We schrijven zomer 2018. Terwijl de rest van Vlaanderen zucht onder de hitte, verdwijnt in het Kempense Weelde een man in alle stilte van de radar. Darshan Singh, een 42-jarige Indiër, verlaat op 1 juni zijn huis en wordt nooit meer gezien. Foetsie. Pas drie weken later maakt de federale politie een zoekbericht op. Helaas zonder veel respons.
Weken later, in een vergeten berm langs een Franse D-weg tussen Calais en Duinkerke, stoot een argeloze arbeider tijdens het grasmaaien op een plastieken zak. Geen oude brooddozen of dode kat, maar een lichaam. Of beter: iets wat ooit een lichaam was. Zo ver heen dat de speurders eerst niet eens konden zeggen of het om een man of vrouw ging. Het ding lag er al minstens zes weken. Oeps.
Wat volgt is een detectiveverhaal van het soort dat zelfs Baantjer zou laten fronsen. In de broekzak van het lijk vinden de Franse speurders een aansteker met het charmante opschrift ‘Café De Kroeg’. Geen uniek cafénaam, maar uiteindelijk blijkt er zo eentje in Ravels te liggen. En daar komt de link met Darshan Singh tot stand: zijn woning ligt daar om de hoek, en een DNA-match met zijn tandenborstel doet de rest.
In 2019 duikt de eerste en voorlopig enige verdachte op: Sukhdev S., een toen 59-jarige man uit Rijkevorsel. Hij was de laatste die Singh levend zag, had opvallend vaak gereden tussen België, Frankrijk en Engeland, en zijn wagen bevatte sporen van Singh’s DNA. S. zelf had een alibi klaar van het soort waar je zelfs je schoonmoeder niet mee overtuigt: vergeten bagage, gezamenlijke boodschappen, bezoekjes aan zijn vrouw in Engeland. Dat soort dingen.
Toch: hij werd na zes maanden weer vrijgelaten. Geen harde bewijzen, geen bekentenis. En dus leek de zaak op weg naar de archieven. Tot er, jaren later, opnieuw beweging in kwam. Dankzij… een watermeloen.
Wat? Juist. Een afgeluisterd telefoongesprek van S. werd herbekeken op vraag van de nabestaanden. Blijkt: waar de oorspronkelijke tolk het had over iets banaals als ‘een watermeloen’, hoorden andere mensen, allemaal vlot in het Punjabi, iets anders. Volgens meerdere bronnen gebruikte S. het woord als codenaam voor ‘moord’.
Het klinkt als een slechte grap, maar het was genoeg om de speurders weer in gang te zetten. S. werd eind 2023 opnieuw opgepakt in het Verenigd Koninkrijk en in januari 2024 uitgeleverd aan ons land. Hij zit sindsdien in de cel, verdacht van doodslag. Ondertussen is hij 65 en ontkent hij nog altijd alles. Zijn advocaat zwijgt. De advocaat van de familie Singh daarentegen, Ronny Ceusters, bevestigt dat er naast de nieuwe vertaling ook ander aanvullend bewijsmateriaal boven water is gekomen.
Intussen heeft de onderzoeksrechter het dossier doorgespeeld aan het parket. Die moet nu beslissen of het richting assisen gaat. Hoe Singh precies gestorven is, zullen we misschien nooit weten: zijn lichaam was té ver ontbonden om daar nog uitsluitsel over te geven. Maar dat er iets niet pluis was, staat buiten kijf. Je belandt tenslotte niet vanzelf in een plastiek zak langs een Franse snelweg.
