Een honderdtal mensen verzamelde donderdag voor het regeringsgebouw van de Franse Gemeenschap in Brussel. Ze kwamen er hun onvrede tonen over de recente hervormingen die het Franstalig onderwijs op zijn kop zetten. Het lerarencollectief Mars Attacks stond aan de wieg van de actie, en ze zijn niet van plan om te zwijgen.
Het protesteren begon rustig: spandoeken, slogans en een duidelijke boodschap richting de politici die net boven hen zetelen. "Sorry voor het ongemak, we proberen onze toekomst te redden", stond te lezen. Belga en BRUZZ stelden de betogers ter plaatse vast. Het protest is geen losstaand incident, het is het resultaat van een toenemende frustratie die al maanden sluimert in het Franstalig onderwijs.
Langere werkuren, hogere facturen
De hervormingen die het collectief viseert zijn concreet en voelbaar. Leerkrachten in het hoger secundair onderwijs moeten voortaan langer werken voor hetzelfde loon, een maatregel die Mars Attacks als fundamenteel onrechtvaardig ervaart. Tegelijk stijgt het inschrijvingsgeld voor het merendeel van de studenten naar 1.194 euro per jaar. Voor veel gezinnen is dat een flinke stijging die de toegankelijkheid van het onderwijs in het gedrang brengt.
"Geen sprake dat we ons laten intimideren, nu de aangenomen hervormingen op het punt staan het onderwijs te vernietigen", klonk het vooraf in een mededeling van Mars Attacks. Sterk woord, maar ze onderbouwen het. Het collectief omschrijft de maatregelen als een stapeling van ingrepen die het onderwijzende personeel treft zonder dat er echte inspraak was.
Leerkrachten willen stem in eigen onderwijs
Evelyne Wyns van de christelijke vakbond CSC formuleerde de kern van de eis helder: "We willen dat leerkrachten kunnen zeggen hoe ze hun werk uitoefenen. Het zijn zij die het best weten hoe les te geven."
Mars Attacks vraagt de intrekking van het programmadecreet en andere eerder genomen maatregelen. Ze zijn niet alleen ontevreden over wat er in het decreet staat, maar ook over de manier waarop het tot stand is gekomen, zonder echte dialoog met de leerkrachten zelf.
Dreigen met geheime uitslagen
Het collectief liet ook verstaan welke drukmiddelen het in petto heeft. Leerkrachten kunnen de resultaten van de centrale toetsen, de zogenoemde ‘externe certificatieve proeven’, niet bekendmaken. Dat is een gevoelig pressiemiddel: die toetsen zijn bepalend voor de verdere schoolloopbaan van leerlingen, en het achterhouden ervan zou het systeem grondig ontregelen.
Franstalig minister Glatigny reageerde eerder al koeltjes: geen enkele school had gevraagd om examens uit te stellen, aldus de minister. Een signaal dat de overheid de urgentie anders inschat dan de leerkrachten op straat. De kloof tussen beide lijkt voorlopig niet te dichten.
