De Wever probeert het naar eigen zeggen in stilte.
In de Kamer probeerde premier Bart De Wever (N-VA) donderdag de zenuwachtigheid rond de federale begrotingsonderhandelingen te temperen. Na dagen van radiostilte tussen de vicepremiers groeit de vraag waar het proces precies is blijven hangen, zeker nu de zelf opgelegde deadline van Kerstmis steeds dichterbij komt. Volgens De Wever is de stilte geen teken van stilstand, maar van vooruitgang — een boodschap die hij de parlementsleden duidelijk wilde meegeven.
“Het meeste gebeurt wanneer niets zichtbaar is”
De premier hield zijn communicatie bewust summier. Hij bevestigde dat er “wel degelijk gewerkt wordt”, maar dan achter de schermen. De fase waarin elk woord meteen tot ruis leidt, is volgens hem niet de beste om politieke vooruitgang te boeken.
De ambitie blijft onveranderd: een meerjarenbegroting 2026–2029, met daarin 10 miljard euro aan besparingen of nieuwe inkomsten. Een oefening die De Wever omschrijft als een verantwoordelijkheid tegenover de burger, meer nog dan tegenover het parlement.
De boodschap is helder: het land kan zich geen half werk veroorloven en zeker geen zichtbare interne ruzies.
Schokgolven na RTL-reportage: PS legt nadruk op betrouwbaarheid van sociale bescherming
Waar de premier hamert op discretie, koos de PS-top voor open communicatie over een ander politiek thema dat opnieuw de begrotingsgesprekken beïnvloedt: de uitkeringsfraude in Wallonië, naar aanleiding van een omstreden RTL-reportage.
Pierre-Yves Dermagne, voormalig federaal minister van Werk, verdedigde in Villa Politica het sociale systeem, maar erkende tegelijk dat misbruik moet worden aangepakt. Volgens hem mag één reportage geen aanleiding zijn voor een collectieve veroordeling van uitkeringsgerechtigden.
De PS probeert hiermee haar klassieke koers te bewaken: fraude bestrijden, maar geen afbraakbeleid van het sociale vangnet — een boodschap die onvermijdelijk mee op tafel ligt bij de begrotingsgesprekken.
MR houdt been stijf: geen btw-verhoging
Aan liberale zijde blijft MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez pal staan tegen elke vorm van btw-verhoging. Voor hem ligt de sleutel in efficiëntere overheidsuitgaven en “een veel slankere overheid”.
Bouchez bevestigt dat er compromisvoorstellen circuleren, maar dat zijn partij niet van plan is haar belastingsstandpunt op te geven. In zijn woorden: iedereen moet inspanningen leveren, maar “niet op manieren die de fiscale druk verder verhogen."
Zijn houding is geen verrassing: de MR wil het sociaaleconomische profiel van de partij versterken zonder aan de eigen rode lijnen te raken. Dat zet de coalitiegesprekken meteen opnieuw onder spanning.
De Wever: “De echte uitdaging is 2029”
De premier maakte één punt bijzonder duidelijk: het gaat niet om het budget voor volgend jaar, maar om de Europese uitgavennorm tegen 2029. Die norm halen is de werkelijke test, en daar zit het grote gat dat moet worden gedicht.
De Wever wil geen langere onderhandelingsperiode meer toestaan. Als het sneller kan, moet het sneller — maar later wordt het niet. De impliciete boodschap aan de coalitiepartners: wie tijd rekt, ondergraaft het vertrouwen van de kiezer. Et voila, het hoge woord is er uit: de kiezer. Het enig wat werkelijk telt in de politiek: het volgende stemhokje.
De herhaalde oproep tot constructieve samenwerking van de grote Bart klinkt vriendelijk, maar achter die toon zit een duidelijke waarschuwing: falen aan deze tafel heeft electorale gevolgen, en iedereen weet dat.
Een stille onderhandeling die almaar minder stil lijkt
Terwijl de premier pleit voor discretie, spreken de coalitieleden steeds meer openlijk hun posities uit.
- De PS schermt het sociale systeem af.
- De MR weigert nieuwe belastingen.
- De N-VA probeert de gesprekken te depolitiseren door ze in de technische sfeer te houden.
De werkelijke stilte bevindt zich dus niet in de Wetstraat, maar in de vraag hoe deze uiteenlopende posities in een coherent begrotingsakkoord moeten worden gegoten.
Kerstmis is nog maar enkele weken ver. De stilte die volgens De Wever zoveel betekent, zal niet blijven duren. Vroeg of laat zal blijken of ze leidt tot een akkoord — of tot een nieuwe politieke schokgolf in een land dat al lang niet meer verrast wordt door budgettaire crisisberichten.
