Michel Bourlet (Ans, 7 januari 1949) is een voormalig Belgisch advocaat en magistraat. Van 1984 tot 2007 was hij procureur des Konings te Neufchâteau. Hij werd in 1996 nationaal beroemd dankzij zijn inzet in het onderzoek naar de Zaak-Dutroux.
Hij liet bij Sudinfo zijn licht schijnen over de verdwijning van Bryan (29) en Tyméo (5) zonder het concrete dossier te kennen.
1. Het ongeval of de malaise. “De vader en het kind kunnen tijdens het lopen in een ravijn zijn gevallen, of in water. Of de vader kan het slachtoffer zijn geweest van een zware val en bewusteloosheid, of het slachtoffer zijn geweest van een hartaanval... Dit zijn de dingen waar elke onderzoeker over moet nadenken," begint Michel Bourlet. "Een zoektocht in de buurt van de plaats van verdwijning kan helpen om ze te vinden." In dit geval kan men niet anders dan denken aan de Maas, die 5 km van Onhaye stroomt. In de hitte die op 27 juni heerste, wilden vader en kind een wandeling maken bij de rivier? Om af te koelen? Met alle gevaren die dit met zich meebrengt? "Dit past niet bij het feit dat we de auto in Onhaye aantreffen, een uur lopen van de rivier," antwoordt een bron dicht bij de zaak.
2. Ze zijn verdwaald “Ze kunnen verdwalen," vervolgt Michel Bourlet. “We zagen dit, zo lijkt het, in het geval van de kleine Emile in Frankrijk. Behalve dat het kind hier in principe bij zijn vader is. Maar omdat de mobiele telefoon niet werkt, kunnen ze niet om hulp bellen.”
3. Een slechte ontmoeting. "De vader kwam kwaadaardige mensen tegen die hem en zijn zoon kwaad deden. Een rekeningvereffening? Om hem te beroven? We moeten kijken of zijn bankkaarten ergens geactiveerd zijn...", stelt Michel Bourlet voor.
4. Hij gaat naar het buitenland om zijn leven weer op te bouwen. Ook hier stelt Michel Bourlet alleen theoretische hypothesen op, zonder het precieze geval van Bryan Brigou te kennen. “De vader parkeert op het voetbalveld waar hij eerder een ander voertuig had geparkeerd, om incognito via de weg te vluchten. Met de auto kun je gemakkelijk door heel Europa reizen, tot in Noord-Finland of Zuid-Portugal, zonder ook maar één grens over te steken en zonder gecontroleerd te worden.”
“Als hij echt discreet had willen vluchten, had hij zijn kind niet meegenomen," antwoordt een bron dicht bij het onderzoek.
5. Ouderlijke ontvoering. "Een ongeloofwaardige hypothese," volgens een familierechter die Sudinfo interviewde. “Voor zover wij weten, werd de vader niet verhinderd zijn kind te zien, hij kon bij hem wonen. Bovendien, aangezien hij onder een enkelband op voorwaardelijke vrijlating was, zou het niet slim zijn geweest om dat te doen."
6. Waanzin, de wanhopige daad. "Het is ook een dramatische aanwijzing, waar elke onderzoeker rekening mee moet houden, via een familieonderzoek en een persoonlijkheidsonderzoek," zegt Michel Bourlet bij Sudinfo. Maar opnieuw is er in dit geval niets dat deze hypothese ondersteunt. (Td: volgens partner Tina ondernam Bryan eerder al diverse pogingen zelfdoding)
7. Er zijn ook happy ends. Vader en zoon zijn elkaar kwijtgeraakt, hebben het onverwachte meegemaakt, ze zijn ergens verwelkomd door een welwillend persoon die niet weet dat ze gezocht worden. (foto's onder politie)
