🎥 Bij de federale politie is een oorlogswapen verdwenen. En dat is geen detail

Een wapen verdwijnt, iedereen zwijgt.

Geen sirenes, geen noodvergadering op televisie, geen Duitse helikopters boven de Ardennen. Wel een vaststelling die ergens in maart werd genoteerd en daarna netjes onder de mat geschoven: een FN Scar, een zwaar automatisch oorlogswapen, is spoorloos verdwenen bij de federale politie. Inclusief laders, munitie en draagtas. Compleet pakket. Wie het inventarisatieformulier nog eens naleest, ziet vooral veel witruimte.

Geen dienstpistool, maar een oorlogsmachine

Het gaat niet om een verouderde revolver of een vergeten dienstpistool. De FN Scar is een machinegeweer dat probleemloos door een standaard kogelvrije vest gaat. Een wapen dat na de terreuraanslagen massaal werd aangekocht “om criminelen met gelijke wapens te bestrijden”. Dat argument staat vandaag nog altijd op de website van de politie, al klinkt het intussen wrang. Want één van die wapens is weg. Gewoon weg.

Van binnenuit

De diefstal werd op 6 maart vastgesteld, althans administratief. Pas maanden later sijpelen de feiten door. Geen details over hoe dit kon gebeuren, geen duidelijkheid over wie verantwoordelijk was voor de bewaring. Wel een bevestiging dat het wapen uit een beveiligde omgeving verdween: de kazerne van Etterbeek, waar toevallige passanten niet zomaar binnenwandelen. De conclusie die intern circuleert, is even eenvoudig als ongemakkelijk: dit moet iemand van binnenuit zijn geweest. Een agent. Een collega.

Administratieve chaos als excuus

Officieel houdt men nog een slag om de arm. Misschien is het wapen “verloren gelegd”. Misschien waren de procedures niet sluitend. Geen sluitend register, geen individuele toewijzing, geen waterdichte opvolging. Administratieve chaos, heet dat dan. Maar chaos is geen verklaring wanneer het over automatische wapens gaat. Chaos is hoogstens een verzachtende term voor structureel falen.

Procedures achteraf

De federale politie laat weten dat de beveiliging intussen is “bijgestuurd”. Dat klinkt geruststellend, maar komt rijkelijk laat. Eerst verdwijnt er een oorlogswapen, daarna worden de procedures aangepast. Het is een volgorde die we kennen, en die zelden vertrouwen wekt.

Oude demonen

En dan zijn er de herinneringen die onvermijdelijk bovenkomen. Jürgen Conings, die in 2021 probleemloos zware wapens uit een kazerne meenam en maandenlang het land in zijn greep hield. Of de mitrailleurdiefstal uit 1981, uit nota bene dezelfde kazerne, waarbij wapens later opdoken in het milieu rond de Bende van Nijvel. Telkens opnieuw dezelfde ingrediënten: interne toegang, gebrekkige controle, en een overheid die pas wakker schrikt wanneer het te laat is.

Het zwaard kwijt

Voorlopig is er geen klopjacht, geen afzondering, geen nationale veiligheidsraad in spoedzitting. Maar ergens circuleert een FN Scar waarvan niemand weet waar hij is. En iedereen weet wat er kan gebeuren als zo’n wapen in de verkeerde handen belandt.

Wie het zwaard hanteert, zal door het zwaard vergaan. Maar wie het zwaard kwijtspeelt, zadelt de samenleving op met de gevolgen. Dat is geen Bijbelse wijsheid, dat is een bestuurlijke vaststelling.

(Foto: screenshot YouTube)