‘Nooit meer oorlog’ hebben ze in het beloofde land blijkbaar niet echt begrepen.
Vrijdagmorgen, ergens tussen de zonsopgang en de volgende escalatie, besloot Israël dat wachten op een nucleaire paddestoelwolk boven Tel Aviv geen strategisch hoogtepunt zou zijn. En dus duwde Netanyahu op de spreekwoordelijke oorlogsknop. Teheran beeft, Netanyahu preekt, en de wereld kijkt met samengeknepen billen toe.
Bliksem boven de woestijn
Onder de dekmantel van een ‘gerichte militaire operatie’ stuurde Israël zijn bommenwerpers richting de Iraanse luchtruim – richting Natanz, richting wetenschappers, richting alles wat ook maar naar een uraniumatoom ruikt. De boodschap van premier Benjamin ‘Bibi’ Netanyahu klonk als een versleten plaat uit de jaren tachtig: "Zolang als nodig. Tot het Iraanse regime platligt. Tot de laatste geleerde zijn bril laat vallen in een stofwolk van Zionistische precisie."
En, jawel: in de nacht viel er vuur uit de hemel. Woongebouwen in Teheran kregen het heilige vuur op hun dak. Volgens Iraanse staatsmedia sneuvelden prominenten zoals Hossein Salami, de snoeiharde commandant van de Revolutionaire Garde, én generaal-majoor Mohammad Bagheri, het strategisch brein van de Iraanse strijdkrachten. Of dat klopt, weet niemand.
Twee spoken, één oorlog
De aanval kwam niet uit de lucht vallen. Al maanden cirkelen Israël en Iran als twee krolse katten rond mekaar. Sinds de Gazaoorlog van 2023 leeft de regio in permanente hoogspanning. Cyberaanvallen, drones, en diplomatieke schermutselingen zijn de nieuwe normaal. Maar deze keer werd de stilte écht doorbroken – door straaljagers, raketten: een nieuwe oorlog is begonnen.
In Israël zelf ging intussen het luchtruim dicht. Geen vliegtuig mag opstijgen of landen. De Iron Dome staat op scherp. Men verwacht dat Iran een gepaste "dank u wel" zal sturen richting Tel Aviv. Raketten, drones of gewoon nog meer chaos? Alles ligt op tafel.
Khamenei schreeuwt wraak
De baard van Ayatollah Ali Khamenei trilt van woede. Israël zou "een zware straf" tegemoet gaan. “Met Gods toestemming,” klonk het in zijn obligate donderpreek, “zullen de machtige handen van de islamitische Republiek recht spreken.”
Khamenei liet ook weten dat elke gevallen generaal of wetenschapper onmiddellijk wordt vervangen. Geen zorgen dus: het regiem draait op een eindeloze voorraad zwart geklede vervangstukken met baarden en doctoraatsdiploma’s.
Verenigde Naties? Valt tegen. VS? Doet alsof
Iran kijkt woedend richting New York en roept de Verenigde Naties op het conflict te veroordelen. Succes daarmee. De Veiligheidsraad zit, zoals gewoonlijk, met de vingers in de neus of op Twitter.
En wat doet Amerika? Onder leiding van president Trump 2.0 klinkt het klassiek dubbelzinnig: “Nee, wij steunen de aanval niet,” aldus minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, “maar Israël heeft wel gezegd dat het noodzakelijk was voor hun zelfverdediging.” Kortom: ze waren erbij, maar zeiden dat ze niet meededen. Een oude dans.
Ondertussen verhuisden Amerikaanse diplomaten al preventief hun koffers uit Irak. Je weet maar nooit wanneer het feestje overslaat naar de buren.
Van schaduwspel naar open oorlog
Israël noemt de actie “Operation Rising Lion.” De naam klinkt als een Hollywoodfilm, maar tegelijk ook heel kinderachtig. Maar de gevolgen zijn bloedserieus. Experts fluisteren over het einde van terughoudendheid, het begin van een open oorlog.
En het was niet de eerste keer.
Even terugspoelen?
1979 – De Iraanse sjah, Mohammed Reza Pahlavi, verlaat het land na massaal protest. De Islamitische Revolutie brengt ayatollah Khomeini aan de macht en installeert een theocratisch regime. De nieuwe leiders maken van anti-Israëlretoriek een hoeksteen van hun ideologie.
