Er is niet alleen maximum in hoeveel je verdient, maar ook hoeveel je - duur of niet duur - verkoopt.
Heb je onlangs nog een paar sneakers op Vinted verkocht of een vergeelde IKEA-lamp op 2dehands gedumpt? Proficiat, je bent niet alleen verlost van je rommel — je bent nu ook kandidaat voor een fiscale controle. Want Vadertje Staat heeft een nieuwe hobby: digitaal loeren in je tweedehandshandel. Meer bepaald via de Europese DAC7-richtlijn, oftewel de belastingdienst zijn antwoord op digitale rommelmarkten. De fiscus kijkt tegenwoordig mee als je iets té enthousiast spullen ruilt voor cash.
In het vizier: tweedehandsboer en Airbnb-verhuurder
Sinds 2023 zijn digitale verkoopplatformen als Vinted, Airbnb, Bol en 2dehands.be verplicht om hun ‘productieve’ gebruikers aan te geven bij de fiscus. Wat betekent dat in mensentaal? Als je per jaar minstens 30 transacties uitvoert of voor meer dan 2.000 euro verkoopt via zo’n platform, dan wordt jouw naam — samen met adres, geboortedatum en rijksregisternummer — vrolijk doorgegeven aan de belastingdiensten. Niet van België rechtstreeks, wel via een Europees omweggetje. Vinted stuurt jouw info naar Litouwen, Airbnb naar Ierland en Bol.com naar Nederland. Van daaruit komt het dan alsnog in de schoot van de Belgische fiscus terecht. Want Europa werkt goed samen, vooral als er iets te halen valt.
Resultaat: voor het inkomstenjaar 2024 zijn er al bijna 242.000 Belgische verkopers of verhuurders die in het fiscale vizier beland zijn. Dat is meer dan een verdubbeling ten opzichte van een jaar eerder, toen enkel nieuwe gebruikers gerapporteerd moesten worden. Wie denkt dat de digitale kringloopwinkel een vrije zone is, heeft het mis.
Jouw rijksregisternummer als toegangskaartje
Om die meldingsplicht na te komen, vragen de platforms hun gebruikers om een zogeheten DAC7-formulier in te vullen. Wie dat weigert, kan z’n account geblokkeerd zien worden — inclusief het bedrag dat er eventueel nog op staat. Geen formulier, geen toegang. En zeker geen verkoop meer.
Vinted benadrukt dat het slechts om “een zeer klein percentage” van hun gebruikers gaat. Hoeveel dat precies is, wil niemand kwijt. Bol en Airbnb houden het eveneens stil. Transparantie stopt blijkbaar waar belastingen beginnen.
Niet elke verkoop is belastbaar… maar velen zijn dat wel
Voor wie gewoon af en toe een oude broek of kapot PlayStation-stuur verkoopt, is er (voorlopig) weinig aan de hand. Dat valt volgens de fiscus onder “normaal beheer van privévermogen”. Maar als je systematisch spullen opkoopt om met winst door te verkopen, dan kan je fluiten naar je onzichtbaarheid. Volgens jurist Bart Van den Brande (Sirius Legal) gaat het dan om occasionele inkomsten (belast tegen 33 procent), of zelfs beroepsinkomsten — met tarieven tot 50 procent. En dat wil je niet meemaken omdat je vijf paar Yeezys met marge doorverkocht hebt.
Vanaf 2025 gaat Financiën die data ook effectief inzetten voor risicoanalyses en controles. In gewone mensentaal: wie creatief is met zijn digitale bijverdiensten, riskeert binnenkort een controleur aan de deur of minstens een brief met veel vakjes en weinig mededogen.
2.000 euro-vrijstelling? Nog toekomstmuziek
Voorlopig is er nog geen wettelijk vastgelegde fiscale vrijstelling onder de 2.000 euro, maar de politieke wil is er. Het nieuwe regeerakkoord van de regering-De Wever bevat wél de intentie om occasionele inkomsten onder die grens ongemoeid te laten. Alleen: zolang de wetteksten niet geschreven zijn, blijft alles vaag en vooral: riskant.
“Ik verkoop gewoon wat ik niet meer draag”
De krant ‘De Tijd’ komt met het voorbeeld van sportjournalist en Vinted-gebruiker Thijs Vloebergh (29). De brave jongeheer ontdekte het systeem aan den lijve. Hij verkocht 32 kledingstukken voor iets meer dan 1.000 euro. Daarmee overschrijdt hij het transactielimiet, al zit hij ver onder het inkomstenplafond. “Ik wist wel van die 2.000 euro, maar niet dat het ook over aantal verkopen ging,” zegt hij. “Ik verkoop gewoon spullen die ik niet meer draag, dat is toch geen handel?” Misschien niet in zijn hoofd, maar volgens de fiscus tellen de cijfers, niet de intentie.
Zijn rijksregisternummer heeft hij “denk ik” niet doorgegeven. Of misschien “automatisch via de app”. Zo vaag is het dus allemaal.
Moraal van het verhaal
Wie zijn kleerkast lucht of zijn vakantiewoning verhuurt, mag rekenen op frisse euro’s… én koude fiscale adem in de nek. De fiscus is je nieuwe volger. En deze keer kan je ‘m niet blokkeren. boven een bepaalde drempel uitkomt.
(Foto: Shutterstock)
