Trop is teveel en teveel is trop.
De ANPR-camerasystemen, die – zo wil het narratief – cruciaal zijn voor het veilig stellen van ons land, staan onder zware druk. Sinds mei 2023 kunnen nieuwe politiezones geen toegang meer krijgen tot de nationale databank van de nummerplaatherkenning. Dit is niet zomaar een administratieve vertraging, maar een serieuze operationele crisis van het politiewerk. Groen heeft het probleem aangekaart, en lokaal politiehoofd Nicholas Paelinck bevestigt dat de situatie al te lang wordt uitgesteld, terwijl er op de werkvloer al concrete voorstellen liggen. Het enige wat er nog ontbreekt, is de politieke handtekening.
Wat is er misgegaan?
In de nasleep van de terreuraanslagen van 2016 werden we verzekerd dat er een krachtig netwerk van ANPR-camera’s zou komen: een nationaal systeem van 10.000 camera’s, verbonden met een centrale databank bij de federale politie. Het idee was eenvoudig: nummerplaten scannen, data centraal verzamelen en zo een onmisbare tool bieden voor speurwerk en misdaadpreventie. Nu ja onderweg burgers die verkeersregels aan hun laars lappen en pizaadozen tellen, moest ook kunnen. Het systeem werd in 2018 opgezet, maar sindsdien wordt het vaak gedomineerd door technische problemen en een chronisch gebrek aan capaciteit. Het resultaat? Een databank die niet naar behoren werkt en nog maar een fractie van de politiezones kan bedienen.
Groen-Kamerlid Matti Vandemaele bracht het probleem aan het licht via een parlementaire vraag aan minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR). Wat bleek? "Technische storingen zorgen ervoor dat beelden niet meer in de databank terechtkomen", aldus Vandemaele. Big Brother kampt met kinderziektes.
Het systeem op het randje: overbelasting, opslagproblemen en gemiste kansen
Het systeem blijkt een capaciteit van slechts 2.000 camera's te hebben, terwijl 178 politiezones in totaal geconnecteerd willen zijn. Op dit moment zijn slechts 70 van die zones daadwerkelijk aangesloten. Dat komt neer op een gebrekkig netwerk met te weinig capaciteit om te voldoen aan de vraag. Om verdere overbelasting te voorkomen, kunnen er geen nieuwe zones worden toegevoegd. Bij technische storingen of updates wordt de data tijdelijk in het geheugen opgeslagen, maar het probleem blijft: de beelden raken - opgeslagen op de databank - vaak langer dan het wettelijk toegestane jaar, wat leidt tot een onacceptabele overbelasting van het systeem.
Nicholas Paelinck, voorzitter van de Vaste Commissie van de Lokale Politie, legt het aan onze nationale zender haarfijn uit: "De instabiliteit van het systeem zorgt ervoor dat we regelmatig van de databank moeten worden afgehaald. Ook blijven beelden veel langer bewaard dan ze wettelijk mogen, wat een gevaarlijk precedent creëert." Het is een vicieuze cirkel van inefficiëntie die de politie extra werk oplevert.
Gevaar voor de veiligheid: wat als het misgaat?
Om het Big Brother -narratief kracht bij te zetten, worden wij - brtave burgers - ingelicht over de gevolgen van dit falende systeem: het kanc levens kosten! "Stel je voor dat er een terroristische aanslag wordt gepleegd in ons land, en de noodzakelijke camera’s niet in het netwerk zitten of zijn uitgeschakeld vanwege systeemproblemen. Wat dan?" Jamaar, ja, stel je voor. Paelinck wijst op de gevaren die zo’n situatie met zich meebrengt: "Dit is niet slechts een administratief probleem. Het is een serieus veiligheidsrisico." Bovendien heeft het systeem ook economische implicaties. Het onvermogen om trajectcontroles goed te integreren, betekent een verlies van boetebezinkingen voor de overheid. Ziezo, het hoge woord is eruit: het verdienmodel sputtert.
De oplossing
Het probleem speelt al bijna twee jaar en lijkt steeds dieper in de politiek vast te lopen In plaats van snelle actie spreekt minister Quintin nu al over een mogelijke oplossing pas in het eerste kwartaal van 2025.
Maar daar heeft Paelinck het volgende op gevonden: "In de politiezone Antwerpen hebben we een systeem ontwikkeld waarmee 10.000 camera’s aangesloten kunnen worden, zonder dat het nationale platform overbelast raakt." Het idee is simpel maar doeltreffend: de nieuwe camera’s zouden op een nieuw systeem kunnen worden aangesloten, terwijl het oude netwerk gereserveerd blijft voor trajectcontroles. Zo wordt de bestaande databank ontlast, komen de centjes vlotjes binnen, en kunnen nieuwe camera’s snel integreren.
Deze oplossing werd zelfs goedgekeurd door de voormalige minister van Justitie, maar lijkt vast te lopen bij de huidige minister van Binnenlandse Zaken. Paelinck stelt het scherp: "Die handtekening zou het probleem binnen een jaar oplossen, maar de politieke besluitvorming blijft uit." In plaats van daadkrachtige actie krijgen we politiek gekrakeel en verdoezeling van een probleem dat zich steeds verder ophoopt.
