Vorig jaar reden we al met de nieuwe Toyota Land Cruiser, een van de laatste echte terreinwagens in een wereld waarin zowat alles met wat extra bodemvrijheid tegenwoordig SUV wordt genoemd. Nu is hij terug, maar deze keer als mild hybrid. Jawel: zelfs de Land Cruiser is geëlektrificeerd. Verwacht alleen niet dat deze Japanse mastodont plots stilletjes door de Brusselse LEZ begint te zoemen. Onder de motorkap ligt nog altijd dezelfde 2,8-liter diesel. Toyota heeft hem alleen een klein elektrisch duwtje in de rug gegeven.
De eerste indruk
Aan het uiterlijk hoefde Toyota gelukkig nauwelijks iets te veranderen. De huidige Land Cruiser blijft een van die zeldzame auto's waarvan je van honderd meter afstand al weet wat er aankomt. Geen aflopende coupédaklijn, geen verborgen deurklinken en geen poging om eruit te zien alsof hij ieder moment naar een hippe koffiebar moet.
Gewoon een grote, hoekige terreinwagen. Met zijn bijna 4,93 meter lengte is hij bepaald niet bescheiden, maar het retrodesign zorgt ervoor dat die afmetingen hem uitstekend staan. De rechte flanken, hoekige kont en hoge neus verwijzen nadrukkelijk naar vroegere generaties van de Land Cruiser. Toyota heeft daarbij gelukkig de verleiding weerstaan om van nostalgie een verkleedpartij te maken. Binnenin krijg je moderne schermen, camera's en veiligheidssystemen, maar buiten blijft dit vooral een auto die eruitziet alsof een modderbad hem beter afgaat dan een ondergrondse parking. En misschien is dat tegenwoordig wel exotischer dan eender welke supercar.
Onder de kap
Hier zit de belangrijkste verandering. De bekende 2,8-liter viercilinder turbodiesel is gebleven en levert nog altijd 204 pk en 500 Nm. Ook de achttrapsautomaat en vierwielaandrijving kennen we al.
Alleen staat er tegenwoordig 'Mild Hybrid' bij. Toyota heeft de gewone alternator vervangen door een elektrische motor-generator, gekoppeld aan een kleine 48V lithium-ionbatterij. Die batterij telt 13 cellen, heeft een capaciteit van 4,3 Ah en weegt amper 7,6 kilogram. Bij het vertrekken kan het systeem maximaal 12 kW en 65 Nm extra leveren.
Voor wie bij het woord 'hybride' aan een Prius denkt: vergeet het maar. Deze Land Cruiser kan geen meter volledig elektrisch rijden. Je hoeft hem ook nergens in te pluggen. Tijdens het vertragen wint het systeem energie terug, waarna die energie wordt gebruikt om de diesel soepeler te starten en bij lage toerentallen wat ondersteuning te geven.
Het resultaat is dus geen Land Cruiser die plots een groene jongen werd. Toyota probeert vooral de ruwe kantjes van de diesel wat af te vijlen.
En het mooie is dat de terreincapaciteiten daar niet onder lijden. Het systeem werd zo ingebouwd dat de Land Cruiser nog altijd door 70 centimeter diep water kan rijden. De motorgenerator zit daarvoor hoog genoeg in het motorcompartiment en ook de batterij werd tegen binnendringend water beschermd. Zelfs elektrificatie weet dus dat ze bij een Land Cruiser beter niet in de weg gaat zitten.
Het rijden
Wie verwacht dat die elektrische ondersteuning de Land Cruiser plots verandert in een Lexus, moeten we teleurstellen. Dit blijft een auto met een ladderchassis, een 2,8-liter diesel en de aerodynamica van een middelgroot bushok.
Maar precies bij het dagelijkse rijden merk je waarom Toyota dat 48V-systeem heeft toegevoegd. De elektromotor neemt de aandrijving niet over, maar helpt vooral bij het vertrekken en maakt het start-stopsysteem een stuk minder nadrukkelijk aanwezig. De diesel wordt sneller en soepeler opnieuw wakker en de eerste meters voelen wat vloeiender aan. Geen revolutie dus, eerder iemand die de scherpe kantjes van de oude diesel met een fijn stukje schuurpapier heeft aangepakt.
Met 204 pk blijft de Land Cruiser op papier ook opvallend bescheiden voor een auto van dit formaat. Een moderne elektrische SUV met hetzelfde prijskaartje rijdt hem bij het verkeerslicht waarschijnlijk zoek voordat de Toyota goed en wel beseft dat het groen is. Alleen kun je achter die elektrische SUV doorgaans geen 3.500 kilogram hangen om vervolgens een rivier over te steken. Dat kan deze wel.
Op asfalt blijft comfort belangrijker dan dynamiek. Je zit hoog, kijkt over zowat alles heen en voelt dat er onder je geen crossover staat die toevallig wat stoere zwarte kunststof heeft gekregen. De Land Cruiser beweegt, helt en communiceert voortdurend dat hij voor heel andere dingen gebouwd werd dan het aansnijden van een afrit tegen 120 km/u.
En dan is er natuurlijk het terrein. Daar verandert de komst van een batterij eigenlijk bijzonder weinig aan het verhaal. Permanente vierwielaandrijving, lage gearing en alle elektronische hulpmiddelen zijn er nog steeds, terwijl de bodemvrijheid ruim 20 centimeter bedraagt. Toyota geeft een aanrijhoek van 31 graden en een waaddiepte van 700 millimeter op. Het 48V-systeem werd specifiek ontwikkeld om ook tijdens serieus terreinwerk te blijven functioneren.
