Meer dan honderd sollicitatiebrieven. Meer dan honderd keer hopen op een positieve reactie. En minstens even vaak de teleurstelling moeten slikken wanneer alweer een werkgever de deur dicht hield.
Voor Stefanie Sander (43), de thuisverpleegkundige uit Houthulst die verdacht wordt van miljoenenfraude in de zorgsector, leek een nieuwe toekomst lange tijd onmogelijk. Werkgevers bedankten vriendelijk, niet omdat ze haar diploma of ervaring in twijfel trokken, maar omdat haar naam intussen overal bekend was geraakt.
Daar komt nu verandering in.
Vanaf woensdag gaat Stefanie aan de slag als verpleegkundige in woonzorgcentrum 't Hoge in Alveringem. Daarmee krijgt ze, na maanden van afwijzingen, eindelijk opnieuw de kans om te doen waar ze jarenlang haar beroep van maakte: voor mensen zorgen.
De aanwerving zorgde meteen voor heel wat reacties. Sommigen begrijpen niet dat een woonzorgcentrum iemand met zo'n beladen dossier aanneemt, anderen vinden net dat iedereen recht heeft op een nieuwe kans.
Het gemeentebestuur van Alveringem is duidelijk over zijn beslissing. Volgens bevoegd schepen Karolien Avonture voerde de directie een uitgebreid gesprek met Stefanie en besliste het Vast Bureau uiteindelijk om haar aan te werven.
Bovendien speelt nog een ander element mee. De onderzoeksrechter heeft Stefanie wel voorwaarden opgelegd waardoor ze niet opnieuw als zelfstandige thuisverpleegkundige aan de slag mag, maar verbiedt haar niet om in loondienst als verpleegkundige te werken.
Met andere woorden: juridisch staat niets haar nieuwe job in de weg.
Dat een werkgever haar uiteindelijk een kans geeft, is opmerkelijk. Niet omdat Stefanie geen ervaring heeft, maar omdat haar naam de voorbije maanden haast synoniem werd met een van de grootste fraudeonderzoeken in de zorgsector.
Volgens haar advocaat solliciteerde ze inmiddels al meer dan honderd keer. Telkens kreeg ze hetzelfde antwoord: werkgevers zagen haar capaciteiten wel zitten, maar vreesden vooral de negatieve aandacht die een aanwerving zou kunnen meebrengen.
Wie ooit al eens een sollicitatiegesprek heeft gehad, weet hoe frustrerend een afwijzing kan zijn. Stel je dan voor dat je die boodschap meer dan honderd keer krijgt, nog voor je überhaupt de kans hebt gekregen om jezelf te bewijzen.
Het dossier van Stefanie verdeelt de publieke opinie al maanden. Dat bleek opnieuw uit de reacties op sociale media. Sommige mensen vinden dat iemand die verdacht wordt van zulke feiten nooit meer in de zorg thuishoort. Anderen wijzen erop dat justitie bepaalt welke voorwaarden iemand krijgt opgelegd, niet de publieke opinie.
En daar raakt deze discussie aan een veel bredere vraag.
We zeggen vaak dat mensen een tweede kans verdienen. Dat klinkt mooi en menselijk. Tot iemand die tweede kans effectief krijgt.
Dan blijkt plots hoe moeilijk we dat in de praktijk vinden.
Een tweede kans is gemakkelijk zolang het over "iemand" gaat. Zodra die iemand een naam, een gezicht en een verleden krijgt, wordt de discussie een pak ingewikkelder.
Dat Alveringem voor Stefanie koos, heeft ook een praktische kant. Net als heel wat andere woonzorgcentra kampt ook 't Hoge met een tekort aan verpleegkundigen.
De keuze was volgens de bevoegde schepen niet tussen Stefanie of een kandidaat met een perfect cv. De realiteit is dat geschikte verpleegkundigen vandaag bijzonder moeilijk te vinden zijn. Zonder voldoende personeel dreigt de zorgkwaliteit uiteindelijk voor alle bewoners onder druk te komen staan.
Het woonzorgcentrum besliste daarom niet alleen op basis van haar verleden, maar ook op basis van haar professionele ervaring en de mogelijkheden die de wet vandaag biedt.
Dat Stefanie deze kans krijgt, betekent uiteraard niet dat alle vragen rond haar dossier verdwenen zijn. Het gerechtelijk onderzoek loopt nog en uiteindelijk zal de rechtbank zich over de feiten moeten uitspreken.
Maar los daarvan begint woensdag een nieuw hoofdstuk.
Niet met luxeauto's, politie-invallen of sensationele koppen, maar met vroege shiften, medicatie uitdelen, bewoners verzorgen en collega's die vooral hopen dat er eindelijk een extra paar handen op de werkvloer bijkomt.
Een tweede kans krijg je niet cadeau. Je moet ze ook verdienen.
Vanaf woensdag krijgt Stefanie in Alveringem alvast de mogelijkheid om te tonen dat ze dat kan.