1982 – Tijdens de Israëlische invasie van Libanon richten de Iraanse Revolutionaire Garde en lokale sjiitische milities Hezbollah op. De organisatie groeit snel uit tot een strategische proxy van Teheran en een structurele dreiging aan Israëls noordgrens.
1983 – Hezbollah zet voor het eerst zelfmoordaanslagen in als strijdmiddel. In november treft een autobom het Israëlische militaire hoofdkwartier in Zuid-Libanon. De aanslagen zetten Israël ertoe aan zich grotendeels uit Libanon terug te trekken.
1992–1994 – In Buenos Aires vinden twee dodelijke bomaanslagen plaats op Joodse doelwitten: de Israëlische ambassade (1992) en een Joods cultureel centrum (1994). Argentinië en Israël wijzen Iran en Hezbollah aan als verantwoordelijken. Beiden ontkennen.
2002 – De onthulling van een clandestien uraniumverrijkingsprogramma in Iran wakkert internationale ongerustheid aan. Israël wijst op mogelijke militaire ambities van Teheran en vraagt om harde internationale actie.
2006 – Israël voert een grootschalige militaire operatie uit tegen Hezbollah in Zuid-Libanon. De oorlog eindigt zonder duidelijk resultaat: Hezbollah blijft overeind en de strategische balans wijzigt nauwelijks.
2009 – Ayatollah Khamenei omschrijft Israël publiekelijk als een “dodelijke kanker” die uit het Midden-Oosten verwijderd moet worden.
2010 – De uraniuminstallatie in Natanz wordt getroffen door het Stuxnet-virus, vermoedelijk ontwikkeld door Israël en de VS. De aanval geldt als de eerste grootschalige cyberoperatie tegen een nucleaire infrastructuur.
2012 – De Iraanse nucleaire wetenschapper Mostafa Ahmadi-Roshan komt om het leven door een bomaanslag in Teheran. De Iraanse overheid wijst Israël aan als dader.
2018 – De Amerikaanse president Donald Trump stapt op aandringen van Israël uit het nucleaire akkoord met Iran. Israël intensiveert zijn aanvallen op Iraanse militaire posities in Syrië.
2020 – Generaal Qassem Soleimani, architect van de Iraanse buitenlandse militaire operaties, wordt gedood bij een Amerikaanse drone-aanval in Bagdad. Israël verwelkomt de liquidatie. Iran reageert met raketten op Amerikaanse bases in Irak.
2021 – Mohsen Fakhrizadeh, topfiguur binnen het vermeende Iraanse kernwapenprogramma, wordt gedood bij een hinderlaag. Iran wijst opnieuw richting Israël, dat zwijgt.
2022 – De Amerikaanse president Joe Biden en de Israëlische premier Yair Lapid ondertekenen een verklaring waarin ze beloven Iran desnoods met geweld te beletten kernwapens te ontwikkelen.
April 2024 – Een Israëlische luchtaanval op het Iraanse consulaat in Damascus kost zeven IRGC-officieren het leven. Iran slaat terug met een grootschalige aanval met drones en raketten op Israëlisch grondgebied. Israël reageert opnieuw met luchtaanvallen op Iran.
Oktober 2024 – In reactie op de dood van Hezbollah-leider Hassan Nasrallah en Hamas-kopstuk Ismail Haniyeh vuurt Iran meer dan 180 raketten af op Israël. Israël voert opnieuw vergeldingsaanvallen uit op militaire installaties in Iran.
Juni 2025 – Onder de codenaam “Rising Lion” voert Israël nieuwe luchtaanvallen uit op Iraanse nucleaire installaties en topwetenschappers. Onder de doden zijn Revolutionaire Garde-commandant Hossein Salami en twee prominente kernfysici. De operatie komt vlak voor nieuwe gesprekken tussen Iran en de VS, die de spanningen trachten te temperen.
Wie trekt aan de rem?
Een dag voor de geplande gesprekken tussen Iran en de VS in Oman viel de bom – letterlijk. Die onderhandelingen kunnen wellicht bij het oud papier.
Want wat gisteren nog een sluimerend conflict was, is vannacht om 4.18 uur geëscaleerd tot een geopolitieke kettingreactie. De leeuw is wakker, de ayatollah is woest, en de wereld houdt de adem in.
En God? Die kijkt waarschijnlijk even de andere kant op. Zoals altijd. Welke god?
(Foto: screenshot X)