Dat wilden we natuurlijk uitvoerig testen. Enfin, wij dus naar de Ardennen, meer bepaald naar een plek die onder 4x4-middens angstvallig geheim wordt gehouden, ergens op de grens tussen de provincies Luik en Luxemburg. Steil naar beneden, riviertje door, allemaal geen probleem. Een bochtige, smalle bosweg weer naar boven. Hier komt de Land Cruiser helemaal tot zijn recht. Maar dan, achter een bocht… een knoert van een boom, dwars over de weg. Een kettingzaag hadden we niet zo direct bij de hand, dus maar terug stapvoets achteruit, tot een plek waar we konden keren. Links: allemaal bomen. Rechts: een paar meter slijk en hoog gras, met daarna een steile helling naar beneden. Niet zo’n helling waar je af kunt rijden, maar eerder af donderen.
Toen we een eindje op die plek gekeerd waren, stapte ik uit om te zien hoe ver ik nog naar achteren kon alvorens het naar beneden donderen er zat aan te komen. Nog makkelijk een halve meter: dat kwam goed uit. Ik stapte terug in, gaf gas en… er gebeurde niks. De motor tot 3.000 toeren, nauwelijks beweging. Vooruit, achteruit, het maakte niet uit. Nondedju, dacht ik, vastgereden in een paar centimeter slijk of wat? Nu, theoretisch zou dat kunnen: er lagen immers wegsloefjes op de velgen, geen terreinrubber. Ik hoog gras gaan plukken om voor en achter de wielen te leggen, maar het mocht niet baten: de Land Cruiser verrroerde geen vin.
Ten einde raad, wie zou ons hier komen takelen in the middle of niks waar letterlijk nog geen hond kwam, moest en zou het gaan lukken. Ik zou nondedju vooruit en achteruit blijven proberen tot we weer los waren! Dat ge-ting-ting van geen gordel om begon me danig op de zenuwen te werken dat ik me weer vastgespte en… de Land Cruiser ging vooruit alsof er niks aan het handje was. Achteraf bekeken: hij bleek dus gewoon automatisch niet van de handrem te gaan… zolang je je gordel niet om had.
De prijs
En dan komen we opnieuw bij het gedeelte waar de Land Cruiser zelfs zonder terreinonderbreking een stevige helling tegenkomt.
Toyota België vraagt momenteel 93.380 euro voor de Land Cruiser 250 VX. Wie naar de rijker uitgeruste VX-L kijkt, zit zelfs boven de 100.000 euro.
Dat blijft bijzonder veel geld voor een auto die in essentie gebouwd werd om op plekken te komen waar mensen doorgaans geen auto's van honderdduizend euro mee naartoe nemen.
En wie hoopte dat het woord 'hybrid' voor een fiscaal wonder zou zorgen, mag de champagne weer in de koelkast zetten. Het officiële WLTP-verbruik bedraagt ongeveer 10,7 liter diesel per 100 kilometer en de CO₂-uitstoot ongeveer 280 gram per kilometer. De 48V-techniek maakt hem wat efficiënter en aangenamer, maar verandert een Land Cruiser van ruim twee ton uiteraard niet in een Yaris Hybrid.
Voor professionele gebruikers blijft bovendien de mogelijkheid interessant om naar een lichte-vrachtconfiguratie te kijken. En met een maximaal trekgewicht van 3.500 kilogram blijft de Land Cruiser vooral interessant voor mensen die hem daadwerkelijk aan het werk zetten.
Ons verdict
De mildhybride Land Cruiser bewijst vooral hoe relatief het woord 'hybride' tegenwoordig geworden is.
Toyota heeft van zijn terreinwagen geen elektrische goedzak proberen te maken. De 2,8-liter diesel is er nog, de 204 pk zijn er nog, de 500 Nm zijn er nog en ook wanneer het asfalt ophoudt, kan deze mastodont nog altijd dingen waar het gros van de huidige SUV's spontaan een foutmelding van zou krijgen. Enfin, zo lang je je gordel omdoet toch.
Wat de 48V-techniek wél doet, is precies wat deze Land Cruiser kon gebruiken. Ze maakt het vertrekken soepeler, het start-stopsysteem minder lomp en helpt de diesel op momenten waarop zo'n grote viercilinder wat ondersteuning kan gebruiken. Geen spectaculaire revolutie, maar een kleine beschavingskuur.
Daar staat tegenover dat de fundamentele bezwaren exact dezelfde blijven. Hij is groot, zwaar, dorstig, niet bepaald snel en vooral verschrikkelijk duur. Voor ruim 90.000 euro bestaat er een hele catalogus aan auto's die sneller, stiller, luxueuzer en zuiniger zijn.
Maar dat is eigenlijk naast de kwestie. Want zet diezelfde auto's voor een steile modderhelling, hang er 3,5 ton achter of stuur ze door 70 centimeter water en plots wordt het lijstje een stuk korter.
De Land Cruiser probeert nog altijd niet de beste SUV te zijn. Hij is vooral heel goed in iets wat de meeste SUV's al lang verleerd zijn: een echte terreinwagen zijn. En nu helpt er af en toe zelfs een batterijtje mee. Maar hey, vergeet die veiligheidsgordel niet vast te klikken!
