Onze handig beleidsjongens- en meisjes willen inkomsten genereren uit stilstaande elektrische wagens.
Verschillende Vlaamse gemeenten hebben hun zinnen gezet op het verhogen van inkomsten via een opmerkelijke bron: elektrische laadpalen. Gent staat aan kop met een nieuwe regeling die bestuurders laat betalen wanneer hun auto te lang aan een laadpaal blijft hangen. En het werkt blijkbaar inspirerend. Het initiatief wordt voorgesteld als een middel om de doorstroming te verbeteren, maar dat geloven allen zij die het hebben bedacht. Het gaat om de centjes.
Negen uur stilstand, vijf uur zonder laden
Een analyse van de Gentse laadpalen toont dat een gemiddelde elektrische wagen negen uur aan een laadpunt blijft hangen. Hiervan wordt slechts vier uur daadwerkelijk geladen; de resterende vijf uur staat de auto in feite stil. In ruim 60 procent van de gevallen blijft de wagen langer dan vier uur aangesloten, waardoor de laadpunten onnodig bezet blijven. Gent heeft momenteel 550 laadpalen, wat de potentiële inkomsten via de nieuwe regeling aanzienlijk maakt.
Rotatietarief als nieuwe inkomstenbron
Vanaf februari 2026 zal een ‘rotatietarief’ gelden: vanaf het vijfde uur aangesloten zijn, rekent de stad 6 cent per minuut, omgerekend 3,6 euro per uur. De regeling geldt ook voor bewoners en wordt verrekend via de bestaande laadpassen. ‘s Nachts geldt de maatregel niet. Op basis van huidige gemiddelden verwacht de stad een jaarlijkse opbrengst van 282.000 euro. Officieel is het tarief bedoeld om voertuigen tijdig te verplaatsen en de noodzaak voor extra laadpunten te beperken, maar het is duidelijk dat financiële overwegingen zwaar meewegen.
Vlaamse trend zet door
Gent is niet het enige voorbeeld in Vlaanderen. Leuven hanteert al langer een rotatietarief van 1 cent per minuut na een uur laden, terwijl Antwerpen het tarief recent opvoerde tot 6 cent voor gewone laders en 25 cent voor snelladers. Andere gemeenten zoals Boechout, Kontich, Sint-Truiden en Kortenberg volgen binnenkort hetzelfde model. Ook steden als Genk en Knokke-Heist passen extra heffingen toe wanneer een wagen stilstaat zonder te laden.
Kritiek op beleidslogica
Hoewel de maatregel officieel de doorstroming van laadpunten moet verbeteren, blijkt in de praktijk dat de kosten vaak bij de werkgever terechtkomen, aangezien de meeste elektrische voertuigen bedrijfswagens zijn. Bestuurders hebben daardoor weinig financiële prikkel om hun auto tijdig te verplaatsen.
Conclusie: een nieuwe melkkoe
De Gentse maatregel illustreert hoe lokale besturen systematisch - en op alle mogelijke en onmogelijke manieren - nieuwe inkomstenbronnen zoeken in het dagelijkse leven van burgers. Laadpalen worden zo een moderne melkkalfjes, waarbij bestuurders betalen voor een dienst die ze al leveren, enkel omdat het stadsbestuur een eurocent extra uit de portemonnee wil kloppen. Het is een subtiele, maar duidelijke verschuiving richting een beleid waarin financiële motieven domineren boven gebruiksgemak en burgerlijke vrijheden.
(Foto: AI_P-magazine/Grok)
