“And Belgium with the joker: two points.”
Bart De Wever – sinds kort premier, maar ook nog altijd nog ‘Sheriff van ’t Stad’ – vindt dat de oorlog tegen de drugsmaffia nu écht moet losbarsten. Geen fluwelen handschoen meer, maar de militaire kist. Tijdens een bezoek aan chemieconcern Ineos in de Antwerpse haven klonk het als een belofte van staal: “We gaan militairen naar de kerncentrales sturen, zodat we de politie naar de straten kunnen brengen.” Oftewel: soldaten bewaken de atomen, agenten pakken de kogels. Wat denk jij Theo, goed plan?
Van havensluizen tot schietpartijen
De buurtbewoners van de Seefhoek - een wijk waar het kruim van de Antwerpse burgerij al jaren met een grote boog omheen loopt - zijn het beu. Beu van het nachtelijke geknal, beu van schimmige figuren op straathoeken, beu van handelaars die hun rolluik met zweet op het voorhoofd neerlaten. “En ik begrijp hen volkomen,” zei De Wever – die als voormalig burgemeester nog weet welke cafés in de Seefhoek het licht uitdoen. “Toen ik in ’t Schoon Verdiep zat, lagen de kogels ook al op de stoep.”
Maar nu zit hij op het federale pluche, en dat geeft hem een andere speelkaart: het leger. Niet om tanks door de Seefhoek te laten rijden – voorlopig – maar om politiecapaciteit vrij te maken. “We laten militairen de kerncentrales bewaken,” zei De Wever, “zodat we in Brussel en Antwerpen honderden agenten extra kunnen inzetten.” Tegen juli moeten al 200 manschappen uit de flikkenreserves kunnen opduiken op plekken waar het écht nodig is. Partijgenoot Theo Francken kan zich helemaal vinden in dat plan. Het is ondertussen een dogma van N-VA geworden: geen woorden, maar bommen granaten.
Militaire logica, stedelijke chaos
De strategie klinkt als een draaiboek uit de NAVO-kazerne zelf. Terwijl België zijn defensiebudgetten eindelijk opkrikt richting het streefcijfer van 2 procent van het bbp, grijpt De Wever het momentum aan om van defensie een binnenlandse speler te maken. Geen bezigheidstherapie meer in Kazachstan of Mali, maar dienst aan de natie. Eerst in de vorm van wachtpost aan Doel en Tihange, straks misschien als veiligheidsbuffer in station Brussel-Zuid of bij risicovolle huiszoekingen in Borgerhout. De soldaat: je maat.
Volgens De Wever is dit geen fantasie van een ex-burgemeester met heimwee naar het Stad, maar een harde noodzaak: “Het geweld is niet meer incidenteel, het is structureel. En dus moeten wij structureel reageren.”
Drugsgeweld als dagelijkse soundtrack
Het klopt dat in sommige delen van Antwerpen en Brussel het drugsgeweld intussen geen uitzondering meer, maar een vervelende ‘ploat’ die niemand durft af te zetten.. Alleen deze maand al zijn er meerdere schietpartijen geweest in de Seefhoek, waarbij handgranaten en automatische wapens niet geschuwd werden. De klassieke aanpak – extra patrouilles, flitsacties in nachtwinkels, anonieme controles – maakt weinig indruk.
De Wever wil daarom meer dan symboliek. “Structureel meer politie op straat,” herhaalt hij als een mantra. Dat betekent niet enkel méér blauw, maar vooral dat het huidige korps minder hoeft te verdrinken in bijzaken. Minder verkeerscontroles in polderdorpen, meer interventies in criminele hotspots. En dat kan volgens De Wever alleen als andere instellingen – lees: het leger – hun rol opnemen in de binnenlandse veiligheid.
Signaal naar het zuiden
Interessant detail: de maatregel geldt voor zowel Brussel als Antwerpen. Een politiek signaal met GPS-coördinaten. Want waar Franstalige politici drugsgeweld vaak nog zien als een “probleem van de grootstad”, wil De Wever aantonen dat het hele land moet mobiliseren. “Een probleem van Antwerpen is straks een probleem van het hele land,” klinkt het bij zijn entourage. Zeker nu ook Brusselse wijken als Molenbeek en Anderlecht gebukt gaan onder het geweld van ideale schoonzonen.
Tot de munitie op is
Of deze militarisering van de veiligheid écht werkt, euhm..weet niemand. Soldaten inzetten om agenten vrij te maken klinkt misschien efficiënt, maar verlegt ook gewoon het probleem. België kampt immers óók met een militair tekort. Maar daar heeft De Wever – visionair of strateeg, het oordeel is aan de kiezer – al een antwoord op: “We werven bij, we leiden op, en we maken van Defensie opnieuw een actor van betekenis in ons land.”
Met Bart De Wever op de federale bok wordt veiligheid geen achterafparagraaf meer. De drugsoorlog is niet meer iets waar men over debatteert, maar iets waar men op marcheert. Of zoals hij het zelf samenvat: “We besparen op alles, behalve op veiligheid.” Wie het vuur opent in de Seefhoek, mag zich dus stilaan verwachten aan een antwoord met militaire precisie.
(Foto: Didier Lebrun / Photonews)
