Weinigen weten dat de Belgen ook succesvol waren in de Tweede Wereldoorlog. Er is dus niet enkel dat ene verhaal van lafaard Leopold III die (te) snel capituleerde. Dat zit zo.
In juni 1940 verklaarde Benito Mussolini de oorlog aan de geallieerden en viel Frankrijk, Egypte en Brits-Somaliland binnen. Slechts de laatste operatie was tijdelijk succesvol, maar al vanaf maart 1941 werden Ethiopië en de rest van Italiaans Oost-Afrika door de Britten vanuit Soedan en Kenia veroverd, ondersteund door Ethiopische vrijscharen en de Force Publique (Openbare Weermacht) uit Belgisch-Congo. In december van dat jaar zou Haile Selassie als eerste van de door de asmogendheden verdreven staatshoofden weer voet in zijn eigen hoofdstad zetten.
40 graden en 1 drinkbus per dag
Een van de officieren van die Force Publique was mijn grootvader. In zijn dagboek lees ik dat het tijdens de tocht naar Ethiopië (Abyssinië toen) bloedheet was. Tijdens de dag liep de temperatuur op tot ruim 40 graden. Er was amper water: één (1) drinkbus per persoon, per dag. De campagne was uiteindelijk succesvol en in 1943 werd mijn moeder in Buta (Congo) geboren.
Wat ik wel aangeven: uiteraard is het deze week warm. Alleen: door erover te zagen en te klagen, wordt het niet koeler. Telkens als het hier dus een beetje opwarmt, denk ik terug aan de moed en het doorzettingsvermogen van die mannen toen. Niet alleen was het warm, ze moesten ook de hele dag stappen onder een kokende zon om hun bestemming te bereiken. Niet te vergelijken met de luxesituatie van vandaag in ons land.
Het is dus zeker zo: we zijn verwend, lui en kunnen tegen niets meer. Enkel uit respect voor onze mannen die toen voor ons land de Italianen in de pan hakten in Afrika, zouden we beter onze mond houden.
Voor de volledigheid: de Slag bij Saïo bracht de troepen van Mussolini's Italië tegenover de Congolese troepen van het Belgische koloniale rijk in West-Abessinië op 2 juli 1941. Dit was de laatste episode van het beleg van Saïo (nu Dembidolo), dat sinds 25 maart had geduurd. Op 3 juli hesen de Italianen de witte vlag en trokken Belgische troepen op de 6e Saio binnen, waarmee het einde van de Italiaanse gevechten in Abessinië werd gemarkeerd.
