Ziehier onze jongens, wanneer ons recht?
Wie de rekruteringscampagnes van Defensie bekijkt, krijgt een zorgvuldig gecureerd beeld voorgeschoteld: kameraadschap, sportieve uitdagingen en een moreel verheven missie. Het leger als moderne sportclub met een maatschappelijk doel. Maar geopolitiek laat zich niet regisseren door promotiefilmpjes. Na de top in Parijs werd het plots ernstig. Bitter ernstig.
België heeft zich, samen met onder meer Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, bereid verklaard om militairen naar Oekraïne te sturen zodra er een vredesakkoord met Rusland tot stand komt. Dat bevestigde premier Bart De Wever na afloop van de top in Parijs. Doel van de inzet: toezien op de naleving van een toekomstig staakt-het-vuren.
Belgische capaciteiten, Amerikaanse garantie
Volgens De Wever zal België bijdragen met capaciteiten van de marine en de luchtmacht. Ook inzet op het land wordt niet uitgesloten, zij het in een andere vorm. De ontplooiing van Belgische eenheden was volgens de premier enkel haalbaar mits een expliciete Amerikaanse veiligheidsgarantie. Die zogenoemde ‘backstop’ — waarbij de VS bereid zijn in te grijpen als een vredesdeal wordt geschonden — is nu formeel vastgelegd.
De Amerikaanse betrokkenheid was voor meerdere Europese landen een doorslaggevende factor. Zonder die garantie bleef militaire aanwezigheid in Oekraïne politiek en militair onhoudbaar.
Opleiding op Oekraïens grondgebied
Voor de landmacht zou het voorlopig niet gaan om gevechtseenheden, maar om opleidingsopdrachten. België leidt vandaag al Oekraïense militairen op binnen de Europese opleidingsmissie EUMAM, voornamelijk buiten Oekraïne. Dat gebeurt onder meer in Polen, waar een dertigtal Belgische militairen instaan voor de training van Oekraïense onderofficieren.
Een uitbreiding van die opleidingen naar Oekraïens grondgebied wordt nu expliciet overwogen, op voorwaarde dat er sprake is van een “geloofwaardig” staakt-het-vuren.
Voorzichtig vertrouwen in Washington
Na de top ondertekenden de deelnemende landen een intentieverklaring waarin ze hun bereidheid tot militaire inzet bevestigen. Tegelijk bespraken Europese leiders met gezanten van president Trump de Amerikaanse veiligheidsgaranties voor Oekraïne na een mogelijk bestand.
De Wever gaf toe dat de huidige Amerikaanse regering onvoorspelbaar blijft, maar stelde dat de signalen uit Parijs positief waren. Trump-gezanten Steve Witkoff en Jared Kushner spraken volgens hem opvallend lovend over president Zelenski en zijn regering. Ook zou Washington zich nu expliciet scharen achter een 20-puntenplan dat volgens De Wever de basis vormt voor een “aanvaardbare vrede” voor Oekraïne.
Europa zonder illusies
De Belgische premier plaatste de ontwikkelingen in een bredere context. Europa, zo stelde hij, kan zich niet langer permitteren om uitsluitend te vertrouwen op internationaal recht in een wereld die steeds meer wordt gedomineerd door machtspolitiek. De realiteit is volgens De Wever dat Europa zijn militaire capaciteit zal moeten versterken om geopolitiek relevant te blijven.
De boodschap is helder, maar staat haaks op het vrijblijvende beeld dat Defensie zelf graag ophangt. Achter de wervingsretoriek schuilt een fundamentele realiteit: militaire engagementen betekenen risico’s, inzet en mogelijk slachtoffers. En wanneer Europese leiders spreken over vrede, doen ze dat steeds vaker met militaire laarzen aan.
Dat is geen boodschap die in een folder van francken voor zeventienjarigen staat. Maar wel een die steeds dichterbij komt.
(Foto: 00737752/Bestimage/Photo News)
