De Ridder onder vuur in eigen rangen, maar wijkt niet voor besparingen De Lijn.
Het moet een heerlijk gevoel zijn: zo hard in je eigen verhaal geloven dat je niet meer hoort wat iedereen rondom je zegt. Dat moet ongeveer de mentale toestand zijn waarin men zich bevindt bij het kabinet De Ridder.
Je kan eindeloos discussiëren over cijfers, modellen en vervoerregio’s, maar eigenlijk hoeft dat niet. Iedereen ziet hetzelfde: het draait niet goed in het dossier De Lijn, en extra besparen op openbaar vervoer is een fout signaal. En dat signaal klinkt simpel: wie afhankelijk is van de bus, moet het maar zelf uitzoeken.
De politiek van de Excel
De redenering van N-VA, met minister Annick De Ridder als spreekbuis, is ondertussen bekend. Er moet bespaard worden, dus ook De Lijn moet zijn deel doen. Dat klinkt rationeel, tot je beseft dat mobiliteit geen boekhoudkundige oefening is maar een basisdienst.
Wanneer politici beginnen uitleggen dat ze “met het scalpel” gewerkt hebben en dat slechts een fractie van de reizigers getroffen wordt, weet je eigenlijk al genoeg. Want die fractie bestaat meestal uit mensen die geen alternatief hebben.
Kritiek uit eigen huis
Zelfs binnen de meerderheid kraakt het. Zowel CD&V als Vooruit spreken openlijk over een verkeerde keuze en vrezen dat hele regio’s geïsoleerd raken. Lokale mandatarissen, zelfs uit N-VA-hoek, trekken aan de alarmbel.
Maar in het Vlaams Parlement blijft de lijn - what's in a name - dezelfde: besparen moet, en uitstel kan niet, want de cijfers moeten kloppen.
“Er is goed gewerkt” – het alarmsignaal
En dan viel de zin die elke politieke watcher herkent als code rood: er is “verdorie goed gewerkt”.
Wanneer een minister expliciet begint te benadrukken hoe hard er gewerkt is, betekent dat zelden dat het resultaat vanzelfsprekend overtuigt. Integendeel. Dan is het meestal een poging om een beslissing te verkopen die zelfs intern moeilijk ligt.
Niemand twijfelt eraan dat er hard gewerkt wordt, mevrouw de minister. Dat verwachten we ook van politici — net zoals zij dat verwachten van burgers. Maar hard werken is geen argument op zich.
Haal het geld elders
De echte vraag blijft simpel: als het leven voor veel mensen al duurder wordt, waarom besparen we dan net op diensten die hen overeind houden?
Stop met het goedpraten van verkeerde keuzes. Haal het geld elders. Punt.
Want besparen op openbaar vervoer is geen neutrale maatregel. Het is een politieke keuze over wie er nog mee mag op de bus van de samenleving — en wie achterblijft aan de halte.
(Foto: Bert Van Den Broucke/Photo News)
