Op naar de 5 procent.
Het land kreunt onder begrotingstekorten, de facturen stapelen zich op en structurele hervormingen blijven hangen in politieke mist. Maar kijk: op één domein loopt alles wél gesmeerd. België haalt plots 3,44 procent van zijn bbp voor defensie. Missie volbracht, applaus op de NAVO-top.
Volgens de nieuwste rekenoefening – met dank aan wat creatieve boekhoudkunde – zit ons land stevig op koers richting de opgelegde norm van de NAVO. Die lat werd onder impuls van Donald Trump nog wat hoger gelegd: richting 5 procent tegen 2035. We zijn plots een modelleerling.
Defensie… of hoe noem je het anders?
Van die 3,44 procent gaat “slechts” 2,01 procent naar klassieke militaire uitgaven. Tanks, wapensystemen, manschappen – het vertrouwde arsenaal. De rest, goed voor 1,43 procent, wordt ondergebracht in de rekbare categorie “weerbaarheid”. Een containerbegrip waar zowat alles in past: cyberveiligheid, infrastructuur, terrorismebestrijding.
Met andere woorden: wie goed telt, geraakt sneller aan de norm. Of hoe je met een brede definitie van veiligheid plots een militaire sprinter wordt.
De semantiek van veiligheid
Officieel gaat het om bescherming. Defensie, niet offensie – zo luidt het mantra. Maar dat is een discussie die al snel verzandt in semantiek. Systemen die ontworpen zijn om te vernietigen, worden verkocht als garantie op vrede. Wie daar vragen bij stelt, krijgt steevast hetzelfde antwoord: dit is nodig om ons te beschermen.
Een redenering die ergens blijft hangen tussen geopolitieke noodzaak en filosofische loopgraven. De vraag of meer wapens automatisch meer veiligheid betekenen, wordt zelden echt uitgeklaard. Ze wordt gewoon herhaald, tot ze als evidentie klinkt.
Politieke realiteit: volgen of achterblijven
Binnen de regering is het enthousiasme niet overal even groot. Partijen als Vooruit en CD&V kijken met enige reserve naar de herbewapeningsdrift. Maar de realiteit is simpel: als gastland van de NAVO en hoofdkwartier SHAPE kan België zich moeilijk veroorloven achter te blijven.
Dus wordt er bijgestuurd, herschikt en – waar nodig – herrekend. Intussen vloeit er jaarlijks zo’n 4 miljard euro extra naar het leger.
Creatief rekenen, geruststellende boodschap
De regering kiest bewust voor een “veilige” interpretatie van die nieuwe categorieën. De kans dat de NAVO straks op de vingers tikt, zou klein zijn. De boodschap: we doen al genoeg.
En dus kan de conclusie op papier geruststellend klinken: België is veilig, want België betaalt.
De echte vraag
Alleen: veiligheid laat zich niet zomaar in procenten vatten. Terwijl de begroting onder druk staat en andere uitgavenposten onder het mes gaan, blijft defensie een van de weinige domeinen waar de geldkraan open mag blijven staan.
De paradox is compleet. Een land dat financieel op de rand balanceert, maar wel netjes zijn militaire huiswerk maakt.
Of dat ook betekent dat we veiliger zijn? Dat is een vraag waar geen begrotingstabel een antwoord op geeft.
(Foto: Didier Lebrun/Photo News)
