MR-voorzitter flirt met grootmacht China terwijl de Wetstraat zich afvraagt wie hier eigenlijk de lijnen uitzet.
Er zijn politici die besturen. En er zijn politici die zichzelf regisseren. Georges-Louis Bouchez behoort zonder twijfel tot die tweede categorie.
Zijn stijl heeft iets weg van een stripfiguur: groter dan de werkelijkheid, altijd in beweging, altijd op zoek naar het volgende podium, en zelden gehinderd door nuance. Een beetje de intrigant uit Asterix en Obelix, maar dan in maatpak. Iemand die twee stenen tegen elkaar kan laten botsen en zich vervolgens verbaasd afvraagt waar de vonken vandaan komen.
Bouchez komt uit Bergen (Mons), groeide snel door binnen de liberale familie en schopte het tot voorzitter van de MR. Jong, ambitieus, mediageniek — en vooral iemand die politiek bedrijft als permanente campagne.
Een trip die vragen oproept
Diezelfde stijl brengt hem nu naar China. Vijf dagen lang, op uitnodiging van de Chinese overheid, met stops in Peking en Shenzhen.
Officieel gaat het om een economische en diplomatieke missie. Contacten leggen, opportuniteiten verkennen, het klassieke verhaal.
In de Wetstraat fronsen de wenkbrauwen: wat heeft een partijvoorzitter daar concreet te zoeken?
Diplomatie of persoonlijke profilering?
Bouchez verdedigt zijn reis als noodzakelijk. In een geglobaliseerde wereld moet je spreken met iedereen, luidt het. Economische belangen — denk aan de haven van Antwerpen of de luchthaven van Luik — rechtvaardigen internationale contacten.
Dat klopt. Alleen wringt het profiel van de boodschapper.
Want dit is niet de eerste keer dat een buitenlandse uitstap van Bouchez tot ongemak leidt. Zijn eerdere uitspraken over de Westelijke Sahara, waarbij hij zich opvallend duidelijk schaarde achter de Marokkaanse claim, botsten met de officiële Belgische en Europese lijn. Het gevolg: diplomatieke schade en interne frustratie.
Presidentiële reflexen
Binnen de MR wordt Bouchez steeds minder gezien als voorzitter en steeds meer als een soort president. Iemand die dossiers naar zich toetrekt, de communicatie domineert en ministers herleidt tot figuranten in zijn verhaal.
Dat beeld werd recent nog bevestigd tijdens een persmoment over energieprijzen, waar de bevoegde minister nauwelijks aan bod kwam terwijl Bouchez het woord voerde.
Het patroon is duidelijk: de partij volgt, Bouchez leidt. Altijd.
Belangen die door elkaar lopen
Daar komt nog een tweede probleempje bij. Bouchez combineert zijn politieke rol met andere functies en belangen, onder meer in de voetbalwereld.
Hij is voorzitter van Francs Borains en betrokken bij het circuit van Spa-Francorchamps. Netwerken in het buitenland — of dat nu in Abu Dhabi of China is — krijgt daardoor een dubbele lezing: economisch voor het land, of strategisch voor zichzelf.
Die overlapping maakt zijn internationale verplaatsingen politiek gevoelig.
Een patroon van solo-optredens
Binnen de regering groeit het ongemak. Bouchez wordt niet langer gezien als een ongeleid projectiel, maar als iemand die bewust zijn eigen koers vaart, los van de collectieve lijn.
Dat maakt hem tegelijk krachtig en problematisch: een politicus die impact heeft, maar die moeilijk in een team te integreren valt.
De vraag achter de reis
De trip naar China is dus meer dan een diplomatiek bezoek. Het is een symptoom van een bredere stijl: zichtbaar, ambitieus en weinig geremd door klassieke politieke spelregels. Zou het kunnen dat Georges-Louis een beetje last heeft van een messias-complex?
De vraag is niet alleen wat Bouchez in China zoekt.
De vraag is vooral: in wiens naam hij daar spreekt.
(Foto: Didier Lebrun/Photo News)
