Wie is Count Binface?
Het Verenigd Koninkrijk verdwaalt in politieke chaos, en dus wint een kandidaat in een zilveren vuilnisbakhelm de harten én stemmen. Count Binface is geen grap die uit de hand liep. Hij is satire met een scherpe boodschap – en misschien wel de eerlijkste politicus op het Britse stembiljet.
Hij komt met een referendum over de vraag of Pluto opnieuw een planeet moet worden. Belooft minstens één betaalbare woning bouwen. Wil de gaten in de Britse wegen vullen met het verkiezingsprogramma van Labour. Denkt eraan om Adele te nationaliseren en ze vervolgens naar het Eurovisiesongfestival sturen als vertegenwoordiger van het Verenigd Koninkrijk.
Op papier klinkt het als complete onzin.
Maar in Groot-Brittannië is Count Binface intussen uitgegroeid tot een vaste waarde tijdens de verkiezingen. De man met de blinkende vuilnisbak op zijn hoofd is veel meer dan een grap. Hij houdt de Britse politiek een pijnlijke spiegel voor.
Van Darth Vader naar vuilnisbak
Achter Count Binface schuilt comedian Jon Harvey. Hij bedacht het personage nadat eerdere satirische kandidaten zoals Lord Buckethead onverwacht populair waren geworden.
Het concept is even eenvoudig als geniaal.
Een buitenaards wezen dat beweert van de planeet Sigma IX te komen, trekt ten strijde tegen de gevestigde politieke klasse. Gehuld in een futuristisch kostuum en met een metalen vuilnisbak als helm verschijnt hij telkens opnieuw op verkiezingsaffiches naast premiers en partijleiders.
Niemand verwacht dat hij wint.
Maar dat is ook nooit de bedoeling geweest.
Humor als politiek wapen
Count Binface gebruikt humor om bloot te leggen hoe absurd de echte politiek soms geworden is.
Zijn verkiezingsprogramma leest als pure satire, maar bevat telkens een kern van waarheid.
Tussen die absurde voorstellen zitten ook serieuze steken onder water.
Zo wil hij verhinderen dat parlementsleden die zelf een tussentijdse verkiezing veroorzaken, daar onmiddellijk opnieuw aan mogen deelnemen. Een duidelijke sneer naar Nigel Farage.
Waarom neemt hij het op tegen Farage?
De nieuwste episode speelt zich af in Clacton, waar Nigel Farage opnieuw naar de kiezer trekt nadat hij zijn zetel neerlegde na beschuldigingen van fraude. Farage ontkent de aantijgingen, maar zijn ontslag leidde tot een vervroegde verkiezing.
De grote partijen besloten nauwelijks campagne te voeren, waardoor Count Binface zichzelf prompt uitriep tot de belangrijkste uitdager van Farage.
En plots is de satire opnieuw bloedserieus geworden.
Een land dat politiek moe is
Dat Count Binface zoveel aandacht krijgt, zegt vooral veel over de toestand van de Britse politiek.
Sinds het Brexit-referendum volgden de crisissen elkaar in sneltempo op. Premier na premier verdween, regeringen vielen, economische schokken stapelden zich op en het vertrouwen van veel Britten in de politiek kreeg zware klappen.
De traditionele tweestrijd tussen Labour en de Conservatieven staat onder druk. Rechts-populistische partijen proberen daarvan te profiteren, met Nigel Farage opnieuw als een van de luidste stemmen.
Farage profileert zich als de man die immigratie fors wil beperken, de Britse identiteit centraal wil stellen en de gevestigde politieke elite wil uitdagen. Voor zijn aanhangers is hij de enige die zegt waar het op staat. Tegenstanders verwijten hem net dat hij de samenleving verder polariseert.
In dat steeds bitsere politieke klimaat doet Count Binface precies het omgekeerde.
Hij lacht met iedereen.
Misschien is dát net zijn kracht
Count Binface weet dat hij geen premier wordt. Hij hoeft geen begroting op te stellen of internationale verdragen te onderhandelen.
Zijn rol is een andere.
Hij herinnert de Britten eraan dat politici zichzelf soms veel te ernstig nemen en dat democratie ook zelfspot nodig heeft. Dat humor een manier kan zijn om macht te controleren.
Zijn slogan vat het misschien nog het best samen: politiek hoeft niet saai te zijn, maar politici zouden zichzelf wél wat minder belangrijk mogen vinden.
En eerlijk? Wanneer een man met een vuilnisbak op zijn hoofd geloofwaardiger overkomt dan sommige beroepspolitici, zegt dat misschien minder over Count Binface dan over de staat van de Britse politiek.
(Foto: Martyn Wheatley/Polaris/Photo News)
