VS en Iran bereiken een akkoord.
Na maanden van raketten, dreigementen en economische schade presenteert Donald Trump een akkoord met Iran als een historische overwinning. De olieprijzen dalen meteen, maar de vraag blijft hoeveel levens en miljarden deze oorlog uiteindelijk heeft gekost om weer uit te komen waar men ook zonder geweld had kunnen beginnen.
Van escalatie naar handdruk
Nog geen dag nadat de spanningen in het Midden-Oosten opnieuw oplaaiden, kondigden de Verenigde Staten en Iran aan dat ze een vredesakkoord hebben bereikt. Volgens beide landen moeten de militaire operaties onmiddellijk stoppen en wordt de oorlog officieel beëindigd.
De formele ondertekening zou op 19 juni plaatsvinden in Zwitserland, na bemiddeling van de Pakistaanse premier Shehbaz Sharif.
Voor Donald Trump kwam de aankondiging op een symbolisch moment. Op de avond van zijn tachtigste verjaardag kon hij zichzelf opnieuw profileren als de man die een conflict beëindigt dat maandenlang de wereld in onzekerheid hield: een conflict dat hij zelf begon.
"De deal is rond"
Op zijn eigen platform Truth Social liet Trump weinig ruimte voor nuance.
"De overeenkomst met de Islamitische Republiek Iran is nu compleet."
Daar bleef het niet bij. Ook de heropening van de strategische Straat van Hormuz werd meteen aangekondigd. In zijn typische stijl riep hij de internationale scheepvaart op:
"Schepen van de wereld, start uw motoren."
Met die ene boodschap maakte Trump duidelijk wat voor Washington minstens even belangrijk is als vrede: de vrije doorstroming van olie.
Olie wint, markten applaudisseren
De Straat van Hormuz behoort tot de belangrijkste energieroutes ter wereld. Tijdens het conflict lag het scheepvaartverkeer grotendeels stil en groeide de vrees voor een mondiale energiecrisis.
Nu de blokkade wordt opgeheven en de zeemijnen verwijderd zouden worden, reageerden de financiële markten vrijwel onmiddellijk. De olieprijs zakte fors en beleggers rekenen erop dat de bevoorrading zich snel zal herstellen.
Voor de wereldeconomie is dat goed nieuws. Voor de gewone burger betekent het mogelijk minder druk op brandstofprijzen en energie. Maar denk niet dat we onmiddelijk weer goedkoop(er) kunnen tanken: prijzen dalen minder snel dan ze stijgen.
Iedereen verklaart zichzelf winnaar
Zoals wel vaker bij internationale conflicten claimen beide partijen de overwinning.
In Washington presenteert Trump zich als de leider die vrede heeft afgedwongen. In Teheran verkondigen de staatsmedia dan weer dat de Verenigde Staten "gedwongen werden" een akkoord te sluiten.
Europa reageert voorzichtig positief en laat verstaan dat sancties tegen Iran geleidelijk kunnen worden afgebouwd als het land tegemoetkomt aan internationale bezorgdheden over zijn nucleaire programma.
Een dure omweg naar het vertrekpunt
Toch blijft een wrange conclusie hangen. Maanden van bombardementen, dreigende escalaties, economische schade en geopolitieke spanning eindigen uiteindelijk aan een onderhandelingstafel.
De olie mag dan weer vloeien en de markten mogen juichen, maar de vraag blijft hoeveel miljarden en hoeveel menselijke ellende nodig waren om uiteindelijk hetzelfde te doen wat diplomatie vanaf dag één had kunnen proberen: praten. Voor Trump is het een triomfmoment. Voor de rest van de wereld vooral een herinnering dat oorlog vaak eindigt waar diplomatie had kunnen beginnen.
(Fotomontage Shutterstock)
