Brussels staatssecretaris Audrey Henry (MR) krijgt via de Franse Gemeenschapscommissie een budget van 221.000 euro — terwijl ze binnen die instelling geen enkele bevoegdheid heeft. Technisch legaal, maar de oppositie vindt het ethisch moeilijk te verdedigen.
Een automatische toewijzing met een vreemd bijsmaakje
Audrey Henry is Brussels staatssecretaris voor de MR. Omdat ze Franstalig is, krijgt ze automatisch een zitje in het college van de Franse Gemeenschapscommissie (Cocof). En met dat zitje komt een budget: 221.000 euro voor haar kabinet.
Het probleem? Henry heeft binnen de Cocof geen bevoegdheden. Ze zit er aan tafel, maar heeft er niets te beslissen.
Oppositielid Farida Tahar (Ecolo) kaartte dat vorige week vrijdag aan in de Commissie Budget van het Franstalige parlement. Haar reactie was scherp: "Er werd ons gevraagd om over een budget te stemmen waarvan we nog niet eens weten wat mevrouw Henry er mee zal doen. Hoewel legaal, vind ik dat ethisch gezien weinig glorieus."
"Ze volgt alle discussies op de voet"
Woordvoerder Robin Cuvellier van het kabinet-Henry verdedigt de situatie. Volgens de regels van de Cocof maakt een Franstalige staatssecretaris automatisch deel uit van het college — en de budgettoewijzing is niet gekoppeld aan bevoegdheden, maar aan dat lidmaatschap.
Bovendien, zegt Cuvellier, vervult Henry wel degelijk een rol. "Ze wordt verondersteld alle discussies op de voet te volgen en bij te houden, en ook haar mening wordt verwacht." Het budget — goed voor drie voltijdsequivalenten — gaat naar die activiteiten.
Gesprekken over herverdeling lopen
De discussie gaat verder dan alleen dit budget. Tussen het kabinet van Henry en dat van Dilliès lopen gesprekken over een mogelijke herverdeling van bevoegdheden. Over welke bevoegdheden het gaat en wanneer die move er komt, is voorlopig nog onduidelijk.
Dat de kwestie überhaupt ter sprake komt in het parlement, toont dat het ongemak bij de oppositie reëel is. Een kabinet van drie mensen betalen om een tafel warm te houden — ook al is het binnen de regels — is nu eenmaal moeilijk uit te leggen aan de belastingbetaler.
