Elektrische auto’s hebben de laatste jaren vooral geprobeerd om zo futuristisch mogelijk te zijn. Hoe meer lichtgevende stroken, zwevende dashboards en gekke deurgrepen, hoe beter. Skoda kiest gelukkig voor een andere aanpak met de Enyaq Coupé Sportline: geen overbodige frullen, geen intergalactische ambitie, maar een volwassen EV met stijl, praktische bruikbaarheid en genoeg persoonlijkheid om zich tussen de grote jongens te zetten. Het voelt alsof Skoda besloten heeft dat het klaar is met het brave imago en zich wil ontpoppen tot het hipste familielid van de VW-familie.
De eerste indruk
Uiterlijk is de Coupé – en ik krijg bij deze Enyaq het woord coupé met moeite uit mijn klavier, hoe dat komt: zie extra stukje onder – de knapste telg uit de Enyaq-familie. Waar de standaard Enyaq nog wat hoekig oogt, geeft de aflopende daklijn de Coupé een elegant en sportief silhouet zonder de extreme overdrijving die we bij sommige coupé-SUV’s zien. De Sportline-uitvoering maakt het geheel nog aantrekkelijker: donkere detaillering, een iets agressiever front, 20-inch velgen en net genoeg visuele pit om niet in de massa op te gaan. Het is geen auto die zich opdringt, maar hij heeft wel dat zelfverzekerde aura dat zegt: “Ik ben elektrisch, maar daarom hoef ik niet op een stofzuiger te lijken.” Ons testexemplaar is dan ook nog eens uitgevoerd in een fraaie rode tint.
Binnenin trekt Skoda dezelfde lijn door. De stoelen zitten stevig en comfortabel, de materialen voelen degelijk en strak aan, en de sportieve afwerking geeft de indruk dat je in iets zit dat meer wil zijn dan zomaar een gezins-EV. Het infotainmentscherm is groot en duidelijk. Skoda heeft gelukkig niet de drang gehad om het interieur te laten lijken op een cockpit uit Star Trek: de bediening is logisch, de knoppen zitten waar je ze verwacht en niets voelt onnodig futuristisch. Het interieur is vooral functioneel, overzichtelijk en slim opgebouwd.
De ruimte achterin is voor een coupéversie opvallend gul. De aflopende daklijn kost amper hoofdruimte en de beenruimte is uitstekend, zelfs voor volwassenen. De koffer slikt 570 liter en kan eenvoudig uitgebreid worden naar 1.610 liter, waardoor de Enyaq Coupé niet alleen mooi oogt, maar ook echt bruikbaar blijft in dagelijks gezinsverkeer.
Onder de koets
Onze testwagen was de Enyaq Coupé 85x Sportline, uitgerust met een 82 kWh batterij (waarvan 77 bruikbaar zijn) en twee elektromotoren die samen 286 pk en 545 Nm koppel leveren. Het theoretische WLTP-bereik is ongeveer 560 kilometer.
Het rijden
Op de weg toont de Enyaq Coupé zich van zijn beste kant. Hij is verrassend stil, comfortabel en ontspannen wanneer je rustig rijdt. Het is een auto waarin je zonder nadenken lange afstanden aflegt, zonder dat je batterijstress of rugpijn krijgt. Maar wie graag een beetje dynamiek in zijn dag gooit, komt ook aan zijn trekken: de 4×4-aandrijving reageert vlot, de acceleratie naar 100 km/u in 6,7 seconden voelt krachtig maar nooit brutaal, en de wagen blijft opvallend stabiel in bochten. Skoda heeft de Sportline net strak genoeg afgesteld om stevig aan te voelen zonder de demping te hard te maken. Je voelt wel dat hij meer dan twee ton weegt, maar pas aan snelheden waar Glenn Trajectcontrole geld aan verdient.
Het stuurgevoel is aangenamer dan bij veel andere elektrische SUV’s: net gedempt genoeg om rust te geven, maar nog steeds direct en communicatief. Het enige minpunt is het kleine schakelpookje op de middenconsole, dat mooi oogt maar niet bijzonder handig is, en het ontbreken van een fysieke P-knop.
Hoe dat zit met het praktijkverbruik? Eigenlijk valt dat heel goed mee. Tijdens onze testweek flirtten de temperaturen met het vriespunt. Toch verbruikten we ‘slechts’ 21 kWh per honderd kilometer op de snelweg. Laden kan aan 175 kW aan de snellader, waardoor je ook niet lang aan laadpaalplakken hoeft te doen.
De prijs
Hier komt het moment waarop Skoda de oude perceptie over zichzelf doorprikt. De tijd dat Skoda de budgetoptie van de VW-groep was, ligt definitief achter ons. Onze volledig aangeklede testwagen – 4×4, grote batterij, Sportline, opties à volonté – kostte net geen 71.000 euro. Dat is stevig. Maar als je kijkt naar de afwerking, het rijcomfort, de functionaliteit en de technologie, is die prijs best verdedigbaar. Bovendien blijft er nog altijd een goedkopere instapversie met een 59 kWh batterij en tweewielaandrijving, die rond de 45.000 euro begint en dus best betaalbaar is.
Ons verdict
De Skoda Enyaq Coupé Sportline is geen EV die schreeuwt, showt of probeert te imponeren met technische trucjes. Het is een knappe, volwassen en bovenal bijzonder bruikbare elektrische SUV. Hij ziet er goed uit zonder pretentie, rijdt uitstekend, biedt ruimte waar je het nodig hebt en voelt in alles alsof Skoda eindelijk volledig begrijpt wat een moderne EV moet zijn.
Het is geen goedkope auto, maar wel een die zijn prijs waard is. En het belangrijkste: dit is een elektrische gezinswagen waarmee je zonder gêne op élke oprit kunt parkeren, of het nu die van een villa is, of die van een doorsnee rijhuis.
Over de SUV-coupé...
Ondergetekende kan maar niet wennen aan de term SUV-coupé. Een coupé was ooit een sportieve, laag-bij-de-grondse tweedeursvariant van een gewone wagen. Strak, elegant, aerodynamisch, en vooral: gericht op rijden, niet op boodschappen doen. ‘Coupé’ betekent letterlijk ‘geknipt’, verwijzend naar de ‘geknipte’ A-, B- en C-stijlen en scherpere vorm. In een echte coupé zit je bijna op asfaltniveau, niet op de derde verdieping zoals in moderne SUV’s.
Een SUV daarentegen werd ooit bedacht voor kostuummeneren en chacoche-madammen die graag hoog zaten alsof ze in een terreinwagen reden, maar dan zonder ooit een grasstrook te willen aanraken. Veel binnenruimte, veel comfort, veel asfalt en weinig avontuur.
En dan kwamen marketeers op het idee: wat als we die hoge, praktische SUV combineren met… een aflopende daklijn? Niet omdat dat aerodynamisch zoveel oplevert, maar omdat het er zogezegd sexy uitziet. En hop: de SUV-coupé was geboren. Een contradictio in terminis, even absurd als ‘Caloriearme frieten’ of ‘Woke logica.
Feit is: een carrosserie met een aflopende daklijn op een hoger model is géén coupé. Het lijkt nog het meest op een fastback: een klassiek koetswerk waarbij het dak geleidelijk afloopt tot aan de koffer, zónder dat het om een echte coupé gaat.
Maar marketing-technisch bekt een SUV-fastback minder goed. Dus werd het een SUV-coupé. Een woord dat nergens op slaat, maar wel geld in het laatje brengt.
