De federale regering buigt zich opnieuw over een belasting op meerwaarden op financiële producten. Maar waar ligt de grens tussen fiscale rechtvaardigheid en het bestraffen van spaarders? Vooral het voorstel van Vooruit om ook pensioensparen en groepsverzekeringen mee in de taks te betrekken, doet de spanningen in de coalitie oplopen.
Volgende week hervatten de federale onderhandelingen over een meerwaardebelasting op aandelen, fondsen en cryptomunten. Officieel gaat het om een afspraak uit het regeerakkoord: wie flinke winsten haalt op de beurs, moet voortaan een faire bijdrage leveren. Maar achter de schermen gisten de gesprekken al weken. Aanleiding: de pogingen van Vooruit om ook groepsverzekeringen en fiscaal pensioensparen extra te gaan belasten.
Volgens CD&V-voorzitter Sammy Mahdi is het voorstel niet alleen ongepast, maar zelfs schadelijk voor de middenklasse. “Vandaag betaal je al 8 procent belasting op pensioensparen. Waarom zou daar nog eens een extra taks van 10 procent op de meerwaarde bovenop moeten komen?” stelt Mahdi scherp. “Vier miljoen Belgen doen aan pensioensparen. Hen viseren is absurd.”
Vooruit schuift mee aan tafel – met scherpe kantjes
Dat Vooruit effectief die piste op tafel legt in de kern, wordt bevestigd binnen de coalitie. De partij wil naar eigen zeggen ‘achterpoortjes’ dichten. Voorzitter Conner Rousseau blijft bij zijn stelling: ook wie via pensioensparen of groepsverzekeringen aanzienlijke winsten realiseert, moet een faire bijdrage leveren. Tegelijk poogt hij ongeruste spaarders te sussen.
“Vooruit wil de middenklasse juist beschermen”, stelt Rousseau. “De huidige bankkosten op pensioenspaarproducten zijn buitensporig – vaak tot 3 procent per jaar. Wij willen die beperken tot 1 procent instapkosten en 0,5 procent beheerskosten. Dat levert spaarders op lange termijn tot 21.000 euro op. Dat weegt ruimschoots op tegen wat ze eventueel aan meerwaardetaks zouden betalen.”
Maar over het centrale punt – of pensioensparen expliciet uitgesloten wordt van de belasting – blijft de partij vaag. Een duidelijke neen is er niet.
De middenklasse als melkkoe?
De andere coalitiepartners kijken met groeiende ergernis naar de fiscale agenda van Vooruit. Zowel CD&V als MR verzetten zich tegen extra taksen op spaargeld voor de oude dag. “Wij zijn niet gek”, klinkt het droog bij MR, dat zelfs liever helemaal van een meerwaardebelasting afziet.
Zelfs binnen de PS – doorgaans geen voorstander van fiscale luwte – heerst twijfel. De klassieke pensioenspaarformules zijn immers geen speeltje van miljonairs, maar van werkende Vlamingen en Walen die maandelijks iets opzijzetten. Groepsverzekeringen maken bovendien deel uit van collectieve arbeidsovereenkomsten. Wie daaraan morrelt, raakt rechtstreeks aan het sociaal contract.
Volgens ingewijden binnen de regering zijn het trouwens net de echt rijken die géén gebruik maken van pensioenspaarproducten. Zij beleggen in aandelenportefeuilles, vastgoed of private equity. “Een belasting op pensioensparen treft dus vooral de middenklasse, niet de elite”, klinkt het achter de schermen.
Rousseau wil overleg – maar zoekt wel eerst de camera
Opvallend: terwijl Rousseau oproept om dergelijke gevoelige kwesties “aan tafel en niet in de media” te bespreken, lanceert hij zelf mediacampagnes over fiscale voorstellen die niet in het regeerakkoord staan. De interne communicatie binnen de regering staat onder druk. CD&V wil duidelijkheid: ofwel de bestaande 8 procent behouden, ofwel een meerwaardetaks op rendement – maar géén dubbele belasting.
“Het is niet logisch dat je én op het kapitaal én op het rendement taksen betaalt”, zegt Mahdi. Rousseau erkent dat er gekeken moet worden naar de exacte impact en dubbelbelastingen vermeden moeten worden. Maar concrete garanties geeft hij niet. “Het is een nieuwe vraag, laten we die samen bekijken.”
Conclusie: niemand wil eraan, behalve Vooruit
De voorstellen van Vooruit stuiten op weerstand van zowat alle andere regeringspartners. De MR vecht de meerwaardebelasting in haar geheel aan. CD&V houdt de deur dicht voor taksen op pensioenopbouw. Zelfs de PS houdt zich op de vlakte.
Intussen houdt Vooruit vol dat het voorstel “de rijksten” treft. Maar zonder heldere grenzen blijft onduidelijk wie straks de rekening betaalt. Wie vandaag spaart voor later, mag hopen dat de fiscale storm niet eindigt met een aanslagbiljet op zijn pensioenpot.
(Foto: AI/P-magazine)
