Een Israƫlische vlag, een opgepakte Groen-voorzitter, een burgemeester die de wet verdedigt en politici die elkaar de maat nemen. In Antwerpen is de waarheid al lang geen scheidsrechter meer, maar een circusact waarin iedereen zijn eigen nummer opvoert.
Maandagavond werd Groen-voorzitter Aimen Horch samen met elf andere actievoerders bestuurlijk aangehouden tijdens een pro-Palestijnse betoging aan het Antwerpse stadhuis. Nog dezelfde nacht stond hij weer buiten. De beelden gingen viraal, de verontwaardiging was voorspelbaar en nog voor de eerste analyses verschenen, hadden alle politieke kampen hun rolverdeling alweer perfect gevonden.
De ene zag een autoritaire burgemeester. De andere een provocerende actiegroep. De waarheid? Die stond ergens op de Grote Markt toe te kijken hoe politici zich opnieuw vervolmaakten in de edele kunst van het huichelen.
Links roept 'politiestaat', rechts roept 'orde moet orde zijn'
Volgens Horch ging het om een vreedzaam protest dat zonder noodzaak hardhandig werd opgebroken. Hij beschuldigt burgemeester Els Van Doesburg ervan de politie expliciet de opdracht te hebben gegeven streng op te treden tegen manifestanten die volgens hem niemand hinderden.
Hij ontkent ook met klem de beschuldigingen dat hij zich zou hebben verzet of agenten zou hebben bespuwd. Integendeel, zegt hij: de videobeelden tonen volgens hem dat hij rustig bleef en gewoon meewerkte.
Aan de overkant van het politieke speelveld klinkt een totaal ander verhaal.
Voor Van Doesburg gelden de regels voor iedereen. Demonstreren mag, maar niet waar het verboden is. De politie voerde simpelweg uit wat noodzakelijk was om de openbare orde te bewaren. Punt.
Zoals wel vaker in Antwerpen leven beide versies probleemloos naast elkaar. Iedereen beschikt over "de beelden" die toevallig precies het eigen gelijk bevestigen.
Een vlag die meer weegt dan een bestuursakkoord
Officieel draait het conflict nog altijd om de Israƫlische vlag die aan het Antwerpse stadhuis blijft hangen.
Groen diende opnieuw een voorstel in om die weg te halen. Opmerkelijk: coalitiepartner Vooruit stemde mee met Groen, PVDA en CD&V. Alleen dankzij de stemmen van Vlaams Belang kon N-VA haar standpunt doordrukken.
Dat zegt misschien nog meer over de Antwerpse coalitie dan over de vlag zelf.
Vooruit zit officieel mee aan het stuur, maar mag geregeld toekijken hoe de grootste coalitiepartner samen met de oppositie aan de rechterzijde de koers bepaalt.
Iedereen plots kampioen van de democratie
Na de arrestaties klonk het bij Vooruit dat het recht om vreedzaam te betogen altijd gegarandeerd moet blijven. Fractieleider Kathleen Van Brempt vraagt burgemeester Van Doesburg zelfs om het politieoptreden te laten onderzoeken.
Een opvallende oproep binnen een bestuur dat zelf verantwoordelijk is voor het veiligheidsbeleid van de stad.
Het illustreert perfect hoe de Antwerpse politiek tegenwoordig functioneert: regeren waar het goed uitkomt, oppositie voeren zodra het moeilijk wordt.
De waarheid is allang bijzaak geworden
Intussen vliegen de zware woorden opnieuw door de lucht. "Politiegeweld." "Provocatie." "Onciviel gedrag." "Knokploeg." "Vreedzaam protest."
Iedereen kiest zorgvuldig de woorden die het best passen bij zijn achterban.
En zo wordt elk incident opnieuw een politiek theaterstuk waarin de feiten steeds minder belangrijk lijken dan de framing ervan.
De burgemeester verdedigt de rechtsstaat. Groen verdedigt het demonstratierecht. Vooruit verdedigt beide tegelijk. Vlaams Belang verdedigt de burgemeester zolang het politiek rendeert.
En de Antwerpenaar? Die mag ondertussen proberen uit te maken wie hier nog een hoofdrol speelt en wie gewoon figurant is in een voorstelling die steeds meer op een rondreizend circus begint te lijken.
In Antwerpen is de waarheid al lang geen eindbestemming meer. Ze is een attribuut geworden. Net als de vlag waar het allemaal zogezegd om draait.
(Foto: YouTube/VRT NWS)
