In Zweden is de verontwaardiging groot nadat het Hof van Beroep in Umeå besliste dat een veroordeelde verkrachter zijn straf mag uitzitten, maar niet wordt uitgezet.
De zaak draait rond de toen 16-jarige Meya Åberg, die vorig jaar op weg naar huis van haar werk werd aangevallen en verkracht. De dader, de nu 19-jarige Yazied Mohamed, kreeg drie jaar gevangenisstraf en moet Meya een schadevergoeding betalen van 240.000 Zweedse kronen (ongeveer 21.000 euro).
Maar uitzetting, dat vond het hof er niet bij horen.
Een avond die alles veranderde
Het gebeurde op 1 september 2024 in het noorden van Zweden, in de stad Skellefteå.
Meya had net haar shift bij McDonald’s afgerond en miste de bus naar huis. Ze besloot te voet te gaan, een beslissing die haar leven voorgoed veranderde.
In een voetgangerstunnel werd ze overvallen door Mohamed, die haar telefoon afpakte en haar verkrachtte.
Ze kon zich tijdens deze gruweldaad losrukken en ontkomen en rende naar huis, waar haar familie onmiddellijk de politie belde. “Ik was helemaal kapot,” zei Meya later aan de krant Norran.
Eerst vrijgesproken, dan tóch veroordeeld
De zaak leek aanvankelijk de richting uit te gaan die slachtoffers vrezen: Mohamed werd in eerste aanleg vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs.
Maar na hoger beroep bij de Hovrätten för Övre Norrland werd die uitspraak vernietigd. Het hof achtte hem schuldig aan verkrachting en sprak van een ernstig misdrijf.
En toch: het verzoek van het parket om de man na zijn celstraf uit te zetten werd door de meerderheid van de rechters afgewezen.
De juridische redenering
Volgens de rechtbank valt de verkrachting niet onder de categorie synnerligen grovt brott — letterlijk: uitzonderlijk zwaar misdrijf — die in Zweden vereist is om een veroordeelde vreemdeling uit te zetten.
Met andere woorden: de aanval was wel ernstig, maar niet zó ernstig dat uitzetting wettelijk kon worden opgelegd.
Eén rechter, Sammy Lie, ging daar niet in mee. In zijn minderheidsadvies stelde hij dat de feiten wél uitzonderlijk zwaar waren en dat het voor de openbare veiligheid beter was als Mohamed niet in Zweden bleef. Zijn drie collega’s stemden tegen, en dus blijft de dader in het land.
“Ze zegt niets, maar ze weet het”
Voor Meya is dat oordeel moeilijk te verteren. Ze probeerde na de aanval haar schoolleven weer op te pikken, maar dat bleek onmogelijk toen ze haar dader later gewoon op school tegenkwam. “Ik kreeg een paniekaanval, rende weg en sloot mezelf op in het toilet,” vertelt ze. Uiteindelijk stopte ze helemaal met school.
Vandaag volgt ze therapie en probeert ze opnieuw vertrouwen te vinden. “Ik wil dat andere meisjes weten dat ze niet moeten zwijgen,” zegt ze.
Gerechtigheid met een stopwatch
De uitspraak zorgde voor een storm aan reacties in Zweden, ook bij politici die vinden dat het land te laks omgaat met zedendelinquenten. Voor juristen is de redenering van het hof wettelijk verdedigbaar, maar moreel wringt ze.
Als een aanval en verkrachting op een minderjarige niet ernstig genoeg wordt genoemd om uitzetting te rechtvaardigen, dan rijst de vraag: wanneer wél?
Misschien is dat wat Meya het meest pijn doet: dat haar trauma blijkbaar meetbaar werd in minuten. Er wordt immers gesuggereerd dat, als zij niet had kunnen ontkomen en de dader zijn ding tot het einde had kunnen doen, de feiten dan wel als ernstig genoeg beschouwd zouden zijn.
Sweden. "I hate him": An African migrant named Mohamed raped Meya, 16 years old, and avoided deportation.
The rape of Meya, 16 years old, is not a sufficiently serious crime to justify deportation, rules the Court of Appeal because the rape didn’t last long enough. pic.twitter.com/Co0ggB0bqO— Catch Up (@CatchUpFeed) October 22, 2025
