Wanneer wordt diplomatie slikken en likken?
Op de persconferentie na de NAVO-top in Ankara kreeg secretaris-generaal Mark Rutte een vraag voorgeschoteld waar hij duidelijk niet op zat te wachten. De Deense journalist Rasmus Svaneborg van Ritzau gooide het er keihard uit:
“Mark, je zat naast Donald Trump toen hij sprak over het veroveren van Groenland. Heeft dat nog invloed op je zelfrespect als je zo naast hem zit en niets zegt?”
De vraag sloeg in als een bom. En terecht.
De oude Rutte versus de nieuwe hielenlikker
De journalist herinnerde eraan dat “de oude Mark Rutte” zulke uitspraken nooit zou hebben geslikt. Vandaag lijkt die oude Rutte spoorloos. In plaats daarvan zien we een secretaris-generaal die Trump voortdurend de hemel in prijst, ook als die de gekste dingen roept.
Trump noemde Spanje tijdens de top “geen goede partner” en dreigde met het stopzetten van handelsrelaties. Hij herhaalde zijn bizarre claim dat de VS zeggenschap moeten krijgen over Groenland. En intussen zat Rutte er braaf bij, handen gevouwen, met een beleefd glimlachje.
Geen antwoord, alleen lofzang
Rutte gaf geen direct antwoord op de pijnlijke vraag over zijn zelfrespect. In plaats daarvan kwam het klassieke Rutte-recept: Trump complimenteren. Volgens hem heeft de Amerikaanse president de NAVO sterker gemaakt en de Europese defensie-uitgaven omhoog gekregen.
Over Groenland verwees hij naar een eerder gesprek in Davos. Daar zouden ze het eens zijn geworden over de “dreiging” van Rusland en China in het Noordpoolgebied. Samen een oplossing zoeken, zei Rutte. Alsof Trump niet net had geroepen dat hij het eiland gewoon wil inpikken.
De prijs van het hielenlikken
Rutte heeft de voorbije maanden bewust gekozen voor de rol van Trump-fluisteraar. Door de Amerikaanse president voortdurend te prijzen, hoopt hij hem aan boord van de NAVO te houden. Het is maar wat je zelf gelooft.
Maar hoe ver ga je als secretaris-generaal van de NAVO? Hoeveel vernederingen en absurde uitspraken slik je voordat je nog iets van ruggengraat toont?
De Deense journalist stelde de vraag die velen zich stellen: heeft Mark Rutte nog een greintje zelfrespect over? Of is dat het eerste wat opoffert wordt in ruil voor toegang tot het Oval Office?
We veronderstellen dat we geen antwoord moeten geven op die vraag?
(Foto: Facebook)
