En - rarara - ze dragen zijn naam: de “Trump Class USS Defiant”.
Donald Trump zet opnieuw een stap in een lange reeks megalomane projecten die duidelijk zijn persoonlijke stempel dragen. Na ballrooms, torens, golfresorts en talloze andere gebouwen die zijn naam dragen, kondigde de voormalige Amerikaanse president maandag de bouw aan van een nieuwe klasse oorlogsschepen: de “Trump Class USS Defiant”.
Gigantische schepen en hyperbolen
Tijdens een persconferentie vanuit zijn residentie Mar-a-Lago in Florida stelde Trump dat de schepen “de beste ter wereld” zullen zijn. Om te beginnen zullen er twee gebouwd worden, gevolgd door een vloot van 20 tot 25 schepen. Elk vaartuig, zo verzekerde de sleimste mens van het heelal, zal het grootste oorlogsschip in de Amerikaanse geschiedenis worden, en zelfs “van de wereld”.
Volgens Trump zullen de schepen uitgerust worden met kanonnen, lasers, hypersonische wapens en zelfs nucleaire capaciteit. De bouw van de eerste twee schepen zal ongeveer tweeënhalf jaar duren.
Narcisme en de drang naar monumentaal erfgoed
Het project past in een patroon dat de Trump-aanpak kenmerkt: alles wat zijn naam draagt, moet groter, krachtiger en indrukwekkender zijn dan het bestaande. Van luxueuze ballrooms en hotelketens tot golfbanen en wooncomplexen, Trump lijkt vastbesloten om zijn eigen mythevorming letterlijk en figuurlijk te laten uitgroeien tot monumentale proporties.
Wat dit initiatief bijzonder maakt, is dat het ongebruikelijk is voor een zittend president om oorlogsschepen naar zichzelf te vernoemen. Dat Trump het nu doet, wijst op een uitgesproken persoonlijke ambitie: zijn naam in de geschiedenisboeken drukken. Of hij later zal worden herinnerd zoals hij dat zelf wenst, is echter uiterst onzeker.
Een extreme vorm van zelfbeeld
Analisten en historici wijzen erop dat Trump hier niet zomaar politieke of strategische doelen nastreeft. Zijn nadruk op grootte, kracht en technologische superioriteit van de schepen sluit aan bij een patroon van narcistisch gedrag. Alles wordt gemeten aan de maatstaf van zichzelf en zijn eigen merk, waarbij objectieve criteria, veiligheidsoverwegingen of maatschappelijke discussie naar de achtergrond verdwijnen.
Trump laat met dit project zien dat zijn visie op erfgoed en nalatenschap vooral draait om zijn persoonlijke status en imago. Dat maakt het initiatief zowel historisch ongezien als controversieel: het is een vorm van monumentaal zelfverheerlijking, waarbij de geschiedenis moet volgen wat hij belangrijk acht.
(Foto: screenshot YouTube)
