Wie zoet is, krijgt lekkers, wie stout is, de roe.
Vorige week kreeg de Amerikaanse ambassadeur Bill White nog een diplomatieke uitbrander. Nu mag ook de Russische ambassadeur zich bij minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot komen melden. Aanleiding is een - zo denkt iedereen - Russische droneoperatie bij de luchthaven van Leipzig. Prévot weet ondertussen van wanten: wie zich misdraagt, mag het op zijn ministerie komen uitleggen.
Wat was dat allemaal?
Prévot noemt dat met die drone en die explosieven op de luchthaven van Leipzig/Halle in Duitsland een “uiterst ernstige vijandige daad”. Volgens hem mag Rusland - want volgens Duitsland wijzen politieonderzoek en inlichtingeninformatie in de richting van Rusland - er niet van uitgaan dat het dergelijke acties op Europees of NAVO-grondgebied kan uitvoeren zonder gevolgen. In Moskou vallen ze uit de lucht: “Wij hebben daar niets mee te maken. Echt niet.”
Onze Maxime wil het bovendien ook hebben over “hybride oorlogsvoering”. Die mag volgens hem geen eufemisme worden voor agressie.
De boodschap van de schoolmeester is dus helder: Europese bodem is geen vrijgeleide voor buitenlandse machten om naar believen te experimenteren met drones, explosieven of andere vormen van intimidatie.
Eerst Bill, nu Ivan
Vorige weekend was het nog Bill White die mocht komen uitleggen waarom hij op sociale media Belgische politici persoonlijk aanviel. De Amerikaanse ambassadeur had minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke een “loser” genoemd.
Prévot sprak - naar eigen zeggen - White streng toe over diplomatieke regels en niet-inmenging in binnenlandse aangelegenheden.
White luisterde beleefd.
En verklaarde vervolgens dat hij zijn mening gewoon zou blijven posten.
Een diplomatiek succes kan je dat bezwaarlijk noemen.
Nu mag dus ook de Russische vertegenwoordiger aanschuiven. Of die eveneens met een glimlach zal knikken om daarna gewoon verder te gaan, valt nog af te wachten.
Duitsland heeft ondertussen aangekondigd om het Russische consulaat-generaal in Bonn en het Russisch Huis in Berlijn te sluiten.
België schaart zich achter die maatregelen.
Rusland op zijn beurt spreekt van een “anti-Russisch verzinsel” en kondigt aan “passend” te reageren op de Duitse sancties. Oei.
Kortom: iedereen is verontwaardigd, iedereen heeft zijn eigen versie van de feiten en iedereen belooft dat de andere partij daar gevolgen van zal ondervinden.
Prévot als diplomatiek schoolhoofd
Prévot houdt intussen vast aan zijn rol als bewaker van de diplomatieke etiquette. Volgens hem moet Europa duidelijk maken dat het geen grijze zone is waar Rusland straffeloos kan handelen.
Dat is een ernstige boodschap, zeker in een periode waarin de Europese veiligheidsgrenzen steeds nadrukkelijker worden getest.
Maar er zit ook iets merkwaardig Belgisch in de aanpak. Wanneer een buitenlandse ambassadeur zich misdraagt, volgt een verklaring, een telefoontje en vervolgens: “Kom eens hier.”
Het ministerie krijgt ondertussen een groot Sinterklaas-gehalte.
Ondertussen gaat de echte diplomatie verder
Achter de publieke verontwaardiging blijft er uiteraard een diplomatieke realiteit bestaan. België heeft belangen met zowel de Verenigde Staten als met andere internationale partners. Prévot moet dus tegelijk kordaat optreden én vermijden dat incidenten uitgroeien tot diplomatieke conflicten die de Belgische belangen schaden. Dat verklaart ook waarom gesprekken achter gesloten deuren uiteindelijk belangrijker zijn dan de grote verklaringen op sociale media.
Nu goed, Prévot is Sinterklaas en Zwarte/Roet Piet in één persoon.
De vraag is alleen hoeveel indruk ze nog maken wanneer de boodschap na afloop telkens ongeveer hetzelfde klinkt: wij hebben uw gedrag veroordeeld, u heeft onze boodschap begrepen en vervolgens gaat u gewoon verder.
(Foto: Pieter-Jan Vanstockstraeten/Photo News)
