“Het kan verkeren.”
In Washington wordt er stevig met de kazak gedraaid. President Donald Trump heeft zijn partijgenoten in het Huis van Afgevaardigden opgeroepen om vóór de vrijgave van het volledige Epstein-dossier te stemmen. Daarmee zet hij een stap die haaks staat op zijn eerdere lijn, waarin hij elke connectie met de veroordeelde zedendelinquent Jeffrey Epstein als een politieke “hoax” wegzette.
Dat er een verschuiving in de machtsdynamiek speelt, valt moeilijk te negeren. Volgens correspondenten is dit een van de duidelijkste signalen tot nu toe dat Trump – doorgaans onaantastbaar binnen zijn partij – hier en daar gas moet terugnemen.
Republikeinse overlopers in aantocht
De druk komt niet alleen van buitenaf. In eigen rangen groeide de afgelopen dagen de bereidheid om het dossier publiek te maken. De Republikeinse afgevaardigde Thomas Massie voorspelt dat “mogelijk honderd of meer” partijgenoten met de Democraten zullen meestemmen. Daarmee lijkt een meerderheid in het Huis verzekerd.
Of de zogeheten Epstein Files Transparency Act ook door de Senaat geraakt, blijft onduidelijk. Daarna moet de president het wetsvoorstel nog ondertekenen – al heeft Trump dat pad intussen zelf geëffend.
Een geforceerde éénlijnigheid
Volgens VS-correspondent Thomas De Graeve probeert Trump met zijn nieuwe positie een kloof te dichten die steeds zichtbaarder wordt binnen de Republikeinse partij. De interne spanningslijn verschoof de voorbije weken, zeker nadat e-mails uitlekten waarin Epstein beweerde dat Trump op de hoogte zou zijn geweest van zijn omgang met minderjarige meisjes.
Op zijn platform Truth Social houdt Trump nochtans vol dat de zaak een “afleidingsmanoeuvre van de Democraten” is. “We hebben niets te verbergen”, schrijft hij. Maar tegelijk geeft hij zijn partijtop vrij spel om het dossier open te breken — een signaal dat politieke controle primeert op retorische standvastigheid.
Johnson draait bij
Een gelijkaardige bocht maakt Mike Johnson, de voorzitter van het Huis. Eerder noemde hij het Epstein-dossier “onbelangrijk”, maar bij Fox News liet hij verstaan dat een stemming noodzakelijk is om “beschuldigingen tegen de president achter ons te laten”. Johnsons draai illustreert hoe snel de Republikeinse strategie wijzigt zodra de interne risico’s toenemen.
Vorige week veroorzaakte de demotie van Marjorie Taylor Greene – nochtans een van Trumps trouwste bondgenoten – nog zenuwachtigheid. Officieel omdat ze te veel kritiek had op het beleid, maar Greene suggereerde zelf dat haar openlijke oproepen tot volledige transparantie in de Epstein-zaak haar positie ondergroeven. “Geef het allemaal vrij en steun de slachtoffers,” zei ze.
Oude banden blijven wringen
De zaak-Epstein blijft voor Trump een politieke mijlpaal die hij liever kwijt dan rijk is. Eerder vrijgegeven documenten bevestigden al dat beide mannen jarenlang intens contact hadden, tot Epstein uiteindelijk werd geweerd uit Trumps resort Mar-a-Lago. Volgens het Witte Huis omdat hij zich zou hebben misdragen tegenover jonge medewerkers in de wellness.
Maar die uitleg verandert niets aan de perceptie dat het verleden van Epstein – en de netwerken errond – nog lang een destabiliserende factor zullen blijven.
Trump “wist van de meisjes”
Epstein werd in 2006 voor het eerst werd beschuldigd van het betalen van minderjarige meisjes voor seks. In 2019 werd hij opnieuw opgepakt voor mensenhandel en misbruik. Een proces kwam er nooit: Epstein pleegde zelfmoord in zijn cel.
Het onderzoek naar zijn activiteiten loopt nog altijd door, en vorige week maakte het Amerikaanse Congres duizenden van zijn e-mails openbaar. In die bestanden duikt de naam van president Donald Trump uitzonderlijk vaak op. Een analyse van The Wall Street Journal toont dat Trump voorkomt in meer dan 1.600 van de 2.324 e-mailthreads.
Met zijn oproep tot transparantie lijkt Trump niet zozeer de leiding te nemen, maar eerder een realiteit te erkennen waarin de Republikeinse fractie niet langer unisono op zijn lijn blijft. De meerderheid kiest voor strategische zelfbescherming, en de president buigt mee. Een opvallende, maar vooral veelzeggende bocht voor iemand die zelden toegeeft terrein te verliezen.
(Foto: Shutterstock)
