Tandje bijsteken, want de wachttijden blijven oplopen.
De zoektocht naar een tandarts is in Vlaanderen frustrerend geworden. En dat is een understatement. Ondanks een gestage toename in het aantal tandartsen, blijven de wachttijden voor controles en behandelingen oplopen. Een jaar wachten voor een afspraak is zelfs geen uitzondering meer. De Vlaamse Beroepsvereniging van Tandartsen (VBT) bevestigt dat de dalende verhouding tussen het aantal tandartsen en de groeiende bevolking aan de basis ligt van de vertragingen. Een structurele oplossing komt er, maar niet op korte termijn.
Meer tandartsen, maar niet genoeg
Hoewel het totale aantal tandartsen in Vlaanderen toeneemt – van 10.868 in 2021 naar 11.344 in 2024 – vertaalt die groei zich niet in kortere wachttijden. In 2020 waren er nog 7,8 tandartsen per 10.000 inwoners, maar dat cijfer daalde naar 7,2 in 2023. De stijgende bevolking holt de capaciteit van de sector uit, waardoor de werklast per tandarts toeneemt.
Grote verschillen tussen stad en platteland
VBT-voorzitter Frank Herrebout zegt bij VRT NWS dat situatie sterk verschilt per regio. Vooral in landelijke gebieden moeten patiënten langer wachten, of zelfs uitwijken naar andere gemeenten. In stedelijke gebieden is de druk iets minder groot, omdat het aanbod er beter aansluit bij de vraag. De problemen situeren zich vooral op het vlak van niet-dringende zorg: voor acute behandelingen zijn er doorgaans nog opties, zij het soms verder van huis.
Jongere tandartsen werken anders
Herrebout wijst ook op een veranderende mentaliteit binnen de sector. Nieuwe tandartsen kiezen vaker voor een gezondere werk-privébalans, waardoor ze minder uren of minder avonden en weekends werken. Dat beperkt de beschikbare behandelcapaciteit verder, ook al is dit volgens de VBT een begrijpelijke evolutie.
Licht aan het einde van de tunnel, maar pas over jaren
Er is wel beterschap op komst, benadrukt de beroepsvereniging. Het aantal studenten tandheelkunde is de voorbije jaren aanzienlijk gestegen, wat op termijn tot meer instroom moet leiden. Daarnaast wordt ingezet op mondhygiënisten, die zich richten op preventieve zorg en zo de werkdruk op tandartsen kunnen verlichten. Maar dat alles vraagt tijd. Volgens Herrebout blijven de komende drie tot vijf jaar problematisch: “We zitten in een overgangsfase. De impact van de huidige maatregelen zal pas merkbaar zijn zodra de nieuwe lichting afgestudeerd is.”
Een verwittgd mens is er twee waard
Wie vandaag op zoek moet naar een nieuwe tandarts, heeft pech. De sector staat onder druk en zal dat nog een tijd blijven. De kloof tussen vraag en aanbod in de tandzorg is structureel, geografisch ongelijk verdeeld en voorlopig niet gedicht. De vraag is niet langer of, maar hoe snel de geplande opleidingen en hervormingen effect zullen hebben.
(Foto: Pixabay)
