Voor zedenfeiten is er geen wachtlijst, geen automatische uitstelregeling, geen onmiddellijke enkelband en geen celkorting.
Het contrast kan moeilijk groter. Jarenlang zat hij in de huiskamer van de Vlaming, nu zit hij in een cel. Het dossier-Snelders toont opnieuw hoe snel een publieke figuur van bekend gezicht kan kantelen naar veroordeelde dader — en hoe onvermijdelijk de gevolgen zijn wanneer de feiten zwaar genoeg wegen.
Zelf aangemeld in Turnhout
Oud-voetballer en voormalig commentator Eddy Snelders (66) verblijft sinds enkele dagen in de gevangenis van Turnhout. Hij meldde zich vorige week zelf aan nadat hij een oproepingsbrief had ontvangen om zijn straf uit te zitten.
Snelders werd eerder veroordeeld tot vijf jaar cel, waarvan achttien maanden effectief. De overige straf werd met uitstel opgelegd. Hij besloot geen cassatieberoep aan te tekenen en legde zich neer bij het arrest. Daarmee werd zijn effectieve opsluiting onvermijdelijk.
Zware feiten, duidelijke lijn
De veroordeling kwam er na een jarenlang onderzoek naar voyeurisme, exhibitionisme en aanranding. Snelders gaf toe dat hij met verborgen camera’s vrouwen filmde in privéruimtes, onder meer in badkamers van zijn eigendommen. De beelden werden systematisch opgeslagen.
Het onderzoek bracht meer dan tachtig slachtoffers aan het licht, waarvan een groot deel geïdentificeerd kon worden. Onder hen bevonden zich personen uit zijn directe omgeving, waaronder zijn ex-partner, zijn stiefdochter en kennissen.
Daarnaast erkende hij ook feiten van fysieke aanranding tegenover zijn toenmalige stiefdochter. Dat element woog zwaar door in de uiteindelijke strafmaat.
Waarom Snelders wél meteen naar de cel moest – en 3.000 anderen niet
Het voelt voor veel mensen wrang aan: duizenden veroordeelden wachten op een plek in de gevangenis, maar Eddy Snelders zit er al na amper drie weken. Voorkeursbehandeling? Integendeel. Dit is net hoe het systeem bedoeld is — en vooral: voor wie het wél geldt.
Geen wachtrij voor zedenfeiten
Snelders kreeg vorige maand vijf jaar cel, waarvan achttien maanden effectief. Begin deze maand maakte zijn advocaat duidelijk dat er geen cassatieberoep kwam. Daarmee was de weg naar de cel vrij.
En snel ook. Want wie denkt dat iedereen netjes op een wachtlijst belandt, vergist zich. Die lijst — goed voor zo’n 3.000 veroordeelden — is er vooral voor lichtere straffen.
De regel is simpel: wie minder dan drie jaar effectief krijgt, kan tijdelijk uitstel krijgen. Maar er zijn duidelijke uitzonderingen. En laat Snelders nu net in een van die categorieën vallen.
Duidelijke prioriteiten
De overheid maakt al langer een onderscheid. Daders van zware feiten — denk aan terrorisme, intrafamiliaal geweld en zedenmisdrijven — worden wél meteen opgeroepen. Geen uitstel, geen wachtrij.
Snelders werd veroordeeld voor aanranding van de eerbaarheid, voyeurisme en exhibitionisme. Dat plaatst hem automatisch in de categorie die niet kan wachten.
Met andere woorden: geen plaats op de lijst, maar rechtstreeks richting cel.
Ook geen enkelband als achterdeur
Wie dacht dat hij dan misschien meteen thuis zijn straf kon uitzitten met een enkelband, komt opnieuw bedrogen uit.
Zedendelinquenten vallen buiten de noodmaatregelen die de overheid invoerde om de overbevolking in gevangenissen te milderen. Geen versnelde vrijlating, geen “korting”, geen alternatieve uitvoering van de straf in de eerste fase.
De boodschap is duidelijk: voor dit type feiten geldt een strenger regime.
Wat kan nog wel?
Op termijn is er nog één uitweg. Na enkele maanden kan Snelders bij de strafuitvoeringsrechtbank aankloppen om het laatste deel van zijn straf onder elektronisch toezicht uit te zitten.
Maar dat is geen recht — het is een gunst.
En tot die tijd geldt maar één realiteit:
geen wachtrij, geen omweg, gewoon cel.
(Foto: Gianni Barbieux/Photo News/Photo News)
