel scheten laat.
Natuurlijk: geweld tegen vrouwen is een reëel probleem. Daar kan en màg je niet omheen. Maar het wordt wel erg gemakzuchtig als je elke verkrachting en moord meteen inpast in een links-ideologisch narratief. Want dan krijg je absurde redeneringen als: de dader was een asielzoeker, maar eigenlijk is de boze blanke man verantwoordelijk.
De feiten liggen op tafel: veel asielzoekers komen uit landen waar vrouwenrechten amper bestaan, waar religie voorschrijft dat een vrouw eigendom is van een man. Dat vertaalt zich helaas vaak in misdrijven zoals deze. Niet leuk, niet politiek correct, maar wel de realiteit.
Door die realiteit te negeren en de schuld bij een karikatuur te leggen – de witte man die zogezegd door Tate geïnspireerd is – doe je geen enkele vrouw een plezier. Integendeel: het maakt echte oplossingen onmogelijk, omdat de oorzaak wordt genegeerd.
Screenshot titel 'De Morgen'
