Vier maanden regeren, en de messen liggen alweer op tafel: oude demonen keren terug in ploeg-De Wever.
Vier maanden had de regering-De Wever nodig had om in een kramp te schieten die doet denken aan het Vivaldi-gekibbel. Het vermeende akkoord over een meerwaardebelasting blijkt sterker dan de bromance-avontuurtjes waarmee Arizona konden worden opgericht. De communicatie tussen de coalitiepartners is gedegradeerd tot een frontale woordenoorlog op sociale media, doorspekt met memes, insinuaties en passief-agressieve posts op X.
De lont kreeg afgelopen zondag een vuurtje van CD&V-voorzitter Sammy Mahdi, die op VTM Nieuws liet uitschijnen dat Vooruit zich in de besloten kabinetskamers verzette tegen de vrijstelling van het pensioensparen. Dat voorstel was afkomstig van Jan Jambon, de N-VA-minister van Financiën, die koste wat het kost de middenklasse buiten schot wil houden.
Conner countert, Bouchez bombardeert
Vooruit-voorzitter Conner Rousseau had drie volle dagen nodig om zich een houding aan te meten. Uiteindelijk counterde hij via Radio 1 én een half mediaoffensief dat het net CD&V en de MR waren die tijdens de regeringsonderhandelingen zijn voorstel tot lagere bankkosten voor pensioensparen afschoten. Maar daar bleef het niet bij: Georges-Louis Bouchez (MR) rook bloed, en beet stevig van zich af op X: “Als je meer dan 10.000 euro hebt, willen ze je belasten. Het zal neen zijn voor de MR.”
Tegelijk bleef Vooruit vaag over een andere heikele vraag: komt er ook een vrijstelling voor groepsverzekeringen? De partij houdt de lippen stijf op elkaar. “Dat is voor aan de onderhandelingstafel,” klinkt het. Met andere woorden: we weten het nog niet, of we willen het nog niet zeggen. Of beiden.
Oude gewoonten, nieuwe oorlogen
Wat vooral opvalt, is hoe snel het politieke spel is teruggevallen in zijn oude, destructieve patronen. Vier maanden in de regering, en de coalitiepartners vechten alweer hun interne ruzies uit in het openbaar, in plaats van achter gesloten deuren. Dat doet onvermijdelijk denken aan de nervositeit van Vivaldi, toen elk compromis gevolgd werd door een politiek moddergevecht in de pers. Alleen: toen stond het huis al in brand. Vandaag branden enkel de gordijnen.
Maar de lucifers liggen klaar.
Vooruit verwijst naar een studie van de FOD Financiën waaruit zou blijken dat enkel de écht rijken zullen worden geraakt door een meerwaardetaks zonder uitzonderingen. Maar dat zijn macro-economische modellen, waar geen enkele pensioenspaarder zich in herkent. De politieke realiteit is dat iedereen zich aangesproken voelt zodra het woord “belasting” gecombineerd wordt met iets dat klinkt als “pensioen”.
Profielen, peilingen en profileringsdrang
Volgens Rousseau draait het allemaal om profileringsdrang, handig getimed met de driemaandelijkse Ipsos-peiling van DPG Media. In die lezing wil CD&V zich profileren als de beschermer van de hardwerkende spaarder, en MR als de laatste verdediger van de beleggende burger. Vooruit loopt intussen reputatieschade op, vooral omdat het aanvankelijk geen klare lijn had in de communicatie en pas na dagen kon uitleggen wat nu eigenlijk hun plan was. Zelfs Rousseaus uitschuiver “als u wilt dat we pensioensparen uitzonderen, dan is dat oké voor mij” klonk eerder als een wanhopige poging om het vuur te blussen dan als een doordacht politiek standpunt.
Technocratische taks, ideologische loopgraven
Inhoudelijk draait de discussie al lang niet meer enkel om pensioensparen. De échte strijd gaat over de achterpoortjes in het voorstel van Jambon: moeten ondernemers die hun aandelen tien jaar bijhouden, vrijgesteld worden? En wat met familiale holdings, waar belangen tot in de vierde graad kunnen worden gebundeld om fiscale voordelen te oogsten? Vooruit noemt die bepalingen “ontsnappingsroutes voor vermogende dynastieën.” De MR verdedigt ze als zuurstof voor ondernemers. En CD&V probeert zich opnieuw als centrumwacht op te stellen, met het idee van een verhoogde voetvrijstelling tot 20.000 euro. Doch, Conner gunt Mahdi die symbolische scalp voorlopig niet.
De Wever houdt zich afzijdig
Premier Bart De Wever (N-VA) houdt de boot af. Geen kernkabinet deze week. Geen groot compromis in de openbaarheid. Enkel discrete bilaterale gesprekken in de coulissen. Terwijl de deadline van 1 juli nadert — het moment waarop het akkoord over het beperken van de werkloosheidsduur geactiveerd moet worden — blijven de partners elkaar belagen als boksers zonder scheidsrechter.
En zo zijn we in een loopgravenoorlog terecht gekomen, waarin ieder voor zich spreekt en niemand nog luistert.
(Foto: Bert Van Den Broucke / Photonews)
