De toren van de Sint-Pieterskerk in Leuven zit potdicht. Wie er wil binnenkomen — toerist of beiaardier — moet buiten blijven. De reden: asbest. De stad Leuven start dit jaar nog een onderzoek naar de sanering, maar de eigenlijke werken zijn pas gepland voor 2028.
Een vondst die alles stillegde
In 2024 maakte de stad Leuven plannen om de toren van de Sint-Pieterskerk open te stellen voor bezoekers. Maar bij de voorbereidende inspecties dook er een probleem op: asbest. Het gevaarlijke materiaal werd aangetroffen in onder meer het dak van de toren. Sindsdien zijn de deuren definitief gesloten.
De ontdekking bracht meteen een kettingreactie op gang. Niemand mag de toren nog betreden, en de stad is nu bezig met het opzetten van een onderzoek om in kaart te brengen hoe de sanering precies moet verlopen. Dat onderzoek start nog in 2026 — de effectieve werken volgen pas in 2028.
Twee jaar in een asbestpak
Het meest opvallende verhaal aan deze zaak is dat van Eddy Mariën, de beiaardier van de Sint-Pieterskerk. De afgelopen twee jaar — nadat het asbest al ontdekt was — mocht hij de toren nog wel in. Maar dan enkel uitgerust met een asbestpak. Dat hij überhaupt nog naar boven ging, zegt iets over zijn toewijding aan het instrument.
Nu is ook dat voorbij. Mariën kan de komende jaren niet meer aan de beiaard. Als oplossing speelt het instrument om het kwartier automatisch een deuntje, zodat de Leuvenaars hun vertrouwde klokkentonen toch nog horen weerklinken over de stad.
Toren blijft dicht tot sanering
De Sint-Pieterskerk is een van de markantste gebouwen in het hart van Leuven. De toren trekt normaal gezien heel wat bezoekers, maar die plannen zijn nu definitief van de baan tot na de werken. Wanneer precies alles opnieuw kan opengaan, is nog niet duidelijk — dat hangt af van de resultaten van het onderzoek en de timing van de sanering.
Voor Leuven is het intussen wachten op 2028, en voor Eddy Mariën een onvrijwillige pauze van zijn dagelijkse routine boven de daken van de stad.
