Wie is nu de grootste smeerlap?
Vlaams minister-president Matthias Diependaele (N-VA) zit in eigen regering op de schopstoel na zijn persoonlijke uitspraken over het conflict in Gaza. Zijn coalitiepartners én zelfs zijn eigen N-VA-collega’s zetten zich publiekelijk af tegen de boekhouder-president van Vlaanderen. De uitspraak “wie nu de grootste smeerlap is”, is een no pasaran.
Een persoonlijke bedenking die politiek werd
Diependaele schetste dinsdag een moreel dilemma: een moderne staat die zich op westerse normen zegt te baseren maar disproportioneel geweld inzet tegenover burgers, tegenover een terreurorganisatie die kinderen als menselijk schild gebruikt. “Wie is de grotere smeerlap? Ik weet het niet. Ik kies voor de onschuldige slachtoffers”, besloot hij. Bedoeld als de persoonlijke reflectie van meesterboekhouder, maar politiek opgevat als een uitspraak namens de Vlaamse regering, van wie het eerste gezicht is.
Coalitiepartners eisen afstand
Voor CD&V en Vooruit was de uitspraak een brug te ver. CD&V-voorzitter Sammy Mahdi noemde ze “beschamend”. Vooruit-fractieleider Kris Verduyckt stelde dat de vraag op zich irrelevant is: de oorlogsmisdaden moeten gewoon stoppen. Beide partijen lieten meteen verstaan dat Diependaele niet voor de regering sprak. Vlaams minister van Landbouw Jo Brouns (CD&V) sprak van een “verrassing” en eiste overleg binnen de regering.
Ook binnen N-VA zelf klinkt wrevel. Minister Zuhal Demir, die al langer voor een hardere lijn tegen Israël pleit, zou de woorden van haar eigen regeringsleider moeilijk verteerd hebben.
Interne druk voor een standpunt
De kritiek draait niet alleen om de formulering, maar vooral om het ontbreken van een gezamenlijk regeringsstandpunt. Vooruit drong al weken aan op een ministerraad over Gaza, zonder resultaat. Nu CD&V en Vooruit publiekelijk afstand nemen, groeit de druk om de Vlaamse regering vervroegd samen te roepen en alsnog een harder standpunt tegen Israël uit te werken. Doel: vermijden dat beide partijen straks in het parlement samen met de oppositie meestemmen voor resoluties met sancties – een scenario dat neerkomt op een wisselmeerderheid.
Federale echo’s
De uitspraken hebben intussen ook federaal hun effect. Premier Bart De Wever (N-VA) ziet zich, na aanhoudend aandringen van coalitiepartners, verplicht zijn kernkabinet samen te roepen over de internationale situatie. De kwestie wordt zo niet alleen een Vlaamse splijtzwam, maar ook een federale drukpunt.
“Puur persoonlijk” volstaat niet meer
Diependaele zelf houdt vol dat het ging om een persoonlijke bedenking, een “morele strijd” die hij publiek verwoordde. Maar zijn collega’s nemen daar geen genoegen mee. In hun ogen ondermijnt een premier die zich reduceert tot individu de slagkracht en geloofwaardigheid van de regering.
De kern van het probleem is dat Gaza niet alleen een humanitaire catastrofe blootlegt, maar ook de fragiele evenwichten binnen de Vlaamse regering. Op 2 september komt de commissie Buitenlands Beleid opnieuw samenkomt: het moge duidelijke zijn dat dit dossier nog maar pas begonnen is.
(Foto: Bert Van Den Broucke/Photo News)
