Crucke’s kruistocht tegen slordige chauffeurs krijgt tegenwind.
Jean-Luc Crucke (Les Engagés) heeft een nieuw speeltje gevonden: slimme camera’s. Niet alleen om smartphonezondaars eruit te pikken, maar ook om ons te betrappen als we onze gordel niet dragen. Big Brother meets rijbewijs B. Doch, terwijl Crucke de verkeersveiligheid naar een futuristisch vaarwater wil duwen, roept de oppositie stop. Of letterlijk: “Stop eens met dat technofetisjisme, er zijn dringendere problemen.”
Van gordel tot groot gelijk
De wet die de veiligheidsgordel verplichtte voor chauffeur en passagier vooraan heeft ondertussen vijftig kaarsjes uitgeblazen. Maar hoewel de gordel bij het rijexamen een must is om te mogen vertrekken – spiegels goed, handen op tien over twee, klik – blijven er hardleerse chauffeurs rondrijden zonder. Stout. En gevaarlijk.
Volgens de cijfers schrijft de politie jaarlijks zo’n 30.000 boetes uit voor gordelloze bestuurders. Dat is tachtig keer per dag dat een agent zich moet afvragen of we met z’n allen dom, koppig of levensmoe zijn.
Minister Crucke zag dat, fronste zijn wenkbrauwen en riep: “Camera’s!” Juist, als er iets is waar deze regering in excelleert, dan is het wel in het optuigen van hightech BigBrother-instrumenten die beloven het verkeer veiliger te maken. Slimme camera’s die via een scherpe foto van de voorruit niet alleen een gsm in de hand herkennen, maar binnenkort ook de slappe gordel.
Duitsland doet het ook, dus waarom wij niet?
In Nederland test men al met die slimme systemen, en Duitsland zit al in de uitrolfase. Crucke ziet daarin een Europees sein om de Belgische snelwegen ook onder digitaal toezicht te zetten.
De camera’s komen er sowieso al om de gsm-junkies achter het stuur te betrappen. Dat we daar extra detectie aan toevoegen is volgens Crucke een logische stap richting nul verkeersdoden. En als we toch bezig zijn: ook de boetes mogen gerust herbekeken worden, laat hij zich ontvallen. 116 euro? Dat is tegenwoordig amper een volle tank. De straf voor de portefeuille mag best weer pijn doen.
In de nieuwe wegcode – die in 2026 in voege treedt – moet de chauffeur zelfs mee op de blaren zitten als zijn volwassen passagier zich niet vastklikt.
N-VA: “Crucke heeft een controlecomplex”
Niet iedereen laat zich zomaar de gordel omdoen door een geëngageerde Big Brother. Bij de N-VA steigert men bij het idee dat camera’s almaar meer functies krijgen. Kamerlid Wouter Raskin tiert: “95 procent van de mensen draagt vooraan gewoon hun gordel. Waarom focussen op de uitzondering als er elders in het verkeer grotere problemen liggen?” Hij denkt aan roekeloze chauffeurs, recidivisten, - Tom Waes? - én bestelwagenpiloten die denken dat verkeersregels optioneel zijn.
Ook Open VLD’er Irina De Knop voelt nattigheid. “Eerst de gsm-controle, dan de gordel, wat volgt nog? Wordt straks ook je gezichtsanalyse doorgestuurd naar de belastingdienst als je te blij kijkt voor iemand die zogezegd ziek thuiszit?” De slimme camera als opstap naar de slimme politiestaat – het lijkt satire, maar het is een reële vrees bij liberalen en nationalisten.
De cijfers liegen niet – of toch een beetje?
Uit een studie van VIAS blijkt dat één op vier dodelijke slachtoffers bij eenzijdige ongevallen zijn gordel niet droeg. Dat is niet niks. In tien jaar tijd verloren 230 mensen zo het leven. Vooral jonge chauffeurs en wie in little white vans rijdt – de cowboys van de weg – zijn minder geneigd om zich vast te klikken. Een tragisch gebrek aan gezond verstand dat de statistieken voedt.
Crucke ziet daarin munitie voor zijn camera’s. En geef hem eens ongelijk: als sensibiliseren niet helpt, dan misschien wel sanctioneren? Maar of dit echt hét paradepaardje moet zijn van ons verkeersveiligheidsbeleid, daar durft men in de oppositie ernstig aan te twijfelen.
De Ridder: “Gsm? In het handschoenkastje!”
Tussen alle technocratische discussies door brengt Vlaams minister Annick De Ridder (N-VA) een oldschool oplossing aan: leg je gsm gewoon weg. “Ik heb ook eens een boete gekregen. Sindsdien stop ik mijn telefoon in het handschoenkastje. Einde verhaal.” Simpel, efficiënt, goedkoop – en zónder dat een slimme camera er zich moet mee moeien.
Euhm, hoe simpel kan het zijn?
(Foto: Shutterstock)
