Wat betekent het zomerakkoord nu echt voor jou.
Sinds dit weekend heeft de regering-De Wever een zomerakkoord uit de brand gesleept. Nu ja geen écht zomerakkoord: ze zijn akkoord geraakt over een aantal punt. Zoals altijd werd het verkocht als een evenwichtig compromis. Maar wat betekent dit voor jouw portefeuille?
Voor één keer zit er een klein snoepje tussen de bittere pillen. Maar verwacht vooral geen jackpot.
Goed nieuws: misschien betaal je eindelijk minder voor je gsm
Er is zowaar een maatregel die geld kan opleveren.
Telecomoperatoren zullen hun klanten veel duidelijker moeten wijzen op goedkopere abonnementen. Een QR-code op je factuur moet je rechtstreeks naar de prijsvergelijker van het BIPT leiden en overstappen moet eenvoudiger worden.
Geen cadeau van Proximus of Telenet, wel een duwtje van de overheid. Wie al jaren hetzelfde abonnement heeft zonder ooit te vergelijken, zou volgens studies honderden euro's per jaar kunnen besparen.
Alleen moet je natuurlijk nog altijd zelf op die knop drukken.
Kersverse ouders krijgen vijf extra dagen
Wie een kindje krijgt, krijgt voortaan vijf extra dagen familiekrediet.
Moeder en vader mogen die onder elkaar verdelen. Ook zelfstandigen en ambtenaren komen ervoor in aanmerking.
Mooi gebaar, al zal de financiële vergoeding niet afhangen van het loon, maar een vast bedrag zijn. De regering spreekt over een betere balans tussen werk en gezin. Dat klinkt alvast beter dan opnieuw een belasting verhogen.
Ambtenaren verliezen een historisch voordeel
Hier wordt het minder feestelijk.
Nieuwe statutaire ambtenaren zullen vanaf 2027 geen onbeperkt ziektekapitaal meer kunnen opbouwen. Vandaag kunnen ongebruikte ziektedagen jarenlang worden opgespaard. Dat systeem verdwijnt voor nieuwe benoemingen.
Wie langer dan dertig dagen ziek is, valt daarna terug op 60 procent van zijn loon.
Voor bestaande ambtenaren verandert voorlopig niets: hun opgespaarde ziektedagen blijven behouden.
Leefloon: werken mag eindelijk lonen
Opvallend genoeg zit er ook een hervorming in waar moeilijk tegen te zijn valt.
Wie een leefloon ontvangt en deeltijds gaat werken, zal minder snel financieel worden afgestraft. Vandaag verlies je een deel van je uitkering zodra je boven een bepaalde inkomensgrens uitkomt.
Dat systeem wordt soepeler.
Met andere woorden: werken moet eindelijk meer opleveren dan thuis blijven.
Een principe waar eigenlijk niemand bezwaar tegen zou mogen hebben.
De vliegtaks wordt... minder zwaar
Nog een opmerkelijke bocht.
De regering wilde vliegtickets duurder maken met een taks van tien euro voor middellange vluchten.
Na stevig lobbywerk van de luchtvaartsector blijft daar nog zeven euro van over.
Zelfs belastingen blijken dus soms te kunnen dalen. Al gebeurt dat opvallend vaker wanneer grote economische spelers aan de alarmbel trekken dan wanneer de gewone Belg dat doet.
Het accordeonrooster: flexibiliteit of verborgen besparing?
Veruit de meest omstreden maatregel gaat over de arbeidsduur.
Voortaan wordt niet langer gekeken naar een werkweek van 38 uur, maar naar een gemiddelde over een volledig jaar.
Volgens de regering krijgen werknemers daardoor meer vrijheid.
Volgens de vakbonden krijgen werkgevers vooral meer vrijheid.
Wie in drukke periodes veel extra uren presteert, zou minder snel recht hebben op overuren of toeslagen. Sommige werknemers dreigen daardoor volgens de vakbonden tot 1.500 euro netto per jaar te verliezen.
De regering spreekt over flexibiliteit.
De vakbonden over een loonbesparing via een achterdeur.
De waarheid zal waarschijnlijk ergens tussen beide liggen, maar één ding staat vast: werkgevers zijn enthousiaster dan werknemers.
En de eindbalans?
Zoals bij bijna elk begrotingsakkoord zitten er enkele nuttige maatregelen tussen.
Goedkopere telecomfacturen? Prima.
Extra verlof voor jonge ouders? Ook prima.
Werken vanuit een leefloon aantrekkelijker maken? Moeilijk tegen te zijn.
Maar tegelijk worden historische rechten afgebouwd, krijgen ambtenaren minder bescherming en blijft het accordeonrooster een potentiële bron van koopkrachtverlies.
Politici noemen dat een evenwicht.
De gemiddelde Belg zal pas binnen enkele maanden weten of dat evenwicht zich ook op zijn bankrekening laat voelen. En zoals zo vaak in België geldt: de persconferentie klinkt meestal een stuk rijker dan de loonbrief.
(Foto: Didier Lebrun/Photo News)
