Axel Daeseleire kennen we als acteur, televisiemaker en als de man die je voor een tv-programma probleemloos naar plekken stuurt waar de gemiddelde mens liever niet binnenwandelt. Maar wie hem een beetje volgt, weet dat er nog een andere Axel bestaat. Eentje die schildert, kunst verzamelt, poëzie schrijft en daar blijkbaar nog niet genoeg bezigheden mee had. Dus begon hij samen met zijn partner Maxine Van Gils ook nog een kunstgalerie.
Die Kunstkamer Nachtdier is nu terug.
Vanaf 9 oktober gaat Nachtdier opnieuw open, ditmaal op een nieuwe plek aan de Luikstraat 8 in Antwerpen. En voor de comeback hebben Daeseleire en Van Gils drie kunstenaars bij elkaar gebracht die je onmogelijk van artistieke eenheidsworst kunt beschuldigen: Kat Bové, Marthe Guillain en Koen Cox.
De ene haalt inspiratie uit selfies, Instagram en vrouwenlichamen, de andere werd geboren toen Leopold II nog koning was en trok als kunstenares de wereld rond, en nummer drie begint liever aan een blok steen of een stuk cortenstaal.
Probeer daar maar eens één kunsthistorisch etiket op te plakken.
Axel en zijn Nachtdier
Voor wie zich afvraagt waar die naam vandaan komt: Nachtdier is niet zomaar een hippe galerienaam die na drie brainstormsessies en veel natuurwijn uit een marketingbureau is gerold.
Daeseleire bracht jaren geleden al een dichtbundel uit met de titel Nachtdier. Hij is naast acteur en televisiemaker zelf al lange tijd actief als plastisch kunstenaar en kunstverzamelaar. Kunst is bij hem dus geen hobby die plots opdook omdat er nog een gaatje in de agenda zat.
Samen met interieurarchitecte Maxine Van Gils begon hij in 2024 met Kunstkamer Nachtdier. Het idee daarachter was vanaf het begin behoorlijk eenvoudig: kunst tonen zonder er een stijve bedoening van te maken. Niet fluisteren omdat er ergens een schilderij hangt, niet eerst drie semesters kunstgeschiedenis volgen voor je ergens iets van mag vinden en vooral verschillende soorten kunstenaars naast elkaar durven zetten.
Dat laatste nemen ze bij de nieuwe tentoonstelling nogal letterlijk.
Van Instagram naar het doek
Kat Bové vertegenwoordigt zowat het heden in deze tentoonstelling. En dan bedoelen we ook écht het heden: selfies, Instagram, vrouwen, lichamen, felle kleuren en de vreemde wereld waarin we allemaal fotograaf, model én hoofdredacteur van ons eigen leven zijn geworden.
Bové studeerde af als master in de beeldende kunsten aan Sint-Lucas in Gent en combineerde haar kunstenaarsbestaan jarenlang met een job als stewardess op langeafstandsvluchten. Haar wereld bestond daardoor niet alleen uit een atelier, maar evengoed uit vliegtuigen, luchthavens, cafés en hotelkamers.
Dat sijpelde vanzelf haar werk binnen.
Vandaag gebruikt ze onder meer selfies en de beeldtaal van sociale media om te kijken naar vrouwelijkheid en identiteit. Wat laten we van onszelf zien? Wat verstoppen we? En hoeveel van die zorgvuldig gekozen versie van onszelf heeft uiteindelijk nog met de werkelijkheid te maken?
Wie ooit 47 foto's heeft gemaakt om er vervolgens één op Instagram te zetten, mag die laatste vraag zelf beantwoorden.
En dan is er Marthe
Naast die hyperhedendaagse beeldwereld verschijnt plots Marthe Guillain. Geboren in 1890.
En nee, Nachtdier heeft niet per ongeluk een schilderij uit het verkeerde magazijn gehaald.
Guillain is net een van de interessantste figuren in het gezelschap. De Belgische kunstenares werd geboren in Charleroi en leidde een leven waarvoor vandaag waarschijnlijk een achtdelige Netflixreeks nodig zou zijn. Ze verbleef onder meer in Rusland, Parijs en Istanbul en reisde later ook naar Belgisch-Congo.
