Het was een heerlijk ongemakkelijk moment op de staatstv. Presentator stelt de klassieke vraag over het Israëlisch-Palestijnse conflict: “Durft u het woord genocide al in de mond nemen?” Peter De Roover (N-VA) trekt geen wenkbrauw op maar een half filosofisch, half puberaal antwoord uit zijn mouw: “We zijn op zoektocht naar de G-spot.”
Jawel, de G-spot. Niet die uit de anatomieles, wel de politieke variant: het mythische punt waar het juiste woordje – “genocide” – tegelijk morele extase en media-orgasme veroorzaakt. In talkshowland is wie het G-woord uitspreekt plots “de goeie”. De rest mag zich warmen aan een kop lauwe thee en het label “ongevoelig monster”.
De Roover liet subtiel verstaan dat hij niet meedoet aan die semantische seks. Terwijl links Vlaanderen en de mainstream media zich achter Palestina scharen en het G-woord ritueel in de arena gooien, houdt N-VA koppig vast aan zijn Israëlische standpunt. Voor Peter is het hele debat verworden tot een wedstrijd “wie is de grootste smeerlap”. Geen debat over mensenrechten, wel een queeste naar het magische woord dat applaus oogst.
En zo kregen we op de openbare omroep een N-VA’er die vrolijk over een G-spot praatte, terwijl Gaza brandt. Het is cynisme op prime time: een oorlog die duizenden levens kost, herleid tot een taalspelletje waar politiek en media hun kicks uit halen.
Wie de G-spot uiteindelijk vindt? Waarschijnlijk niemand. Maar dat Peter De Roover er luidop naar zoekt, leverde alvast de meest ongemakkelijke climax van de avond op.
