Hollywood, filmliefhebbers en wij missen Paul Verhoeven.
De Nederlandse regisseur toverde ooit klassieke sci-fi-films uit zijn hoed zoals RoboCop, Total Recall en Starship Troopers, stuk voor stuk parels die na al die jaren nog steeds vermakelijker zijn dan de inspiratieloze troep die Hollywood tegenwoordig uitkotst.
Zelfs op het vlak van spannende erotiek wist hij met Basic Instinct menig videorecorder naar de vaantjes te helpen door het veelvuldig terugspoelen en pauzeren van die ene beruchte ondervragingsscène.
Maar iedereen maakt weleens een flater. In Verhoevens geval heette die flater Showgirls (1995). Althans, dat is wat critici ons willen doen geloven. Was de film écht zo slecht?
Toegegeven: de acteerprestaties overstegen amper het niveau van een aflevering van Marie & Samson. Maar Showgirls toont wel genadeloos hoe het leven eraan toe gaat in een plastic stad als Las Vegas, een plek waar showbizz alles is, en waar geen ruimte meer is voor genade of zwakte.
En ja, er zitten veel borsten in de film. Maar laten we wel wezen: het gaat over showgirls in Las Vegas. Tijdens de échte optredens daar zie je net hetzelfde of nog minder verhullend.
Beetje hypocriet dan van de Amerikaanse censuur om de tv-versie van deze film volledig te ontdoen van haar naaktheid.
Hoe ze dat deden? Niet met zwarte balkjes, maar met de meest belachelijk slechte CGI-lingerie die je ooit hebt gezien.
Je zou voor minder, als Sharon Stone, je benen weer sluiten.
