Op zaterdag 23 mei strijkt de Professional Fighters League neer in de ING Arena aan de Heizel voor een bijna uitverkocht spektakel. Brussels kooivechter Boris Atangana staat centraal. Met een palmares van acht zeges en nul nederlagen trapt hij opnieuw af op eigen bodem — en dat voelt bijzonder. "Hier kan ik niet verliezen."
My town, my crown
Afgelopen juli schreef Boris 'Modern Gladiator' Atangana al een stukje geschiedenis aan de Heizel. In amper een minuut pinde de 26-jarige Brusselaar van Team Sendo de Portugees Bruno Santos tegen de grond. Duizenden supporters brulden zijn overwinningskreet mee: "Waar is dat feestje?" Het was een debuut dat geen franjes nodig had.
Op 23 mei krijgt hij opnieuw de kans om dat publiek te laten ontploffen. Deze keer is zijn tegenstander de Amerikaan Jared Gooden, een voormalig UFC-vechter met meer dan dertig gevechten op de teller. Atangana trekt zich er niets van aan. "Ik ga hem toch verslaan. Daar ben ik geen honderd maar duizend procentzeker van."
Die zelfzekerheid is bewust gecultiveerd. "MMA is ook een psychologische en een mentale sport", legt Atangana uit vanuit de Emancipower-zaal in Kuregem, waar hij al dagenlang zijn stoten aanscherpt op de handschoenen van zijn coach. "Het is net als schaken. Mensen onderschatten dat aspect."
Een Brusselaar met een bijzonder verhaal
Atangana werd geboren in Kameroen, woont in Aalst en traint in Brussel. Hij spreekt vier talen vlot. Voor zijn MMA-carrière werkte hij als buitenwipper in de hoofdstad én als chef-kok in de Aalsterse brasserie Blomme.
"Koken is nog steeds mijn favoriete ontspanning", vertelt hij. "Zeker in drukke periodes, wanneer ik zeven dagen per week train."
Zijn bereik groeit snel. Een recente PFL-post waarin hij getagd werd, haalde 43.000 likes op Instagram. In het najaar verschijnt bovendien op Netflix het tweede seizoen van de Franstalige fictieserie La Cage, waarbij Atangana een rolletje speelt, een serie over een jonge MMA-vechter die zijn droom najaagt.
MMA verovert Brussel
De PFL-avond aan de Heizel is ook een graadmeter voor de groeiende populariteit van MMA in Brussel. In Shocx, een zaal van vierduizend vierkante meter vlak bij metrohalte Beekkant in Molenbeek, verdubbelde het ledenaantal op drie jaar tijd tot 1.000. In Elsene groeide Bruut Team van honderd naar honderdtwintig leden. Brussel telt intussen een tiental MMA-clubs.
Coach Tarek Bensaidane van Team Sendo ziet waarom. "MMA haakt in op de menselijke natuur. Twee mensen die de confrontatie aangaan om te tonen wie de sterkste is: dat concept bestaat al sinds mensenheugenis. Iedereen begrijpt het meteen, ongeacht cultuur of achtergrond."
Zaterdag verzorgt Bensaidanes andere pupil, de Belgisch-Rwandese Patrick 'The Belgian Bomber' Habirora, voormalig wereldkampioen bij de amateurs, de hoofdact. Hij neemt het op tegen de Amerikaan Benson Henderson.
Van straat naar erkenning
Toch heeft MMA in België nog een weg te gaan. De sport is er niet officieel erkend, wat clubs de toegang tot subsidies en overheidsinfrastructuur ontzegt. Tommy Depret, vicevoorzitter van de Belgische federatie BMMAF, betreurt dat. "Vroeger dacht iedereen dat MMA-vechters een hoop zottekes waren in een kooi. Maar het is een streng gereglementeerde sport die bovendien een maatschappelijke rol kan spelen. Wij halen jongeren van de straat en leren hen respect, doorzettingsvermogen en discipline."
VUB-professor Marc Theeboom, gespecialiseerd in vechtsporten, sluit zich daarbij aan. Hij opende vorig jaar zelf een vechtsportcentrum aan de VUB en pleit voor officiële erkenning: "Via erkenning zou de overheid kwaliteitsgaranties kunnen afdwingen."
Wie er zaterdag aan de Heizel bij is, zal weinig boodschap hebben aan die institutionele debatten. Boris Atangana staat in de kooi, de arena is nagenoeg vol, en het feestje is begonnen.
