Oekraïne als geopolitiek schaakbord.
De Amerikaanse president Donald Trump kondigde zondag aan dat verschillende Europese leiders deze week naar de Verenigde Staten afzakken om de oorlog in Oekraïne te bespreken. Wie er precies komt, zei hij er niet bij. Het Witte Huis zwijgt evenzeer, maar de boodschap is duidelijk: Trump wil zichzelf opnieuw positioneren als de spil in een conflict dat hem de allure van opperbevelhebber moet geven.
Tijdens een korte tussenstop na de finale van het US Open-tennistoernooi in New York liet hij verstaan dat die ontmoetingen maandag of dinsdag plaatsvinden. Tegelijk gaf hij mee dat hij “binnenkort” een gesprek met de Russische president Vladimir Poetin plant. Voor Trump is dit niet zomaar diplomatie. Het is een podium. Oekraïne is het decor waarmee hij zijn rol als sterke man uitspeelt, wars van nuance of terughoudendheid.
Russische intensiteit, Amerikaanse ambities
Zijn timing is niet toevallig. Het voorbije weekend beleefde Oekraïne de zwaarste Russische luchtaanvallen sinds het begin van de oorlog. Meer dan 800 drones en 13 raketten viseerden 20 steden, waarbij tientallen doelwitten geraakt werden. Kiev, Odessa, Charkiv, Zaporizja: het rijtje leest als een kaart van systematische verwoesting.
Waar Europa worstelt met de humanitaire en financiële tol, grijpt Trump het moment aan om zijn internationale status te voeden. De boodschap die hij tussen de regels door uitstuurt, is helder: Washington wil opnieuw het centrum zijn van macht en besluitvorming. En Trump wil daarbij niet de president zijn die achter de schermen akkoorden smeedt, maar de man die oorlogen kneedt tot spektakelpolitiek.
Oorlog als politiek kapitaal
Het patroon is bekend. In plaats van vrede te verkopen, kiest Trump voor de posture van oorlogsleider. Hij wrijft zich in de handen met de komst van Europese premiers en presidenten, die zich onvermijdelijk moeten verhouden tot zijn podiumpolitiek. Terwijl Oekraïense steden branden, lijkt Trump vooral te denken aan zijn eigen erfenis: niet die van diplomaat, maar die van een president die “het Westen” terug in de frontlinie duwt.
Het gevaar is dat Oekraïne hierdoor nog meer verwordt tot pasmunt in een geopolitiek spel. Europese leiders mogen dan naar Washington trekken om oplossingen te zoeken, het zijn vooral de camera’s die Trump wil zien. Want achter de strakke woorden en geheimzinnige hints schuilt – vrezen wij – een oude reflex: de onbedwingbare drang om oorlogje te spelen.
(Foto: Shutterstock)
