Elfi Vandenabeele transformeert het emotionele dagboek over de ziekte van haar dochter in haar debuutroman ‘Niets verloren’, een verhaal dat universele thema's van verlies en herstel verkent.
De strijd tegen leukemie van de jonge Mona De Grande uit Oostkamp en de daaropvolgende echtscheiding van haar ouders vormden de aanzet voor Elfi Vandenabeele om haar gevoelens op papier te zetten. Jaren later heeft deze emotionele reis geleid tot haar debuutroman ‘Niets verloren’.
Mona, nu een energieke tiener, was slechts zes toen de diagnose acute lymfatische leukemie gesteld werd. Haar moeder, Elfi, hield tijdens de behandelperiode en de moeilijke jaren die volgden een dagboek bij. Deze persoonlijke aantekeningen zijn de basis geworden voor haar boek, hoewel Elfi koos voor een fictieve verhaallijn om de privacy te bewaren.
Persoonlijke ervaringen als universeel verhaal
In ‘Niets verloren’ verweeft Elfi realistische emoties met fictieve elementen, waardoor lezers zich kunnen herkennen in de beschreven gevoelens van rouw en herstel. Haar doel is om te tonen dat het oké is om je kwetsbaar op te stellen en steun te zoeken, een boodschap die zij belangrijk vindt voor iedereen die met verlies wordt geconfronteerd.
Symboliek en hoop
Op de omslag van het boek prijkt een tekening van een ekster, gemaakt door Mona zelf. Deze vogel, die tijdens Mona’s ziekenhuisperiode vaak te zien was, symboliseert hoop en vrijheid - thema’s die sterk resoneren in het boek.
Boekvoorstelling en toekomstplannen
Elfi’s boek is onlangs gepubliceerd door Skribis en werd gelanceerd met een crowdfunding campagne die het drukken van 300 exemplaren mogelijk maakte. De feestelijke boekpresentatie vindt plaats op 6 december in Oostkamp. Plannen voor een volgend boek liggen al op tafel, en Elfi start binnenkort met een schrijversopleiding om haar ambities verder te ontwikkelen.
