Geërgerde werkgevers spreken van economische zelfmoord.
Er hangt weer kruit in de lucht boven België. De drie grote vakbonden — ACV, ABVV en ACLVB — hebben het plan opgevat om het land drie dagen op rij plat te leggen. Van 24 tot 26 november zullen de sporen stil liggen, de loketten gesloten blijven en het land nog eens aanvoelen hoe het is om op pauze te staan.
De vakbonden noemen het hun ‘November Appel’, een plechtige naam voor wat in wezen een krachtmeting is. Een sociaal gevecht in drie bedrijven:
- 24 november: het spoor
- 25 november: de openbare diensten
- 26 november: nationale staking
Vorige week trokken 80.000 mensen door Brussel om hun ongenoegen te ventileren. Vlaggen, spandoeken, slogans — het hele repertoire van verontwaardiging. Maar volgens de bonden bleef het oorverdovend stil aan de andere kant van de Wetstraat. Geen brief, geen telefoontje, geen uitnodiging. “Dan moeten we het blijkbaar weer op de harde manier doen,” klinkt het bij Bert Engelaar (ABVV), die het allemaal samenvat met de flair van een veldprediker: “De mensen moeten goed beseffen dat we dit in de eerste plaats voor hen doen.”
Een geruststellende gedachte voor wie straks vastzit op het perron, zonder trein, zonder koffie, met enkel de filosofische troost dat het allemaal in zijn belang gebeurt.
Werkgeversorganisaties op ramkoers
Bij de werkgeversorganisaties gaat intussen het alarm af. Voka noemt de geplande acties “onverantwoord” — een woord dat ze tegenwoordig gebruiken zoals andere mensen “goedemorgen” zeggen. “We zitten midden in de moeilijkste periode in jaren,” waarschuwt gedelegeerd bestuurder Frank Beckx. “We noteren het hoogste aantal collectieve ontslagen in twaalf jaar. En dan komt men doodleuk aankondigen dat het land drie dagen dichtgaat.”
Ook Unizo is niet bepaald in een feeststemming. “Het recht op staken is een grondrecht,” zegt topman Bart Buysse, “maar geen vrijgeleide om de economie te gijzelen. Vandaag kan men het land lamleggen zonder enige verantwoordelijkheid voor de gevolgen. Dat is niet meer van deze tijd.” Unizo wil een wettelijk kader dat de balans herstelt tussen “recht op protest” en “recht om te ondernemen” — een balans die in België al decennia wankelt.
Echo’s van onrust
De herinnering aan de betoging van 14 oktober – die een beetje uit de hand liep – ligt nog vers. Het begon als een vreedzame optocht, maar eindigde in rook, lawaai en gebroken glas. Relschoppers met te veel energie en te weinig idealen zorgden voor een valse noot.
En nu dus drie dagen staking. De regering zwijgt, de bonden zwellen van zelfvertrouwen, de werkgevers schreeuwen om rede. En ergens, in dat brede Belgische midden, zucht de forens die alleen maar op tijd thuis wil zijn.
(Foto: Didier Lebrun/ Photo News)
