Het lijkt wel of elke dag ons land een nieuwe steekpartij te verwerken krijgt. Mol werd in de nacht van zaterdag op zondag het toneel van een nieuwe tragedie: een 18-jarige jongen overleefde een steekpartij niet, een 17-jarige vriend vecht voor zijn leven. Drie minderjarigen – amper 15, 15 en 16 jaar oud – werden opgepakt.
Het bloedige nachtdecor
De feiten speelden zich af in de Corbiestraat, in het hart van Mol, vlak bij brasserie Belle Vue. Daar kwam het tot een brutale confrontatie tussen twee groepen jongeren, een ruzie die escaleerde in pure horror. De 18-jarige jongen werd nog ter plekke gereanimeerd door omstanders, maar overleed later in het UZA in Edegem. Zijn 17-jarige maatje ligt zwaargewond in het ziekenhuis.
De drie opgepakte minderjarigen – uit Mol en Limburg – worden verhoord en verschijnen mogelijk snel voor de jeugdrechter. Het parket onderzoekt de zaak als moord en poging tot moord. Mogelijk zijn er nog meer daders betrokken.
Een straat met een duister verleden
De Corbiestraat klinkt voor veel Mollenaren vertrouwd, maar ook berucht. In het verleden vielen er al drie dodelijke slachtoffers, al lag het laatste incident negen jaar achter ons. “De Corbiestraat van nu is niet meer die van twintig jaar geleden,” zegt burgemeester Wim Caeyers. “Maar het aantal steekpartijen in ons land blijft toenemen, en dat moet ons ongerust maken.”
Angst in de Kempen
Getuigen schetsen een onheilspellend beeld van de buurt na zonsondergang. “’s Avonds loopt hier volk rond waar je vragen bij hebt,” zegt een buurtbewoonster. “Sommige ouders laten hun kinderen niet meer alleen buiten.”
De burgemeester leeft mee met de families, maar beseft dat de gruwel het onbehagen in de gemeente alleen maar voedt. “Krijg het maar uitgelegd aan de nabestaanden,” klinkt het verslagen.
Een land in steekmodus
Mol is geen uitzondering. Van Antwerpen tot Brussel, van Gent tot Roeselare: steekpartijen lijken een dagelijks krantenfeit te worden. ‘Jongeren’ trekken messen alsof het smartphones zijn, discussies ontaarden in seconden in dodelijk geweld. Politie en parket kunnen amper volgen.
De nacht in Mol eindigde in bloed, maar het echte drama is dat niemand nog verrast lijkt. België lijkt steeds meer een land waar een avondje uit kan eindigen op de spoed – of in het mortuarium. Hoeveel Corbiestraten moeten er nog rood kleuren voor we wakker schieten?