Ondertussen bleef haar kunst veranderen. Ze bewoog van fauvistische invloeden naar expressionisme en uiteindelijk abstractie, met kleur als een constante rode draad.
In de jaren vijftig verbleef ze opnieuw in Congo en trok ze naar Epulu, waar ze enige tijd tussen de lokale bevolking leefde en werkte. Haar schilderij Epulu uit 1953 bevindt zich vandaag in de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België.
Zet haar werk naast dat van Kat Bové en je krijgt bijna anderhalve eeuw verschil tussen twee vrouwelijke kunstenaars. De ene leefde in een wereld waarin Instagram onvoorstelbare sciencefiction zou zijn geweest, de andere gebruikt het bewust als onderdeel van haar beeldtaal.
En toch draaien beide oeuvres uiteindelijk rond iets bijzonder menselijks: kijken, beleven en proberen vast te leggen wat je ziet.
Brons, staal en dingen die niet in een Instagramfilter passen
En dan komt Koen Cox binnen. Niet met een selfie of een schilderdoek, maar met brons, inox, cortenstaal, steen en hout.
De Hasseltse beeldhouwer beweegt tussen figuratie en abstractie en tussen sculptuur en design. Waar Bové vooral met het beeld van de mens speelt en Guillain haar indrukken op doek verwerkte, maakt Cox kunst die letterlijk plaats opeist.
Je loopt eromheen. Je bekijkt ze vanuit verschillende hoeken. En tenzij je bijzonder optimistisch bent over de draagkracht van je schouw, zet je sommige werken ook niet zomaar even thuis neer.
Dat verschil in materiaal en aanpak is precies wat deze tentoonstelling interessant maakt. Nachtdier probeert niet drie kunstenaars bij elkaar te zoeken die allemaal ongeveer hetzelfde maken omdat dat lekker makkelijk aan de muur hangt.
Integendeel.
Drie generaties in één kamer
Kat Bové, Marthe Guillain en Koen Cox behoren tot andere generaties, werken met andere materialen en kijken op een andere manier naar hun omgeving.
Op papier zouden ze elkaar misschien nooit tegenkomen.
In de Luikstraat straks wel.
En eigenlijk past dat behoorlijk goed bij Axel Daeseleire zelf. Ook bij hem heeft nooit iemand kunnen beslissen welk etiket er precies op de doos moet. Acteur. Presentator. Reportagemaker. Dichter. Schilder. Kunstverzamelaar. Galeriehouder. Als er nog ergens een vrije woensdagmiddag overblijft, kan hij misschien ook pottenbakken proberen.
Met Maxine Van Gils heeft hij bovendien iemand naast zich die vanuit interieur, mode en kunst naar zo'n ruimte kijkt. Van Gils is interieurarchitecte, werkte eerder in de modewereld en vertelde al dat zij en Axel met Nachtdier bewust veel variatie willen brengen en kunst toegankelijk willen houden.
Dat is misschien ook de interessantste kant van hun project. Een kunstgalerie hoeft niet noodzakelijk een witte ruimte te zijn waarin iemand met een zwarte coltrui je uitlegt waarom je een rode stip op een wit doek duidelijk verkeerd begrijpt.
Je mag ook gewoon binnenwandelen, kijken en iets mooi vinden. Of lelijk. Dat is nu net het handige aan kunst.
Nachtdier is weer wakker
Op donderdag 9 oktober wordt de nieuwe Kunstkamer Nachtdier officieel wakker met een vernissage die van 19 uur tot middernacht duurt. Daarna loopt de tentoonstelling van 10 tot en met 31 oktober en is de ruimte op vrijdag, zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur geopend.
Daar krijg je dus een Belgische kunstenares uit 1890, een hedendaagse kunstenares die Instagram mee haar atelier binnenneemt en een beeldhouwer die zich uitleeft met alles van hout tot cortenstaal.
En ergens daartussen lopen Axel Daeseleire en Maxine Van Gils rond.
Nachtdier is terug. En het beestje blijkt nog springlevend.
Kunstkamer Nachtdier — WE'RE BACK
Vernissage: 9 oktober, 19u–00u
Tentoonstelling: 10–31 oktober 2026
Open: vrijdag, zaterdag en zondag, 14u–18u
Locatie: Luikstraat 8, Antwerpen
