Volledige Kamer steunt De Wever in Euroclear-dossier, Europa fronst de wenkbrauwen.
Het is even uitzonderlijk als ironisch: in eigen land juicht de Kamer unaniem voor De Wever, terwijl de rest van Europa met het hoofd schudt. België - altijd het braafste jongetje van de klas - doet ineens zijn eigen zin en verzet zich principieel tegen Europese plannen voor Russische tegoeden. Van PVDA tot Vlaams Belang: iedereen knikt instemmend, alsof het hier gaat om een moreel standpunt en niet om een politiek schaakspel waarbij Brussel achteroverleunt en de ogen rolt. Terwijl onze politici elkaar feliciteren voor hun eensgezindheid, tekent zich in de Europese hoofdsteden vooral één gevoel af: België speelt zijn eigen show, en de rest kijkt onbegrijpend toe.
Eendracht maakt macht
In de Kamer schaarden meerderheid én oppositie zich dus achter de premier in zijn verzet tegen de Europese plannen om 90 miljard euro aan Russische staatsactiva, geparkeerd bij Euroclear, in te zetten voor een Oekraïense herstel-lening. De steun was breed, opvallend en ongewoon eensgezind. Van uiterst links tot uiterst rechts werd de principiële houding van Bart De Wever bevestigd.
Europese plannen botsen op Belgische grenzen
De Wever houdt intussen vast aan zijn standpunt: het voorstel van de Europese Commissie om Russische tegoeden om te vormen tot financiële steun voor Kiev voldoet volgens België niet aan de minimumeisen. Brussel wil garanties, juridische dekking en een helder risico- en verantwoordelijkheidskader, zeker omdat Euroclear de spil vormt van het hele dossier.
Toch is het uiteindelijk de Europese Raad die moet beslissen, en die knoop wordt doorgehakt tijdens de top van 18 december. De premier schakelt daardoor over op een diplomatiek offensief: bilaterale gesprekken, telefoons, overleg met collega-leiders. Twee weken tijd om een compromis te vormen, in een dossier dat tegelijk technisch, geopolitiek en symbolisch is.
Vrijdag arriveert de Duitse bondskanselier Friedrich Merz in Brussel voor overleg. Hij zat aanvankelijk op de Belgische lijn, maar verdedigt intussen actief het Europees plan om Russische activa te benutten. De vraag rijst of Berlijn De Wever wil overtuigen – of onder druk zetten – om zijn verzet te milderen.
Brussel geïsoleerd
Terwijl de premier intern brede steun geniet, groeit in Europese hoofdsteden het onbegrip. In diplomatieke kringen klinkt dat België de eigen marge aan het overspelen is. De open brieven van De Wever, samen met de kordate afwijzing van het Commissievoorstel door minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot nog vóór Ursula von der Leyen het officieel had toegelicht, worden als contraproductief ervaren.
Volgens Europese waarnemers wekt de Belgische communicatie vooral irritatie. De aanpak wordt als te publiek, te scherp en te weinig diplomatiek beschouwd, wat de indruk versterkt dat Brussel eerder op de rem staat dan constructief meewerkt.
Die perceptie sluit aan bij bredere Europese twijfels: België steunt Oekraïne wel, maar vooral met middelen afkomstig uit Euroclears winsten. Bovendien liep het land achterop bij sancties voor de diamantsector en was het terughoudend bij de discussie over Russisch LNG. Het totaalbeeld werkt niet mee.
Onrust over Belgische positie
Dat De Wever donderdag fel uithaalde naar wat hij “onjuiste insinuaties” noemde, toont de nervositeit die rond het dossier hangt. De premier probeert zo afstand te nemen van de indruk dat België zou afglijden richting een terughoudende Oekraïne-lijn. Toch zorgde zijn recente publieke reflectie dat “een totale Russische nederlaag mogelijk tot instabiliteit in een nucleaire mogendheid leidt” voor extra ruis.
Binnen Europa wordt nu vooral gekeken naar 18 december. België staat centraal in een dossier dat zowel financieel als politiek zwaar weegt, maar staat er tegelijk steeds meer alleen voor. Intern heerst voor het eerst in lange tijd eensgezindheid. Extern overheerst het gevoel dat België, met Euroclear als hefboom, een cruciale maar delicate rol speelt — en dat de rest van het continent ongeduldig wordt.
(Foto: Didier Lebrun/Photo News)
