De Gentse volksjury heeft Ioana-Maria Micu (33) en Nicusor Nati Ciurcui (37) veroordeeld tot 30 jaar gevangenisstraf voor de foltering van de 9-jarige Raul, met de dood tot gevolg. Daarbovenop kregen ze elk nog eens vijf jaar terbeschikkingstelling opgelegd, wat betekent dat hun straf niet noodzakelijk stopt wanneer die 30 jaar voorbij zijn.
De boodschap van het hof was duidelijk. Dit ging niet om een uit de hand gelopen situatie. Dit ging om maandenlang geweld tegen een kind dat volledig afhankelijk was van de mensen die hem net hadden moeten beschermen.
Tijdens het proces werd nog geprobeerd om verzachtende omstandigheden in te roepen. Een moeilijke jeugd, een beperkt IQ, een gebrek aan kansen. Argumenten die in andere dossiers soms gewicht hebben.
Hier niet. Het hof en de jury gingen daar niet in mee en spraken van “schrijnende en extreem laffe daden”. Volgens hen werd Raul niet alleen mishandeld, maar systematisch ontmenselijkt. Een kind dat volgens de rechters werd gebruikt “als voorwerp om frustraties op af te reageren”.
Dat het om zijn eigen moeder en stiefvader ging, woog extra zwaar door.
Na het voorlezen van het arrest viel misschien wel de meest opvallende zin van het hele proces. Voorzitter Clauw richtte zich tot de veroordeelden en zei: “Raul is het kind van een hele maatschappij.”
Een zin die blijft hangen. Omdat hij verder gaat dan deze ene zaak. Omdat hij impliciet de vraag stelt hoe het zo ver heeft kunnen komen zonder dat iemand ingreep.
Volgens het hof werd tijdens het proces geprobeerd om Raul “een beetje waardigheid en respect terug te geven”. Iets wat hem tijdens zijn leven ontzegd werd.
Vlak voor het vonnis kreeg de moeder nog het laatste woord. “Het spijt me, ik respecteer jullie beslissing”, klonk het. De stiefvader hield het kort: hij wilde “hetzelfde zeggen”.
Het zijn woorden die weinig veranderen aan wat er is vastgesteld.
Volgens het openbaar ministerie was er sprake van een totaal gebrek aan empathie, een “parasitair” bestaan en een verstoord normbesef. De jury volgde die redenering en ging mee in de zwaarst mogelijke straf binnen het Belgische systeem.
Met het vonnis komt er een juridisch einde aan een zaak die het land heeft geschokt. Maar zoals zo vaak blijft er meer hangen dan alleen de strafmaat.
