Cupra heeft het niet graag dat je hun Formentor zomaar een opgefokte Seat noemt. Begrijpelijk ook, want dit is het model dat het merk eigen smoel gaf, het eerste dat niet simpelweg een bestaande Seat met wat koperkleurige accenten was. Met meer dan 120.000 verkochte exemplaren van de eerste generatie is de Formentor bovendien de commerciële ruggengraat van Cupra. Als dit model niest, krijgt Martorell collectief een verkoudheid. Reden genoeg dus om de facelift ernstig te nemen, zeker in de vorm van deze VZ e-Hybrid, die sportieve ambities moet verzoenen met stekkerdiscipline.
De eerste indruk
Visueel wil Cupra met deze update vooral duidelijk maken dat de navelstreng met Seat nu écht is doorgeknipt. De nieuwe voorzijde springt daarbij het meest in het oog. De motorkap loopt scherper toe en mondt uit in wat men een ‘sharknose’ noemt. Het oogt agressiever, minder braaf en vooral: anders dan wat Seat vandaag nog tekent. Of je het ook mooier vindt, is persoonlijk. Er zit iets uitgesproken in, wij vinden het wel mooi ogen.
Achteraan is er bij de vernieuwde Formentor ook wat veranderd. De doorlopende lichtstrip, gecombineerd met het verlichte Cupra-logo, geeft de auto ’s avonds eindelijk de visuele punch die de vorige versie wat miste. Jammer is wel dat de dubbele uitlaten verdwenen zijn op de VZ-versies met elektrische bijstand. Onze e-Hybrid moet het doen met koperkleurige inzetstukken onder de bumper die op een uitlaat moeten lijken. De échte uitlaat zit verstopt achter de diffuser.
Binnenin probeert Cupra het premiumgevoel op te schroeven. Het centrale scherm groeit naar 12,9 duim, het infotainment is intuïtiever zijn en de middentunnel kreeg een hertekening met extra bekleding. Het voelt degelijk aan, met zachte materialen waar je ze verwacht en een afwerking die duidelijk boven het gemiddelde van de middenklasse zit. Alleen de harde plastieken deurpanelen achteraan zijn net iets minder premium.
Onder de koets
De Formentor werd breder uitgesmeerd dan ooit. In totaal zijn er nu drie benzinemotoren, een mild hybrid eTSI en twee plug-inhybrides. Deze VZ e-Hybrid staat bovenaan het groene aanbod met een systeemvermogen van 272 pk en 400 Nm. De bekende 1.5 TSI werkt samen met een elektromotor in een zestraps DSG, gevoed door een batterij van 19,7 kWh netto.
Die grotere batterij maakt een verschil. Op papier belooft Cupra tot 100 kilometer elektrisch rijbereik volgens de WLTP-norm. Iets dat je in de praktijk ook wel moet halen, als je die elektrische kilometers niet op de snelweg gaat afleggen. De sprint naar 100 km/u is in 7,2 seconden geklaard, met een topsnelheid van 220 km/u.
Belangrijk detail: snelladen kan tot 50 kW. Dat betekent dat je in iets meer dan 25 minuten weer van 10 naar 80 procent kan. Geen overbodige luxe, want zonder voldoende batterijreserve verliest deze aandrijflijn een flink deel van zijn punch.
Het rijden
Bij het badge VZ, wat staat voor ‘Veloz’ en wat Spaans is voor ‘snel’, verwacht je vuurwerk, en deels krijg je dat ook. Trap je het gaspedaal diep in, dan werken benzine- en elektromotor mooi samen en krijg je een stevige duw in de rug, begeleid door een kunstmatig versterkte maar best aangename grom. In de Individual-modus kan je zelfs kiezen voor een subtielere, zuiverdere klank, zonder overdreven spektakel.
Toch is deze VZ e-Hybrid geen VZ zoals de versies met de 2.0 TSI dat zijn. Het extra gewicht van de plug-ininstallatie laat zich voelen, zeker wanneer het tempo echt omhoog gaat. In snelle bochten mist hij net dat tikje scherpte en lichtvoetigheid dat je wél krijgt bij de pure benzine-VZ met een 2-liter onder de kap. De 1.5 TSI moet bovendien hard werken wanneer je hem blijft opjagen, en dat voel je.
Nog iets dat een beetje jammer is bij deze hybride VZ: als je van het gas gaat, valt de benzinemotor zelfs in zijn meest sportieve ‘Cupra-modus’ uit. We zijn er mee naar de Franse Ardennen gereden om aldaar wat bochten aan elkaar te gaan rijgen, maar dat was minder leutig dan je met een VZ zou verwachten. Net voor een scherpe bocht ga je in de remmen (die grote Brembo’s doen overigens prima hun werk), de 1.5 TSI valt uit, dan ga je in de bocht weer op het gas, de benzinemotor slaat weer aan, die moet eerst weer turbodruk opbouwen en je hebt pas de volle 272 paarden wanneer het eigenlijk al te laat is om nog fun te hebben.
De adaptieve DCC-dempers zijn opvallend comfortabel afgestemd, en dat blijkt eigenlijk een verstandige keuze. In Comfort deint de Formentor lichtjes, zonder zweverig te worden. In Performance of Cupra wordt hij strakker, maar nooit oncomfortabel. Voor deze e-Hybrid, die meer een snelle allrounder is dan een pure scheurijzer, klopt dat compromis perfect.
De prijs
De Formentor VZ e-Hybrid positioneert zich duidelijk aan de bovenkant van het gamma, zowel qua prestaties als qua prijs. Je betaalt meer dan voor een klassieke benzineversie, maar krijgt daar wel fiscale voordelen, elektrische rijmogelijkheden en een erg volledige uitrusting voor terug. Verwacht geen koopje, wel een pakket dat zijn plaats kent in het hogere middensegment. In concrete cijfers: de 204 pk sterke hybride heb je vanaf 43.990 euro. De VZ e-Hybrid moet minstens 47.990 euro kosten. Ons testexemplaar, dat goed in de opties zit, heeft een prijskaartje van 68.950 euro.
Ons verdict
Cupra heeft de Formentor geen radicale koerswijziging gegeven, maar wel slimmer gemaakt. Breder inzetbaar, comfortabeler en technologisch sterker, zonder zijn sportieve uitstraling te verliezen. De VZ e-Hybrid is geen hardcore rijdersauto, misschien eerder een VZ Light, maar wel een snelle, moderne crossover die prestaties koppelt aan dagelijkse bruikbaarheid en elektrische finesse.
Wie sportieve looks wil, graag stevig doorrijdt en tegelijk ook elektrisch wil kunnen pendelen, vindt in deze e-Hybrid een bijzonder coherent geheel. En soms is dat misschien wel de meest volwassen vorm van sportiviteit. Wie de scherpste Formentor wil, kijkt best naar de 2-liter met 333 pk zonder hybride ondersteuning: die heb je vanaf 51.715 euro.
