Fake news? Of is de realiteit plots ook een complot?
Wie Donald Trump al tien jaar volgt, kent het draaiboek ondertussen wel. Gaat het mis? Dan is het de schuld van iemand anders. De media. Een ambtenaar. Een generaal. Of gewoon: "fake news". Alleen wordt het steeds moeilijker om nog te geloven dat alles tegelijk fake kan zijn.
Donald Trump verkocht de confrontatie met Iran als een krachttoer die snel geregeld zou zijn. Een beperkte militaire operatie, een harde boodschap en vervolgens de overwinning opeisen. Tenminste, dat was het script.
De werkelijkheid schreef een ander verhaal.
Maanden later zit Washington vast in een conflict zonder duidelijke uitweg. Amerikaanse militairen kwamen om het leven, de militaire opties slinken en achter de schermen groeit de frustratie. Volgens ‘The Washington Post’ liep die frustratie tijdens een kabinetsvergadering in Camp David zo hoog op dat minister van Defensie Pete Hegseth publiekelijk de volle laag kreeg.
Munitie op? Dat mocht niemand zeggen
De inzet van Trumps woede zou opmerkelijk zijn geweest: een nijpend tekort aan munitie dat nieuwe militaire operaties tegen Iran bemoeilijkt. Trump zou geëist hebben te weten waarom hij niet correct was geïnformeerd. Hegseth schoof de verantwoordelijkheid op Trumpiaanse wijze vervolgens door naar zijn onderminister Stephen Feinberg, die volgens hem had nagelaten de president volledig in te lichten.
Volgens verschillende Amerikaanse media was precies dat munitietekort een belangrijke reden waarom een nieuwe grootschalige aanval op Iran uiteindelijk niet doorging.
Maar amper was dat nieuws buiten of de vertrouwde reflex volgde.
Alles wat niet bevalt, wordt fake news
Op Truth Social ontkende Trump dat er enig probleem bestaat. Volgens hem beschikken de Verenigde Staten over gigantische voorraden munitie en draait de productie op volle toeren. De president ging zelfs nog een stap verder: de lekken die deze informatie naar buiten brachten, noemde hij verraderlijk en hij eiste zware gevangenisstraffen voor de verantwoordelijken.
Het patroon wordt stilaan voorspelbaar. Elke keer wanneer slecht nieuws opduikt, krijgt niet de inhoud de aandacht, maar de boodschapper. Journalisten liegen. Bronnen verzinnen verhalen. Ambtenaren lekken. Iedereen is schuldig, behalve de man bovenaan de piramide.
Alleen rijst stilaan een ongemakkelijke vraag: als elk kritisch bericht automatisch "fake news" is, wanneer houdt die term dan nog enige betekenis over?
Van snelle overwinning naar eindeloze oorlog
Ook de belofte van een bliksemsnelle overwinning lijkt steeds verder weg. Ijzervreter Hegseth behoorde tot de grootste voorstanders van een harde militaire aanpak en zou Trump hebben overtuigd dat Iran snel op de knieën kon worden gedwongen.
De feiten ogen minder heroïsch. Meer dan vijf maanden na het begin van de escalatie zit de oorlog muurvast en vielen al achttien Amerikaanse militairen. Van de triomfantelijke overwinning die vooraf werd aangekondigd, is voorlopig weinig te merken.
Eerder lekte al uit dat Trump zijn veiligheidsadviseurs stevig had aangepakt omdat niemand een geloofwaardige strategie kon voorleggen om het conflict af te ronden.
Officieel is er niets aan de hand
Zoals wel vaker spreken de officiële verklaringen de gelekte informatie volledig tegen. Het Witte Huis verzekert dat Trump nog altijd "het volste vertrouwen" heeft in Hegseth. De president zelf noemt het volledige verhaal "volledig verzonnen" en strooit op sociale media met lof voor zijn minister.
Toch wringt daar precies het schoentje. Wanneer elke kritische onthulling steevast wordt weggezet als fake news, ontstaat een merkwaardige situatie. Als de werkelijkheid telkens opnieuw moet wijken voor de officiële versie, wordt niet langer de waarheid verdedigd, maar een verhaal.
En hoe vaker dat gebeurt, hoe moeilijker het wordt om nog te geloven dat werkelijk álles fake news is — behalve Donald Trump zelf.
(Fotomontage: Shutterstock)
