Politiek theater van de zure lach: Bouchez haalt uit naar journaliste in rel over gehandicaptenkaart.
“Hij riskeert misschien zelf een kaart nodig te hebben. “’ Om die ene zin draait het laatste nieuwe Bouchez-schandaal. Een audio-opname van een gesprek tussen een RTBF-journaliste en Georges-Louis Bouchez heeft het voorbije weekend voor spanningen gezorgd tussen de politicus en de omroep. En dan drukken we ons voorzichtig uit. In het slot van het fragment – dat naar verluidt niet het volledige einde van het gesprek weergeeft – wekt Bouchez de indruk een journalist met fysiek geweld te bedreigen. De MR-voorzitter ontkent uiteraard dat er sprake was van een fysieke dreiging. En zo ontstond een lekker Belgisch welles-nietes spel vol huichel en gespeelde onschuld.
De lont in het kruitvat
Het begon met een artikel in het weekblad ‘Le Vif’, waarin stond dat Bouchez’ chauffeur maandenlang gebruik maakte van een gehandicaptenkaart die ooit aan zijn overleden vader toebehoorde. Lokale getuigen beweerden bovendien dat ze de MR-voorzitter zelf, of diens partner, geregeld achter het stuur hadden gezien met die kaart prominent achter de voorruit.
De RTBF pikte het verhaal op, maar in de eerste versie werden chauffeur, voorzitter en voertuigen vrolijk door elkaar gehaald. Hoewel de tekst snel werd aangepast, bleef Bouchez naar eigen zeggen op foutieve passages stoten. Het leverde niet één, maar twee boze telefoontjes op naar de betrokken journaliste.
Het gesprek dat bleef hangen
Tijdens het tweede gesprek schoot de toon naar hogere regionen. Collega’s van de journalist luisterden mee en een deel van het gesprek werd opgenomen. Hoe het daarna op het bureau van satiricus Vincent Herregat (Nordpresse) belandde, blijft onduidelijk, maar hij gooide het zonder verpinken online.
In dat fragment zegt Bouchez over de auteur van het oorspronkelijke artikel: "Stuur hem naar mij. Ik beloof je, hij zal zeer goed ontvangen worden. Misschien heeft hij daarna zelf een kaart nodig."
Critici lazen daar een fysieke bedreiging in. Bouchez ontkent: volgens hem ging het om een “perskaart” en doelde hij op gerechtelijke stappen, niet op fysiek geweld. Maar de boodschap bleef hangen: wie hem verkeerd citeert, krijgt hem op volle kracht tegenover zich.
Excuses en verklaringen
De RTBF zou intern excuses aan Bouchez hebben aangeboden, maar naar buiten toe bleef het bij een beknopt communiqué over redactionele onafhankelijkheid en het verwerpen van elke vorm van druk of intimidatie.
Bouchez zelf ziet geen reden tot spijt. Hij noemt het gesprek “extreem heftig” maar “volledig gerechtvaardigd” en beschuldigt delen van de openbare omroep van gebrekkige journalistiek.
Meer dan een storm in een glas water?
Op papier draait dit dossier om een parkeerkaart, maar de echte kern is de clash tussen pers en politiek — een strijd die in België anno 2025 almaar persoonlijker en venijniger wordt. Wat vroeger met een formele brief werd afgehandeld, escaleert nu met emotionele telefoontjes, gelekte geluidsopnames en publieke statements op sociale media.
Het is wachten tot de storm gaat liggen. Bouchez bewijst opnieuw waarom hij al jaren geldt als l’enfant terrible van de Belgische politiek: hij kiest nooit voor de stille weg, maar altijd voor het frontale gevecht. Doch, het toont meteen ook nog maar eens aan dat er in de politiek anno 2025 inmiddels enkel nog ruimte is voor wie het grootste ego en de hardste stem heeft.
