Wat deze kleine woesteling gemeen heeft met de hybride Yaris van je tante Zulma? Niks. Noppes. Of toch wel. De koplampen, de dakantenne en de spiegels. Voor de rest past geen enkel onderdeel van deze ‘Gazoo Racing’ versie op een Yarisje.
Dat zit namelijk zo. Toyota reed rally’s met de Yaris, maar dat vijfdeursmodel was niet helemaal in balans. Ze wilden graag een wat bredere rallywagen met maar drie deuren bouwen, maar dat mag zomaar niet: een rallywagen moet volgens de regels van de kunst namelijk een afgeleide zijn van een voor de weg gehomologeerd model… en daarom zag de GR Yaris het levenslicht.
De eerste indruk
Met zijn uitgeklopte wielkasten, grote grille en twee uitlaten als stortkokers, ziet hij er inderdaad uit als een rallymonstertje. Met een lengte van net geen vijf meter, is hij 5,5 centimeter langer dan de ‘gewone’ Yaris met vier portieren. Hij is ook 6 centimeter breder en 4,5 centimeter lager dan de reguliere versie, wat hem een ietwat woest voorkomen geeft. Nog een leuk detail: de voorbumper bestaat uit drie delen, waardoor je bij schade door een iets te enthousiaste schuiver niet de ganse front hoeft te vervangen. Achteraan zitten er, in tegenstelling tot bij de gewone Yaris, geen mistlichten in de bumper.
Ook binnenin is er niet veel ‘Yaris’ te bespeuren in deze GR Yaris. Toyota ontwikkelde zelfs een heel nieuw dashboard voor deze sportieveling. Dat zit een beetje lager en is, zoals het in een rallywagen hoort, naar de bestuurder gebogen. Ook de stoelen zitten lager dan in een gewone Yaris.
Kortom: een hebbedingetje dus. Dat moeten trouwens veel mensen gedacht hebben. Voor ons Belgenland werden er 150 exemplaren van de GR Yaris voorzien, maar die waren… binnen de twee uur na lancering allemaal verkocht. Wie er na het lezen van deze test eentje wil, zal dus op zoek moeten naar een tweedehands exemplaar.
Onder de koets
Onder de korte motorkap zit een 1.6-liter groot – of klein – turbogeblazen driecilindertje. Een potent torretje, dat wel: er wordt zomaar eventjes 280 pk en 390 Nm koppel uit geperst. Die kracht gaat ofwel via een handgeschakelde zesbak, ofwel via een achttraps automaat richting de vier wielen. De sprint van nul naar honderd neemt 5,2 tellen in beslag, de topsnelheid ligt op 230 km/u.
Het rijden
Bij het indrukken van de startknop, weerklinkt de ietwat koddige roffel van een driepitter. Al tijdens onze eerste kilometers werden we gewaar dat het onderstel op een leuke manier aan de stugge kant is, precies zoals het bij een auto als deze hoort. Tijdens diezelfde eerste kilometers vonden we het voor de rest nog niet echt iets speciaals: in lage toeren zijn er niet veel paarden thuis. En een koude motor in hoge toeren jagen, dat doen we niet – ook niet bij een perswagen. Het was pas toen de olie mooi warm was en we het gaspedaal vloerden, dat we dachten: ‘godnondedju, hier zit serieus wat poeier in!’ Het motortje blijft flink doortrekken tot aan de redline, waarna die de volgende versnelling kiest. Jawel: wij waren een weekje onderweg met de achttraps automaat. Ook bij die automaat kan je trouwens opteren om zelf te schakelen, door middel van flippers achter het stuur.
De GR Yaris beschikt, net als andere auto’s tegenwoordig, over de rijmodi ‘eco’, ‘normaal’ en ‘sport’. Maar daarnaast heeft de GR ook nog de modi ‘gravel’ en ‘track’. Nu, vooral die ‘gravel’ vonden we interessant en dat moésten we uitproberen. Alleen: waar vind je ergens gravel? We kunnen er immers nogal moeilijk mee de hooligan gaan uithangen op een tennisveld. We weten, op zo’n twintig kilometer van onze deur, echter wel wat leuke zandbaantjes liggen. Enfin, wij er dus naartoe, de GR in gravel-modus en gas op die lolly. De wandelaars die daar toevallig wandelden met hun witte hond, hadden na onze passage wellicht een bruine. Maar het is echt fenomenaal hoeveel grip de GR Yaris nog heeft op zo’n onvaste ondergrond.
Om de ‘track-modus’ zijn we dan weer naar het zuiden van het land geweest, waar je de bochtige wegen aan elkaar kunt rijgen. En we kunnen je verzekeren: da’s puur rijplezier.
Eigenlijk zijn er drie soorten van perswagens, in onze opinie. Er zijn er die je in je garage zet en er weer uitneemt als je ergens naartoe moet. Tweede categorie: die waar vrienden en familie van zeggen: die wil ik weleens in het echt zien: kom eens een keer af!
En dan is er de derde categorie. Dan zit je ‘s avonds in je zetel en denk je van: ik heb zin om te gaan rijden, waar kan ik nog naartoe? En dan wordt het uiteindelijk een tripje, gewoon om wat rond te rijden. De GR Yaris behoort tot deze derde categorie.
Dat maakte het overigens ook wel een behoorlijk dure week: de GR Yaris lust een aardige slok benzine. In concrete cijfers: na onze testweek zaten we aan een gemiddelde van 10,9 liter per honderd kilometer. Voor een stuk is dat te verklaren door de vierwielaandrijving, maar niet helemaal. De M135 bijvoorbeeld, heeft ook vierwielaandrijving en verbruikt toch een liter of twee minder, niet alleen in de praktijk, maar ook op papier: het valt dus niet (helemaal) te verklaren door onze rijstijl. Toch weegt die BMW dik 200 kilogram meer. Onze verklaring? Dat driecilinder-torretje moet harder werken. Oftwel: de onzin van downsizing. Soit, we zijn ‘m gaan halen met een volle tank, gooiden hem tijdens onze testweek drie keer nog ‘ns vol en brachten ‘m weer binnen bij Toyota met nog maar een kwart benzine in.
De prijs
Da’s misschien niet helemaal relevant om nog te vermelden, aangezien de GR Yaris inmiddels uitverkocht is. Die met handbak kost een slordige 48.000 euro, de automaat exact 51.270 euro. Best een stevige prijs voor zo’n kleine auto, maar langs de andere kant: we kunnen ons voorstellen dat er heel wat geld kroop in de ontwikkeling ervan.
Ons verdict
Sinds we vier jaar geleden zelf voor een peperhete hatchback van een Duits merk kozen, zijn er eigenlijk niet veel sportieve wagens meer die echt indruk op ons kunnen maken. Meestal voelen zij daarnaast toch een beetje braaf en mainstream aan. Dat gevoel hadden we echter niet bij de GR Yaris. We reden de ganse testweek rond met een smile van oor tot oor. En dat is redelijk priceless.