Het volledige gelekte privételefoongesprek ging als volgt:
GLB: “Wil je een foto van mijn nummerplaat? Bovendien zijn er twee voertuigen, want ik heb sinds een week een GLE. Daarvoor was het een GLC. Ga nu naar Google, alsjeblieft. Typ: 'Bouchez voiture', je zult zien, het is een verdomde SUV. Ik heb altijd al een SUV gehad, sinds ik voorzitter van de MR ben. Ik heb nooit een stationwagen gehad. Jullie hebben de foto’s van het incident in Knokke, dat was ook een SUV. Jullie hebben foto’s van toen ik het Paleis verliet tijdens de coronacrisis en foto’s van nu tijdens de onderhandelingen. Jullie zien me nooit met iets anders.”
RTBF-journaliste: “Dat het de auto van je chauffeur is, dat heb ik begrepen.”
GLB: “Nee, nee, nee. Oh, nee, nee, Charlotte. (citeert uit het RTBF-stuk) “De gênante parkeerkaart voor gehandicapten van de voorzitter van de MR. (met nadruk op elk woord) Van de voorzitter van de MR!!!”
RTBF-journaliste: “We zijn bezig om het artikel te laten corrigeren.”
GLB: “En dan is er nog iets anders. (citeert opnieuw) “Heeft Georges-Louis frauduleus een parkeerkaart voor gehandicapten gebruikt? Processen-verbaal bewijzen dit!!!”
RTBF-journaliste: “Volgens het weekblad Le Vif zouden er processen-verbaal zijn opgesteld.”
GLB: “Nee, nee, nee, Charlotte. Lieg niet tegen me, ik heb het voor mijn ogen, ik kan lezen. De inleiding van het artikel... Jullie beschuldigen mij, terwijl het om mijn chauffeur gaat. Jullie beschuldigen mij! En jullie zeggen: “Processen-verbaal bewijzen het. Wat zeggen die processen-verbaal? Wat zeggen ze? Maar Charlotte, dit is verdomd ernstig!"
RTBF-journaliste: “Luister, we controleren het. We zijn ermee bezig, maar hoe langer het duurt, hoe meer het zo blijft."
GLB: “Nee, nee, nee. Je trekt het artikel terug voordat je het controleert. Want als jullie niet zeker zijn van wat jullie schrijven, verplicht de journalistieke ethiek jullie om het terug te trekken. Want er is nog iets beters. (citeert) “Gedurende het jaar 2024 heeft de Mercedes die door de partij ter beschikking is gesteld aan de voorzitter van de MR een reeks processen-verbaal verzameld.” Fout! Fout! Dat is niet mijn nummerplaat. Dat is niet het voertuig dat aan mij ter beschikking is gesteld. Dat is niet die verdomde (“putain de” in het Frans) CLA. Het is een GLC die twee keer zoveel kost. Nu heb ik een GLE. Die kost drie keer zoveel. Dat mag je in het artikel zetten. Zodat mensen me aanvallen op iets dat waar is. Dat ik een auto heb van meer dan 100.000 euro. Dat is waar. Maar geen verdomde CLA.”
RTBF-journaliste: “Georges-Louis, het artikel wordt aangepast. Het is in behandeling, het is bezig terwijl we praten. Maar hoe langer we praten, hoe sneller het voor mij moet gaan. Ik heb je nu een half uur aan de telefoon gehad, dus laat me dit controleren. Laat me dit controleren. Ik heb alles gehoord en onthouden wat je me hebt gezegd. Ik heb dat artikel niet geschreven, ik doe de radio.”
GLB: “Degene die het geschreven heeft... Degene die het geschreven heeft, echt waar, stuur hem naar mij. Ik zweer het je, hij zal zeer goed ontvangen worden. Dat beloof ik je. Misschien heeft hij daarna zelf een kaart nodig. Dat kan ik je wel vertellen.”
RTBF-journaliste: “Oké, we corrigeren het, we passen het aan. En dat is dat. Oké?”
GLB: “Bedankt.”
RTBF-journaliste: “Tot later.”
(Foto: Bert Van Den Broucke/ /Photo News)
